ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1230
ฉินเอ้าเสวี่ยนหัวเราะบอก “อาจารย์เย่ ได้โปรดเชื่อในฝีมือเอ้าเสวี่ยนเถอะค่ะ!”
เย่เฉินพยักหน้า ก้าวขึ้นSpeed Boat นั่งลงข้างฉินเอ้าเสวี่ยน
ตอนนี้ฉินเอ้าเสวี่ยนกดปุ่มสตาร์ทเครื่อง เรือ V8เครื่องยนต์สี่เครื่องเรียงตัวกัน เสียงเครื่องยนต์สตาร์ทกระหึ่มพร้อมกัน เสียงเครื่องยนต์ดังซะยิ่งกว่าเสียงซูเปอร์คาร์ซะอีก
ฉินเอ้าเสวี่ยนค่อยๆขับSpeed Boatออกจากท่าเรือ จากนั้นหันมายิ้มทะเล้นใส่เย่เฉินพลางว่า “อาจารย์เย่ นั่งดีๆนะคะ!”
พูดจบ ก็เหยียบคันเร่งจนมิด!
Speed Boatทั้งลำพุ่งออกไปข้างหน้าอย่างแรง
ถึงเย่เฉินจะทำใจมาก่อนแล้ว แต่ก็ยังอดตะลึงกับพลังขับเคลื่อนของSpeed Boatลำนี้ไม่ได้
พื้นน้ำทะเลสาบกว้างขวางมาก ดังนั้นการขับSpeed Boatเลยไม่เหมือนการขับรถบนถนนปกติ ต้องคอยระมัดระวังทางเลี้ยวต่างๆ
บนพื้นน้ำ หลับตาขับก็ไม่เป็นปัญหา ทั่วทั้งผืนน้ำกลายเป็นสถานที่ให้ฉินเอ้าเสวี่ยนแสดงฝีมือเต็มที่
นิสัยของเธอเดิมก็เป็นแบบผสมผสานความอ่อนโยนและเข้มแข็ง นิสัยแบบสาวฮอตกำหนดไว้แล้วว่าเธอจะชอบกิจกรรมกีฬาที่โลดโผนโจนทะยานแบบนี้
แต่ว่าสิ่งที่ทำให้ฉินเอ้าเสวี่ยนคิดไม่ถึงก็คือ เย่เฉินกลับทำท่านิ่งสงบตั้งแต่ต้นจนจบ มันทำให้เธอค่อนข้างผิดหวัง
ที่เธอเชิญเย่เฉินมาเล่นเรือ เดิมคืออยากเห็นท่าทางเย่เฉินตื่นเต้น เพราะคนที่เคยขึ้นเรือลำนี้ของเธอ ไม่มีใครไม่ตื่นเต้นไม่ตกใจกลัวเลย
เธอรู้สึกว่า ต่อให้เย่เฉินไม่ตกใจกลัว อย่างน้อยน่าจะตื่นเต้นบ้าง แบบนี้เธอก็สำเร็จแผนกลั่นแกล้งเล็กๆน้อยๆในใจละ
“รู้สิ!” ฉินเอ้าเสวี่ยนหัวเราะบอก “เป็นเช็คที่พี่หวั่นถิงตอบแทนคุณเนื่องด้วยคุณมอบยาให้กับบ้านเราที่เทียนเซียงฝู่ของหงห้าใบนั้นใช่ไหม?”
เย่เฉินพยักหน้า
ฉินเอ้าเสวี่ยนรีบถาม “อาจารย์เย่ แค่หนึ่งร้อยล้านคุณไม่น่าจะเห็นในสายตานะ ทำไมถึงได้ตื่นเต้นเพราะเช็คใบนั้นล่ะ?”
เย่เฉินหัวเราะบอก “ตอนนั้นผมยัดเช็คหนึ่งร้อยล้านใบนั้นใส่กระเป๋าอย่างลวกๆ จากนั้นก็ยื่นเช็คมูลค่าหนึ่งแสนแปดหมื่นใบหนึ่งให้แม่ยายผม”
ฉินเอ้าเสวี่ยนถามอย่างไม่เข้าใจว่า “งั้นทำไมต้องตื่นเต้นล่ะ? ยังไงซะสำหรับคุณแล้วหนึ่งร้อยล้านก็ไม่เท่าไหร่นี่”
เย่เฉินหัวเราะแผ่วเบาตอบว่า “เช็คมูลค่าหนึ่งร้อยล้านนั่น ต่อให้หายไปผมก็ไม่ปวดใจ แต่ถ้ามันตกไปอยู่ในมือแม่ยายผม ผมจะปวดใจจนนอนไม่หลับไปหนึ่งเดือนเต็มเลย”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...