ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1221
ในสายตาฉินเอ้าเสวี่ยนแล้ว ฐานะของเย่เฉินเป็นรองก็แค่พ่อของเธอ ฉินกางเท่านั้น
แต่เรื่องนี้โค้ชเจ้าไม่รู้
เขายังนึกว่าเมื่อกี้ที่เย่เฉินทำแค่บังเอิญเท่านั้น แถมยังโอ้อวดจนฉินเอ้าเสวี่ยนเชื่อเขาสนิทใจ
เขาแค่นเสียงเย็น พูดอย่างไม่แคร์ว่า “เอ้าเสวี่ยน คุณอย่าโดนไอ้หนุ่มหัวหมอนี่หลอกเอาสิ คนแบบนี้พูดจาโอ้อวดไปเรื่อยแหละ ไม่มีฝีมือจริงๆหรอก ถ้าคุณให้เขาเป็นโค้ชคุณจริงๆ การแข่งต่อไปนี้ของคุณไม่มีทางชนะแน่!”
น้ำเสียงฉินเอ้าเสวี่ยนพูดขึ้นอย่างโมโห “ฉันไม่อนุญาตให้คุณพูดถึงอาจารย์เย่แบบนี้นะ! ฝีมือของอาจารย์เย่น่ะมีหรือคุณจะหยั่งรู้ได้! วันนี้ถ้าไม่ใช่อาจารย์เย่เตือนฉัน ถ้าฉันฟังกลยุทธ์ของคุณ งั้นตอนนี้ฉันคงแพ้การแข่งไปแล้ว ไม่มีทางได้เข้ารอบแปดคนสุดท้าย และไม่มีทางได้แข่งขันต่อไปแน่!”
โค้ชเจ้าคิดไม่ถึงเลยว่า ฉินเอ้าเสวี่ยนจะไม่ฟังคำพูดตนสักนิด
มันทำให้เขาโมโหมาก
แถมฉินเอ้าเสวี่ยนยังพูดถึงกลยุทธ์เมื่อกี้ของตนว่าสู้หนุ่มน้อยเย่ตรงหน้านี้ไม่ได้ มันยิ่งทำให้เขาไม่พอใจหนักขึ้น
เพราะสำหรับคนประเภทเชื่อมั่นในตัวเองมากเกินไปอย่างเขา ต่อให้ฉินเอ้าเสวี่ยนใช้แผนกลยุทธ์ของเย่เฉิน จนเอาชนะคู่ต่อสู้ชาวไทยคนนั้นได้ เขาก็ไม่รู้สึกว่า เย่เฉินเก่งกว่าเขาตรงไหนกัน
เขายังรู้สึกว่า ถ้าฉินเอ้าเสวี่ยนใช้กลยุทธ์ของตนเมื่อกี้ เป็นไปได้มากว่าจะชนะเหมือนกัน แถมจะยิ่งชนะได้ขาดกว่าสวยกว่าเมื่อกี้ด้วย
โค้ชเจ้าเป็นโค้ชให้ฉินเอ้าเสวี่ยนมาปีกว่า ยังไม่เคยได้เจอฉินกางเลย และไม่รู้ว่าฐานะบ้านฉินเอ้าเสวี่ยนดีแค่ไหน เขารู้สึกว่าฉินเอ้าเสวี่ยนก็แค่ลูกสาวคนธรรมดา แถมน่าจะเป็นไปได้อย่างมากที่จะคาดหวังกับการฝึกซานดาจนมีชื่อเสียง เลยคิดเอาเองว่าจะบีบคั้นอีกฝ่ายยังไงก็ได้
แต่ไม่คิดเลยว่า อีกฝ่ายไม่เห็นเขาในสายตาเลยด้วยซ้ำ แถมยังบอกว่าตนเป็นขยะอีก
นี่มันทนไม่ไหวแล้วนะ
ดังนั้นเขาเลยพูดเสียงเย็นว่า “ขอพูดเปิดอกเลยนะ ผมเจ้าไห่เฉา มีเส้นสายอยู่บ้างในวงการซานดาทั่วประเทศรวมถึงจินหลิงอยู่บ้าง ถ้าผมอยากดองใครไว้ ก็แค่คำพูดเดียวเท่านั้น ดังนั้น ก่อนจะพูดจากับผม คิดให้ดีๆซะก่อน!”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...