บทที่ 122 บริษัทการก่อสร้างสิ้นเหอ(2)
หานเฉียงนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ขาทั้งสองของเขาพาดอยู่บนโต๊ะ ในมือถือโทรศัพท์ไว้ กำลังพิมพ์ข้อความจีบผู้หญิงหลายคนบนแอพโม่โม่(เป็นแอพจัดหาคู่รัก)
และในตอนนี้เอง มีเสียงข้อความเด้งขึ้นในโทรศัพท์ มีข้อความเข้ามาหนึ่งข้อความ
หานเฉียงรู้สึกหงุดหงิด เปิดข้อความอย่างไม่เต็มใจ เมื่อเห็นแผนการสัมภาษณ์ที่ฝ่ายบุคคลส่งมา
จากนั้น เขาขมวดคิ้วทันที แสดงสีหน้าตกตะลึง
หลังจากอ่านข้อความ เขายิ้มเยาะเย้ย หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแกว่งแล้วถามคนรอบข้าง “พวกคุณลองเดาสิว่าใครมาบริษัทสิ้นเหอ?”
โชฟาที่อยู่ข้างหน้าหานเฉียง มีชายหญิงคู่หนึ่งนั่งอยู่ พวกเขาคือถังเจียนกับหลิวเจี้ยนหัวมาเพื่อที่จะประจบหานเฉียง
ถังเจียนสวมเสื้อเกาะอกและกระโปรงสั้นรัดรูป ผมเป็นลอนขนาดใหญ่ หุ่นดีดูแล้วน่าหลงใหล เธอแคะเล็บไป และถามไปว่า: “ใครเหรอ? ”
“เย่เฉินกับเซียวชูหรัน” หานเฉียงพูดจบ เขาก็ส่งเสียง “ฮึ่ม” ยิ้มเย้ยหยาม “เซียวชูหรันมาสมัครงานที่บริษัทสิ้นเหอ มันแปลกจริง ๆ เลย”
หลิวเจี้ยนหัวกล่าวอย่างไม่ชอบใจ “เขามาได้ยังไง? ”
ถังเจียนกล่าว “เมื่อวันได้ยินเซียวชูหรันพูด เธอกับเย่เฉินคนไร้ประโยชน์ถูกขับไล่ออกจากตระกูลเซียวแล้ว เธอจึงต้องออกมาหางานทำอย่างแน่นอน”
หลิวเจี้ยนหัวอุทาน “หานเฉียง เมื่อวันไอ้คนไร้ประโยชน์มันยังเสแสร้ง ทำให้ผมกับถังเจียนถูกทำร้าย คุณต้องช่วยเราแก้แค้น!”
หานเฉียงกล่าวอย่างเหยียดหยาม “เมื่อก่อนผมก็ไม่ชอบขี้หน้าไอ้คนไร้ประโยชน์อยู่แล้ว ตอนนี้เมียของมันยังอยากจะมาสมัครงานที่บริษัทสิ้นเหอ? ฝันไปเถอะ! ”
พูดไป หานเฉียงก็จัดเสื้อผ้าตัวเองไปด้วย และพูดเบา ๆว่า “พวกคุณรออยู่ที่นี่ก่อน ผมจะไปปฏิเสธเซียวชูหรันเดี๋ยวนี้ แล้วบอกให้เธอไสหัวออกไป! ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ถังเจียนกับหลิวเจี้ยนหัว ก็แสดงรอยยิ้มเย้ยหยัน มารอดูกันว่าเซียวชูหรันและเย่เฉินจะมีสีหน้าอย่างไร!
หานเฉียงเดินออกจากออฟฟิศ แล้วเดินตรงไปยังห้องสัมภาษณ์ทันที
“ได้ครับ ประธานหาน!”
หานเฉียงเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทสิ้นเหอ คนสัมภาษณ์งาน(ฝ่ายบุคคล)ไม่กล้าล่วงเกินเขาแน่นอน จึงได้เดินออกไปจากห้องสัมภาษณ์งานทันที
เมื่อเซียวชูหรันเห็นเช่นนี้ รู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก หานเฉียงทำแบบนี้หมายความว่ายังไง พวกเขาก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นที่เรียนด้วยกันมา หรือว่าเขาจะช่วยเธอหรือเปล่า?
“ชูหรัน ได้ยินมาว่าคุณมาสมัครงาน ผมจึงรีบเข้ามาทันทีเลย”
หานเฉียงกล่าว มองไปที่เซียวชูหรันอย่างสนใจ เขารู้สึกเสียดายในใจ เซียวชูหรันสวยและหุ่นดีมาก ดีกว่าผู้หญิงที่อยู่ในแอพโม่โม่(เป็นแอพจัดหาคู่รัก)มากมาย
เสียดาย ที่เธอดันเป็นผู้หญิงของเย่เฉินไอ้คนไร้ประโยชน์คนนั้น!
……

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...