ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1200

“อย่างนั้นก็ดีมากครับ!” พอซุนเต๋อวั่งได้ฟังประโยคนี้ ในที่สุดก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ในเวลานี้ พนักงานทักทายพวกเขาสองคน และเดินไปที่เคาน์เตอร์ทำเรื่องจดทะเบียนสมรส

เซว์จิ้งจิ้งปีนี้อายุได้ 26 ปี ซุนเต๋อวั่งปีนี้อายุ 52 ปี ทั้งสองห่างกันเกือบหนึ่งเท่าตัว

หญิงสาวที่รับผิดชอบทำเรื่องให้พวกเขา เอาใบทะเบียนให้พวกเขาไปด้วย กัดฟันคับแค้นไปด้วย

หลังจากจัดการใบทะเบียนแล้ว ท่านหงห้าก็ยิ้มเล็กๆ เปิดปากพูด : “เอาล่ะ ในเมื่อคู่ใหม่ทั้งสองคู่จัดการเรื่องจดทะเบียนสมรสกันเรียบร้อยแล้ว พวกเราก็รีบกลับโรงแรมกันเถอะ อาจารย์เย่ยังรอดื่มเหล้ามงคลของพวกคุณอยู่นะ”

ดังนั้นทั้งสี่คนจึงทำได้เพียงกลับฮิลตันไปกับท่านหงห้าอีกครั้ง

ในเวลานี้ในห้องจัดงานเลี้ยงที่ฮิลตัน เต็มไปด้วยญาติพี่น้องตระกูลซุนและเพื่อนฝูงนั่งอยู่

เย่เฉินพาภรรยาเซียวชูหรัน นั่งบนโต๊ะที่ใกล้เวทีที่สุด

เขานั่งลงโต๊ะเดียวกับเธอ และยังมีเฉินจื๋อข่ายด้วย

หลังจากหงห้าพาคู่ใหม่สองคู่กลับมา ก็วิ่งเข้ามารายงานกับเย่เฉิน

เย่เฉินได้ยินว่าพวกเขาจดทะเบียนสมรสกันหมดแล้ว พยักหน้าอย่างพอใจ เปิดปากพูด : “ผมว่าน่าจะได้เวลาแล้ว รีบเริ่มงานวิวาห์กันเถอะ!”

หงห้ารีบพูด : “เซว์ซิงหลงไปหาชุดแต่งงานให้ลูกสาวเขามาแล้ว งานแต่งจะเริ่มที่เวลาสิบเอ็ดโมงห้าสิบแปดนาที”

เย่เฉินพยักหน้าพอใจ พูดยิ้มๆ : “วันนี้คุ้มค่ากับตาเฒ่าซุนเต๋อวั่งคนนั้นแล้ว จำกัดผู้หญิงหน้าเหลืองคนนั้นไป ได้แต่งกับเด็กสาว และยังซื้อตัวใหญ่แถมตัวเล็กอีก รอผ่านไปอีกไม่กี่เดือน ก็จะมีความสุขที่ได้เป็นพ่อแล้ว”

เมื่อคิดถึงพี่หญิงใหญ่ซ่งหวั่นถิงตระกูลซ่ง สายตาเวลาที่มองสามีเย่เฉินที่ร้านเจ้าสาว ในใจเธอจู่ๆ รู้สึกว่าตอนนี้สามีแตกต่างจากเมื่อก่อนเป็นอย่างมาก เขาเริ่มฉายแสงดึงดูดที่ร้ายแรงต่อหญิงสาว

ในใจเซียวชูหรันคิดฟุ้งซ่านอยู่หนึ่ง ในที่แห่งนี้จู่ๆ ก็มีเสียงเพลงแห่งความยินดีของงานวิวาห์ดังขึ้นมา

มีพิธีกรชายคนหนึ่งเดินขึ้นไปบนเวที พูดด้วยอารมณ์ยิ้มเจื่อนๆ : “ขอบคุณทุกท่านที่มาแสดงความยินดีในวันนี้ วันนี้เป็นวันพิเศษ เพราะมีคู่ใหม่สองคู่ วันนี้ภายใต้พยานพวกเราทุกคน ณ โถงงานแต่งงานอันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเรา พวกเราขอเชิญบ่าวสาวคู่แรกในวันนี้ของพวกเรา เจ้าบ่าวซุนเต๋อวั่ง! เจ้าสาวเซว์จิ้งจิ้ง!”

ญาติตระกูลซุนและเพื่อนๆ ทุกคน ต่างพะอืดพะอมอยู่ด้านล่างกัน

แม้พวกเขาจะรู้อยู่แล้วว่างานแต่งงานวันนี้จะเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อได้ยินพิธีกรเอ่ยชื่อพวกเขาออกมา ในใจยังรู้สึกแปลกๆ

หงห้าเห็นว่าทุกคนในตระกูลซุนเป็นใบ้และที่แห่งนี้เงียบไป อดไม่ได้ที่จะยืนขึ้น และพูดกระโชก : “แม่งคิดอะไรกันอยู่ ยังไม่รีบปรบมือให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวอีก?!”