ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1218
ในขณะนี้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจเล็กน้อย
เมื่อเห็นว่า ฉินเอ้าเสวี่ยนกำลังจะเข้าสู่อันดับที่ 8 ตัวเองกลับไปผิดใจกับเธอ
พอเป็นแบบนี้แล้ว ถ้าหากการแข่งขันครั้งนี้เธอได้คะแนนที่ดีขึ้น ถ้างั้นก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตัวเองแล้ว
ในช่วงเวลานี้ พอฉินเอ้าเสวี่ยนเปลี่ยนแปลง ท่าทีที่เมื่อครู่เป็นฝ่ายป้องกันแล้วถอยหลังตลอด ตอนนี้ฉินเอ้าเสวี่ยนกลับกลายเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีคู่ต่อสู้อย่างต่อเนื่อง
ขาข้างขวาของคู่ต่อสู้บาดเจ็บ ร่างกายก็ได้รับผลกระทบอย่างมากแล้ว ตอนนี้ถูกฉินเอ้าเสวี่ยนไล่ชก ทุกก้าวที่ถอยก็รู้สึกเจ็บขาอย่างสุดหัวใจ
อีกอย่างขาขวาของเธอตอนนี้ไม่สามารถตามทันตัวเธอเลย ตอนนี้กลายเป็นตัวภาระ
ทำให้เธอยากที่จะรับมือ หลบเลี่ยงได้ยาก ยิ่งทำให้เธอโจมตีกลับได้ยาก
การโจมตีต่อเนื่องของฉินเอ้าเสวี่ยน ส่วนใหญ่จะชกต่อยบนร่างของคู่ต่อสู้
เมื่อครู่ผู้แข่งขันชาวไทยที่เคยอยู่ในแนวรุกที่เยือกเย็น ตอนนี้ได้แต่กุมศีรษะไว้ และหนีไปทุกมุมในสังเวียน
ฉินเอ้าเสวี่ยนจดจำคำสอนของเย่เฉินไว้ในใจ ยังคงจ้องช่วงล่างของคู่ต่อสู้ตลอด พร้อมที่จะโจมตีคู่ต่อสู้อย่างร้ายแรงอีกครั้ง
ในไม่ช้า เธอก็พบโอกาสที่คู่ต่อสู้เผลอตัวตอนถอยหลัง
ดังนั้นเธอจึงเตะกระบวนท่าออกไปอย่างแม่นยำ และเตะไปที่น่องขวาของคู่ต่อสู้ที่บาดเจ็บอยู่แล้วโดยตรง
ทีนี้เตะคู่ต่อสู้จนส่งเสียงกรีดร้อง ใบหน้าซีดเซียว หน้าผากและแก้มของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ
ฉินเอ้าเสวี่ยนไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่ในการเตะครั้งนี้ หากเธอใช้กำลังเต็มที่ น่องของคู่ต่อสู้คงแตกหักไปแล้ว
เหตุผลที่ยังไม่ลงเต็มแรง ก็เพราะหวังให้คู่ต่อสู้ยังเหลือโอกาสบ้าง
ได้สติก็รีบมองหาเงาของเย่เฉิน หลังจากนั้นก็ใช้แววตาที่ลึกซึ้งจ้องมองเย่เฉิน ความเคารพในใจที่มีต่อเขา ซาบซึ้งถึงสุดขีดอีกครั้ง
ฉินกางและฉินเอ้าตงตื่นเต้นมากและยืนขึ้นปรบมือ
มีเพียงครูฝึกจ้าวเมื่อเห็น ฉินเอ้าเสวี่ยนชนะ สีหน้ามืดมนจนเหมือนคนใกล้ตาย
เขาเริ่มใช้ความคิด ตัวเองจะทำยังไงถึงจะเขาสามารถฟื้นความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับศิษย์ฉินเอ้าเสวี่ยนได้
เพราะว่า เมื่อฉินเอ้าเสวี่ยนชนะได้คะแนนนำจากการแข่งขัน งั้นก็จะเป็นโอกาสสร้างชื่อเสียงสำหรับเขา
แต่ว่าเมื่อครู่ ตัวเองกลับยกโอกาสนี้ให้กับคนอื่น สมควรตายจริงๆ!
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...