หลังจากที่อิโตะนานาโกะออกจากยิมเนเซียมแล้ว ได้พาผู้ช่วยของตน อีกทั้งคนใช้อีกหลายคนที่ครอบครัวจัดไว้ให้กลับมาถึงห้องพักในโรงแรม
เพื่อการเข้าร่วมการแข่งขันที่จินหลิงในครั้งนี้ ครอบครัวของอิโตะเตรียมตัวล่วงหน้ามาอย่างยาวนาน ได้เหมาห้องเพลสซิเดนท์สูทสองห้องที่ทางโรงแรมสากลจินหลิงมีเพียงแค่สองห้องเท่านั้น
หนึ่งในนั้น อิโตะนานาโกะพักเองหนึ่งห้อง โค้ชของเธอ ผู้ช่วยและคนใช้คนอื่นๆพักห้องเพลสซิเดนท์สูทอีกห้อง
และครึ่งเดือนก่อนหน้านี้ ตระกูลอิโตะส่งคนมาที่จินหลิง เอาหนึ่งในห้องนอนของห้องเพลสซิเดนท์สูทที่อิโตะนานาโกะพัก ปรับปรุงเป็นห้องฝึกซ้อมของเธอโดยเฉพาะ
ว่ากันว่าแค่ค่าปรับปรุงก็ปาเข้าไปหลักล้านแล้ว ถ้าคิดราคาค่าเช่าระยะยาวห้องเพลสซิเดนท์สูทสองห้อง ครั้งนี้ที่อิโตะนานาโกะมาแข่งขัน แค่ลำพังค่าที่พัก อย่างน้อยก็สามสี่ร้อยล้าน
ที่ซับซ้อนและ ฟุ่มเฟือยได้มากขนาดนี้ เหตุผลหลักเลยคือตระกูลอิโตะมีเงินมากเกินไป
ตระกูลอิโตะคือตระกูลใหญ่อันดับห้าของทั้งประเทศญี่ปุ่น อุตสาหกรรมแทบจะมีในทุกๆพื้นที่ที่ไปได้ กระทั่งทีมยามากุจิกลุ่มใต้ดินขึ้นชื่อของประเทศญี่ปุ่น ล้วนมีหุ้นของตระกูลอิโตะ
นอกจากนี้ ถึงแม้อิโตะนานาโกะจะวัยรุ่นและสวย แล้วยังฉลาดหลักแหลมและสุภาพ แต่กลับเป็นสาวประเทศญี่ปุ่นที่หลงใหลในศิลปะการต่อสู้อย่างมากคนหนึ่ง เธอเข้มงวดกับการฝึกซ้อมของตัวเองอย่างมาก ในหนึ่งปีสี่ฤดูไม่ว่าจะเป็นฤดูหนาวฤดูร้อน ก็ไม่เคยหยุดซ้อมมาก่อน
เมื่อเช้าเพิ่งจะจบการแข่งขันไป หลังจากที่เธอกลับถึงโรงแรมแล้ว ไม่ทันได้ทานข้าว ก็รีบเข้าไปในห้องฝึกซ้อมของตัวเองทันที
ในตอนที่เธอกำลังซ้อมและเหงื่อไหลเต็มร่างกายอยู่ในห้องฝึกซ้อมนั้น จู่ๆมือถือได้ดังขึ้น
สายเข้า เป็นผู้ช่วยของตัวเองทานากะโคอิจิโทรเข้ามา
อิโตะนานาโกะที่อารมณ์ดี ตอนนี้เริ่มถามอย่างโกรธเคืองขึ้นมาแล้ว “ทานากะซัง คุณอยากพูดอะไรกันแน่?ฉันไม่คบค้าสมาคมกับโคบายา ชิจิโร่ และฉันก็ไม่สนใจว่าบริษัทผลิตยาโคบายาจะเป็นยังไง?มันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับฉันสักนิด”
ทานากะโคอิจิกล่าวอย่างอับอาย “คุณหนู ประธานติดต่อสื่อสารลับๆกับบริษัทผลิตยาโคบายามาโดยตลอด เพราะท่านประธานเห็นดีเห็นงามกับอนาคตของบริษัทผลิตยาโคบายาอย่างมาก ดังนั้นจึงเตรียมตัวที่จะคุยเรื่องลงทุนกับโคบายา ชิจิโร่ โคบายา ชิจิโร่ก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าตระกูลอิโตะจะลงทุนให้เขา ดังนั้นเขาจึงใช้เงินไปจำนวนไม่น้อย มาเป็นสปอนเซอร์ในการแข่งขันครั้งนี้ ความจริงแล้วก็เพื่อแสดงมิตรภาพที่ดีให้กับคุณอีกทั้งตระกูลอิโตะ!”
“อ๋อ……” อิโตะนานาโกะรู้ ว่าประธานที่ทานากะโคอิจิพูดถึง ก็คือพ่อของตน นางาฮิโกะ อิโตะผู้นำตระกูลของตระกูลอิโตะในตอนนี้
แต่ อิโตะนานาโกะยังคงพูดอย่างเฉยชา “เรื่องของพ่อ ฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยว ถ้าพ่อร่วมมือกับโคบายา ชิจิโร่นี้ละก็ งั้นก็ให้พวกเขาทั้งสองเจอหน้าคุยกันเลยก็ได้”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...