ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1201
ท่านหงห้าตะโกนออกมา คนของตระกูลซุนก็รู้ได้อย่างทันที จึงพากันปรบมืออย่างไม่เต็มใจ
อันที่จริง พวกเขาไม่พอใจกับงานแต่งงานในครั้งนี้มาก เพราะเมื่อเกิดเรื่องขึ้นมา มันจะทำให้พวกเขาขายขี้หน้ามากไปอีก
แต่ในเวลานี้ก็เห็นได้ชัดแล้วว่า เรื่องราวดำเนินไปถึงขั้นที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงแก้ไขอะไรได้อีก
เซว์จิ้งจิ้งที่สวมชุดแต่งงานนั้นมีท่าทางที่เย็นชา อีกทั้งยังมีชายสวมชุดสูทที่อยู่ด้านข้างผู้แสร้งทำตัวเป็นคนดีอย่างซุนเต๋อวั่ง ทั้งสองได้เดินขึ้นไปบนเวทีด้วยกัน
จากนั้น พิธีกรก็ยิ้มและพูดว่า “ต่อไป ขอเชิญคู่ที่สองกันเลยนะครับ เจ้าบ่าวซุนหงเหว่ยและเจ้าสาวจางเสี่ยวม่าน！”
ที่จริงแล้ว เป็นคู่นี้ต่างหาก ที่คนของตระกูลซุนไม่เต็มใจที่จะปรบมือให้
ไม่เพียงแต่สวีลี่ฉินและซุนเต๋อวั่งเท่านั้นที่ดูถูกจางเสี่ยวม่าน แต่รวมไปถึงคนในตระกูลซุนที่เหลืออยู่ด้วยต่างก็พากันดูถูกหญิงสาวที่ยากจนข้นแค้นคนนี้
อย่างไรก็ตาม จากบทเรียนที่เรียนรู้ไปก่อนหน้านี้ พวกเขาไม่กล้าที่จะไม่ปรบมือกันอีกแล้ว ดังนั้นจึงได้แต่ทำมันออกไป
ซุนหงเหว่ยจับมือจางเสี่ยวม่านและขึ้นไปบนเวทีพร้อมกัน
เห็นได้อย่างชัดเจนว่าทั้งสองคนนี้มีความรักใคร่กันอย่างแท้จริง สิบนิ้วที่กุมมืออยู่นั้นดูไม่มีแววที่จะคลายออกแต่อย่างใด
หลังจากที่ทั้งสองขึ้นบนเวที บรรยากาศในงานก็ดูค่อนข้างอึดอัด
ผู้คนด้านล่างต่างพากันออกมาดื่มไวน์ในงานแต่งงาน พวกเขาไม่เคยพบกับเรื่องไร้สาระที่พ่อและลูกแต่งงานบนเวทีเดียวกันมาก่อน
แม้กระทั่งตัวพิธีกรเอง ก็ยังมีบางอย่างที่ไม่รู้เลยว่าอะไรที่เรียกว่าดี
เขาถือได้ว่าเป็นรุ่นพี่ในแวดวงพิธีกรของจินหลิง
ซุนเต๋อวั่งพยักหน้า “ผมยินยอม！”
พิธีกรเองก็ได้ถามเซว์จิ้งจิ้งด้วยคำถามเดียวกัน “งั้นขอถามคุณเซว์ด้วยเช่นกัน ว่าคุณเต็มใจยอมรับไหมครับ？”
อารมณ์ภายในของเซว์จิ้งจิ้งในตอนนี้นั้นควบคุมไม่อยู่อีกต่อไป เธอทรุดตัวและร้องไห้ออกมา “ฉัน...ฉัน..ฉัน….”
ในเวลานี้เธออยากจะตะโกนว่าฉันไม่ยินยอม แล้วรีบหนีออกไปจากที่แห่งนี้ซะ
แต่เมื่อคิดได้ว่าพ่อได้ไปล่วงเกินผิดใจกับคนมีอำนาจมากมายนัก ถ้าฉันไม่ได้แต่งงานกับซุนเต๋อวั่งวันนี้ ครอบครัวจะต้องเจอปัญหาหนักอย่างแน่นอน และอาจจะถึงกับตายเลยก็ได้ ดังนั้นเธอจึงได้แต่กดแรงกระตุ้นที่มาจากก้นบึ้งของหัวใจ ร้องไห้และพูดว่า “ฉัน...ฉันยินยอมที่จะ...”
หลังจากพูดเช่นนี้ จิตใจของเธอก็ยิ่งเศร้าโศกมากขึ้น เธอจึงรีบปิดหน้าและร้องไห้อย่างขมขื่นทันที
----------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...