ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1223
ตอนเจ้าไห่เฉาพุ่งหมัดเข้าหาเย่เฉิน ในใจคิดดูถูกเย่เฉินสารพัด
เขาใส่แรงเต็มที่กับหมัดนี้ เขาเองเชื่อมั่นว่าหมัดนี้ของเขาจะสามารถเอาชนะเย่เฉินต่อหน้าทุกคนได้
ต้องยอมรับจริงๆว่า เจ้าไห่เฉามีฝีมือพอตัวอยู่
เพราะเคยได้แชมป์ซานดาทั่วประเทศมาแล้ว คนธรรมดาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาจริงๆ
หมัดเขาทั้งเร็วและแรง ขนาดฉินเอ้าเสวี่ยนที่ฝึกซานดามาหลายปียังไม่ทันได้ตั้งตัว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงฉินกางกับฉินเอ้าตงเลย
แต่ว่าความเร็วที่เจ้าไห่เฉาภูมิใจหนักหนานั้น ในสายตาเย่เฉินแล้วไม่ต่างอะไรกับจังหวะช้าลง ไม่น่ากลัวเลยสักนิด
แถมในสายตาเขาแล้ว หมัดนี้ยังดูไม่มีฝีมืออะไรเลยด้วย
ต่อให้ตนยืนนิ่งให้เขาชกมาเต็มๆ ก็ทำร้ายตนไม่ได้หรอก
แต่ต่อให้ไม่มีผลอะไรกับตน เย่เฉินก็ไม่มีทางให้ไอ้หมอนี่ชกโดนเขาหรอก
ดังนั้นในจังหวะที่หมัดเจ้าไห่เฉากำลังจะชกโดนหน้าเขา กลับยกหมัดขึ้นกันหมัดนั้นออกไป
หมัดของเย่เฉินเร็วประหนึ่งระเบิดหลุดจากฐาน ไม่ใช่อะไรที่เจ้าไห่เฉาจะทันรู้ตัวเลย
ในตอนที่เจ้าไห่เฉาคิดว่าหมัดตนคงจะชนะเย่เฉินได้ จู่ๆก็รู้สึกว่าหมัดขวาของตนเหมือนชกโดนหมัดเหล็ก เสียงปะทะดังพลั่ก จากนั้นมีเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด รวมถึงเสียงกระดูกแตกดังตามมา
ต่อหน้าหมัดของเย่เฉิน หมัดของเขาอ่อนปวกเปียกมาก พอหมัดหนึ่งออกไป กำปั้นนี้ก็กลายเป็นขยะทันที
ฉินเอ้าเสวี่ยนรีบตอบ “นัดหน้าบ่ายวันมะรืนค่ะ”
เย่เฉินถามอีก “นัดต่อไปแข่งกันใคร?”
ฉินเอ้าเสวี่ยนคิดๆ ก่อนพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ฉันอยู่ทีมห้า ตามหลักแล้วจะแข่งกับนักกีฬาทีมหก นักแข่งตัวเก่งเบอร์สามอยู่ทีมหก ฉันได้แข่งกับเธอในนัดต่อไปแน่!”
เย่เฉินถามอีก “นักแข่งตัวเก่งเบอร์สามเป็นใคร?”
ฉินเอ้าเสวี่ยนรีบบอก “นักแข่งตัวเก่งเบอร์สามคือเฉียนอานน่าที่มาจากบราซิล...พระเจ้า ฉันเอาชนะเธอไม่ได้แน่...”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...