ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1196
......
อีกทาง สวีลี่ฉินเพื่อให้เย่เฉินปล่อยตนเองไป จึงคุกเข่าบนพื้นแล้วก้มหัวให้เย่เฉิน จนหน้าผากแตก แต่เย่เฉินไม่ซื้อบัญชีของเธอ
เย่เฉินรู้ชัดว่าคนแบบนี้เป็นคนอย่างไร
สวีลี่ฉินคนนี้เป็นเดียรัจฉาน ดิรัจฉาน เดรัจฉานร้ายมาโดยตลอด ยิ่งกว่านั้นยังร้ายกาจกว่าแม่ยายของเขาหม่าหลันอีก
หม่าหลันแม้จะอยากให้ภรรยาเขาเซียวชูหรันแต่งงานกับคนมีเงินมาโดยตลอด แต่เธอก็ไม่เคยคิดจะให้ภรรยาเขาแต่งงานกับชายที่มีลูกแล้ว
สวีลี่ฉินคนนี้เพื่อสินสอดทองหมั้น50ล้านแล้ว ถึงกับให้ลูกตนเองไปรับของไม่ดีให้ชายผิวดำที่ไม่เคยพบหน้า เป็นสิ่งที่น่าละอายยิ่ง
ดังนั้นเย่เฉินจึงรู้ดี ว่าคำสารภาพของเธอตอนนี้ ไม่ได้มาจากใจจริง แต่ถูกสถานการณ์ปัจจุบันบังคับ
ผู้หญิงแบบนี้ หากให้โอกาสกับเธอ เธอยิ่งร้ายต่อจางเสี่ยวม่านขึ้นไปอีก
ดังนั้นเย่เฉินจึงให้หนทางกับเธอเพียงวิธีเดียว : หย่ากับซุนเต๋อวั่ง และไม่กลับมาที่เมืองจินหลิงอีกตลอดไป!
ซุนเต๋อวั่งที่อยู่ข้างๆ รู้สึกผสมปนเปกันในใจ
เขามองสวีลี่ฉินภรรยาของตนเอง ที่กำลังร้องไห้แทบเป็นแทบตายอยู่บนพื้นไปมาหลายครั้ง
แต่ไอ้เด็กหนุ่มแซ่เย่คนนั้น ยังคงนิ่งเฉยไม่ขยับ
ดูเหมือนว่าอยากให้เขาถอนคำพูด ซึ่งไม่มีทางเป็นไปได้
ด้วยเหตุนี้ ตนเองจึงได้แต่งงานกับลูกสาวที่ว่านอนสอนง่ายคนนั้นของประธานเซว์
เย่เฉินโบกมือ และพูด : “อย่างนั้นก็ดี คุณกับจางเสี่ยวม่านก็ถือโอกาสไปจดทะเบียนสมรสด้วยเลย เมื่อจดเรียบร้อยแล้ว ก็กลับไปจัดงานแต่งงาน”
สีหน้าซุนหงเหว่ยมีความกล้ำกลืนเล็กน้อย จัดงานแต่ง คงไม่แต่งพร้อมกับพ่อตนเอง และแม่เลี้ยงตนเองคนนั้น” คู่รักใหม่” สองคู่ แต่งงานพร้อมกัน?
เมื่อเห็นเขาลังเล เย่เฉินจึงถามกลับ : “เพื่อคุณจางเสี่ยวม่านถึงกับแตกหักกับคนในตระกูล คุณจะไม่รีบจดทะเบียนกับเธอ เพื่อให้เธอหายกังวลหน่อยหรือ?”
พอซุนหงเหว่ยได้ยิน ในใจก็ไม่กล้าลังเลอีก รีบตอบตกลงไป และพูด : “ตกลงครับอาจารย์เย่ อย่างนั้นเราสองคนจะไปจดทะเบียนสมรส!”
“นี่สิถึงจะเข้าท่า” เย่เฉินพยักหน้าพอใจ แล้วพูด : “เอาล่ะ รีบพาเธอไปเถอะ จัดการเสร็จแล้วรีบกลับมา ผมยังรอดื่มเหล้ามงคลอยู่นะ”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...