บทที่ 121 บริษัทการก่อสร้างสิ้นเหอ(1)
หวังเจิ้งกางกล่าวอย่างรวดเร็ว “คุณเย่ ตอนนี้มันเป็นช่วงเวลาเร่งด่วน แล้วมันเป็นเรื่องยากที่จะเรียกรถแท็กซี่ได้ ถ้าคุณเย่ไม่รังเกียจให้ผมไปส่งคุณนะครับ”
แม้ว่าเซียวชูหรันจะรู้สึกว่าหวังเจิ้งกางแปลกไปนิด แต่เมื่อได้ยินประโยคนี้ เธอกล่าวอย่างเกรงใจว่า “เป็นการรบกวนประธานหวังเกินไปค่ะ”
“ไม่รบกวน ไม่รบกวนเลยสักนิด” ประธานหวังรีบลงจากรถ มาเปิดประตูรถให้ทั้งสองคนด้วยตัวเอง ด้วยความรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อเย่เฉินเห็นเช่นนั้น เขาแตะจมูกแล้วไม่ได้พูดอะไร ในใจเขารู้ดีกว่าหวังเจิ้งกางคงไม่ปล่อยโอกาสที่จะประจบเขาผ่านไปอย่างแน่นอน เมื่อตนเองต้องการใช้เขาอยู่พอดี ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะปฏิเสธ
มีคนขับรถอยู่ข้างหน้า หวังเจิ้งกางนั่งอยู่คู่กับคนขับ เขาสนทนาสัพเพเหระกับเย่เฉิน
เมื่ออยู่ในรถ เซียวชูหรันฟังทั้งสองคนสนทนากัน รู้สึกสงสัยอยู่ในใจเป็นอย่างมาก
อย่างน้อยหวังเจิ้งกางก็เป็นคนที่ประสบความสำเร็จในเมืองจินหลิง ตำแหน่งของเขาในแวดวงธุรกิจนั้นสูงกว่านายหญิงใหญ่เซียว เป็นคนมั่นคงหนักแน่น แต่เซียวชูหรันรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า หวังเจิ้งกางกำลังประจบเย่เฉิน และประจบจนน่าขนลุก
เธอแอบมองเย่เฉินแวบหนึ่ง ก็เห็นว่าหน้าเขาเป็นปกติธรรมชาติ ไม่ได้ต่อต้านอะไร ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจ
หากพูดตามหลักแล้ว คนธรรมดาหากอยู่ต่อหน้าหวังเจิ้งกางแล้วจะนอบน้อม และประจบเขา แต่เย่เฉินกลับเฉยเมยจนสามารถกล่าวได้ว่าไม่สนใจหวังเจิ้งกางเสียด้วยซ้ำไป
สิ่งที่น่าทึ่งไปกว่านั้นคือ หวังเจิ้งกางได้มอบคฤหาสน์สุดหรูมูลค่ามากกว่า 100 ล้านให้เย่เฉิน มันแปลกจริง ๆ!
อย่างไรก็ตาม เซียวชูหรันเคยได้ยินมานานแล้วว่าหวังเจิ้นกางเป็นคนที่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์ วันที่5 และ15ของทุกเดือน เขาจะจุดธูปบูชาเทพเจ้าที่บ้าน ซึ่งพอดีว่าเย่เฉินกำลังศึกษาเรื่องลึกลับพวกนี้ คิดว่าที่หวังเจิ้นกางปฏิบัติอย่างสุภาพกับ เย่เฉิน ก็คงจะด้วยเหตุนี้
แต่เรื่องความเชื่อไสยศาสตร์พวกนี้ เธอไม่เชื่ออย่างแน่นอน
สิบนาทีต่อมา รถได้มาหยุดที่ประตูของบริษัทการก่อสร้างสิ้นเหอ
เมื่อรถได้จอดสนิทแล้ว หวังเจิ้งกางรีบลงจากรถ และเปิดประตูรถให้ทั้งสองคนด้วยตัวเอง
เซียวชูหรันรีบกล่าว “ขอบคุณประธานหวัง” จากนั้นก็เดินตามเย่เฉินเข้าไปบริษัทการก่อสร้างสิ้นเหอ
ดูเหมือนว่าที่เขามาพึ่งเย่เฉินนั้น มันมาถูกทางแล้วล่ะ
สีหน้าหวังเจิ้งกางรู้สึกพอใจ และกล่าวอย่างเย็นชา “ ท่านฉิน คุณอย่าคิดว่าคุณมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคุณเย่ แล้วจะโชคดีน่ะ! ผมอาศัยประจบประแจงเขา ก็ไม่ด้อยไปกว่าคุณ!”
เย่เฉินเดินเข้าไปในโถง และส่งเซียวชูหรันเข้าไปในห้องสัมภาษณ์
เซียวชูหรันเดินเข้าไปในห้องสัมภาษณ์ ข้างในมีผู้มาสัมภาษณ์หลายคน เธอกำลังรอคิวอยู่
เย่เฉินอยู่ว่าง ๆ เลยเดินไปรอบ ๆ ห้องโถง เขามองไปที่ชั้นล่างจากหน้าต่าง เขาส่ายหัวทันที เมื่อเห็นว่าหวังเจิ้งกางยังคงรออยู่
ตระกูลหวังนับถือเขาเหมือนบรรพบุรุษ ไม่รู้จะทำยังไงจริง ๆ
ในออฟฟิศ
……

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...