ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1169
โดยส่วนตัวของสวีลี่ฉินไม่ยินยอมให้ลูกชายแต่งงานกับจางเสี่ยวม่านอยู่แล้ว
แต่ที่ยินยอมให้จัดงานแต่งครั้งนี้ ก็เพราะอยากจะโยนความรับผิดชอบของตัวเอง ให้หมดสิ้นเท่านั้น
ดังนั้นวันนี้ที่จางเสี่ยวม่านทำให้ครอบครัวของตัวเองไร้เกียรติ ทำให้ตัวเองอับอายต่อหน้าญาติมิตรสหาย แค่จุดนี้ ตนก็สามารถปฏิเสธการแต่งเข้าตระกูลซุนของเธอบนหลักคุณธรรมแล้ว
นี่ก็เป็นการแสดงถึงการปฏิบัติ พ่อแม่ที่ฉลาดในการดำเนินชีวิต
พ่อแม่ที่ฉลาดเมื่อเกิดการโต้เถียงกันกับลูก มักจะไม่เผยจุดอ่อนของตัวเองออกมา
ถ้าต้องยืนหยัด ปฏิเสธการตัดสินใจของลูกอย่างไม่ไยดี อนาคตถ้าลูกผ่านจุดนี้ไปไม่ได้ ก็จะต้องต่อว่าตัวเองไม่หยุด ถึงขั้นโกรธแค้นตัวเอง
แต่ถ้าเปลี่ยนวิธีการล่ะก็ ผลลัพธ์ที่ได้จะดีกว่ามาก
ตอนนี้ตัวเองยืนบนหลักแห่งคุณธรรม ต่อให้ลูกชายซุนหงเหว่ยไม่พอใจ ก็แสดงออกมาไม่ได้
เพราะตอนนี้เขาได้ติดกับดักนี้ของตนเข้าแล้ว
ถ้าตอนนี้เขายังปกป้องจางเสี่ยวม่านอย่างไม่ลืมหูลืมตา งั้นเขาก็เป็นปรปักษ์กับตระกูลซุนทั้งตระกูลแล้ว
พ่อแม่ของจางเสี่ยวม่านไม่มา คนที่แซ่ซุนในงานทั้งหมด ล้วนรู้สึกไม่พอใจ ความผิดนี้ซุนหงเหว่ยผู้เป็นลูกชาย รับไม่ไหวแน่นอน
สวีลี่ฉินคิดไว้ไม่มีผิด
ซุนหงเหว่ยในขณะนี้เป็นทุกข์อย่างที่สุด
เขาไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อจากนี้ดี
ถ้าตัวเอง ทำตามคำพูดของแม่ ก็แต่งงานไม่สำเร็จ
รถจอดอย่างสนิท มีหญิงสาวอายุราว50ปีลงมาจากด้านคนขับ
เมื่อสวีลี่ฉินเห็นผู้หญิงคนนี้ ก็รีบต้อนรับอย่างประหลาดใจ แล้วกล่าว “พี่ลู่ มาได้ยังไง？”
ผู้ที่ถูกเรียกว่าพี่ลู่ คือเพื่อนรักคนหนึ่งของสวีลี่ฉิน ครอบครัวฐานะรวยมาก มีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลเซว
ตระกูลเซวเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่หลายที่ในพื้นที่ แม้จะเทียบกับคาร์ฟูร์วอลมาร์ตไม่ได้ แต่รอบๆอำเภออีกทั้งชานเมืองก็มีตลาดมากมาย
โรงงานแป้งจินเฝิ่นซื่อเจียของซุนเต๋อวั่ง เส้นทางการตลาดตลอดมา คือเมืองจินหลิง
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...