เย่เฉินคิดไม่ถึงว่าฉินเอ้าเสวี่ยนจะมีSpeed Boatหนึ่งลำเลยทีเดียว
พอเห็นท่าทางกระตือรือร้นของเธอ เขาหัวเราะบอกว่า “ได้สิ งั้นไปดูกับคุณหน่อยก็ได้ แต่ว่าฝีมือการขับของคุณเป็นยังไงบ้างล่ะ? คงไม่พาผมไปทิ้งทะเลสาบใช่ไหม?”
ฉินเอ้าเสวี่ยนพูดอย่างเก้อเขินหน้าแดงว่า “จะเป็นงั้นได้ไงล่ะคะ อาจารย์เย่ ฉันขับนิ่งมากนะ คุณวางใจได้เลย! ต่อให้คุณตกลงในทะเลสาบจริง ฉันจะพาคุณกลับขึ้นมาเองค่ะ”
ฉินเอ้าตงที่ยืนอยู่ข้างๆรีบพูด “พี่ครับ พาผมไปด้วยสิ ผมก็อยากไป....”
ฉินเอ้าตงไม่ใช่น้องชายแท้ๆของฉินเอ้าเสวี่ยน ทั้งคู่เป็นแค่ลูกพี่ลูกน้องทางพ่อ ดังนั้นปกติแล้วฉินเอ้าตงไม่ได้อาศัยอยู่ในคฤหาสน์นี้ เพียงแต่แวะมาเป็นแขกบางครั้งบางคราวเท่านั้น
ดังนั้นพอได้ยินฉินเอ้าเสวี่ยนพูดว่า จะไปล่องเรือ เขาก็ทนกลั้นความอยากไม่อยู่
ฉินเอ้าเสวี่ยนถลึงตาใส่เขา ตวาดว่า “นายจะไปทำไม? ทำไมต้องมีนายทุกที่เลยหรือไงฮะ?”
ฉินเอ้าตงเบ้ปากอย่างน้อยใจ อยากจะพูดอะไรต่อ ฉินกางที่ยืนข้างๆพูดกับเขาว่า “เอ้าตง ตามอามา อามีเรื่องจะพูดด้วย”
ฉินเอ้าตงพอเห็นอารองพูดแบบนี้ ก็ไม่กล้าพูดมากอีก พยักหน้ารับคำอย่างว่าง่ายว่า “ครับอารอง”
ทางนี้ ฉินเอ้าเสวี่ยนหันไปคว้าแขนเย่เฉินอย่างสนิทสนม เอ่ยปากว่า “อาจารย์เย่ พวกเรารีบไปกันเถอะ ไม่งั้นจะถึงเวลาทานข้าวซะก่อน”
เย่เฉินพยักหน้า เดินตามเธอที่ข้างทะเลสาบ
ตอนนี้ ฉินกางพูดเสียงต่ำกับฉินเอ้าตงว่า “เจ้าเด็กนี่ ช่วงนี้ว่าง่ายก็ว่าง่ายอยู่หรอก ดันไม่รู้จักสังเกตอะไรซะบ้างเลยหรือไง?”
ฉินเอ้าตงถามอย่างน้อยใจว่า “อารอง ผมทำอะไรอีกล่ะ? ผมก็ทำตัวว่าง่ายนี่นา?”
ฉินกางพูดเสียงต่ำว่า “โง่หรือไง? ดูไม่ออกหรือไงว่าอากำลังพยายามชงพี่แกกับอาจารย์เย่? แกยังจะตามไปเป็นก้างขวางคอเขาอีก แกคิดจะขัดขวางพี่แกหรือไงล่ะ?”
Speed Boatชนิดนี้มีที่นั่งแค่หกที่ ไม่ใหญ่เท่าไหร่ แต่ท้ายเรือกลับมีเครื่องยนต์ยี่ห้อยามาฮ่าซึ่งมีกำลังถึง 400 แรงม้า
เย่เฉินแทบตะลึง โพล่งออกไปว่า “เรือใหญ่ขนาดนี้ของคนอื่น ปกติมีแค่เครื่องยนต์ 200 แรงม้าหนึ่งเครื่องก็แล่นได้เร็วมากแล้ว เรือลำนี้กลับติดตั้งเครื่องยนต์ 400 แรงม้าถึงสี่เครื่อง คุณจะบินหรือไง?”
ฉินเอ้าเสวี่ยนแลบลิ้นแหยหัวเราะว่า “อ่างเก็บน้ำนี่ปกติปิดค่ะ ด้านบนก็ไม่มีเรือลำอื่น ดังนั้นขับเร็วถึงสนุกสิ!”
ระหว่างพูด เธอกระโดดเข้าเรือ หัวเราะร่าว่า “เมื่อก่อนตอนฉันไปซัมเมอร์ที่ต่างประเทศ เห็นพวกคนต่างชาติชอบไปแล่นSpeed Boatที่ใช้เครื่องยนต์แรงๆกัน FerrariยังเคยออกSpeed Boatรุ่นRiva Ferrariเลย ฉันเคยขับครั้งหนึ่งตอนอยู่เมืองนอก รู้สึกสนุกมากเลย แต่ว่าเครื่องยนต์แย่ไปหน่อย ดังนั้นฉันเลยสั่งทำSpeed Boatลำนี้ขึ้นมา เครื่องยนต์ประกอบเป็นเท่าหนึ่งของSpeed BoatของFerrariเลย!”
เย่เฉินหัวเราะว่า “พอคุณพูดแบบนี้ ผมเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาหน่อยละ”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...