ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1240
เย่เฉินพยักหน้า แล้วกล่าว “โอเค งั้นคุณกินมันลงไปนะ ผมจะคอยกำกับคุณอยู่ข้างๆถึงวิธีดูดซึมยาอย่างรวดเร็ว”
ยาประเภทนี้ โดยตัวมันเป็นยาที่เอาไว้รักษาอาการบาดเจ็บในร่างกาย เพราะได้ใส่ปราณทิพย์ลงไปส่วนหนึ่ง ดังนั้นฤทธิ์ยาจึงเพิ่มขึ้นไปอีก
วัยกลางคนวัยสูงอายุที่ไม่สบาย อวัยวะและร่างกายจะด้อยสมรรถภาพลง ดังนั้นตอนที่ใช้ยา ตัวยาจะเข้าไปทำปฏิกิริยาในร่างกายของผู้ป่วยทันที และไม่ต้องมีคนคอยกำกับอยู่ข้างๆ
แต่ ร่างกายของวัยรุ่นนั้นแข็งแรง อวัยวะและร่างกายจะอยู่ในสมรรถภาพขั้นยอด ถ้ากินยาในช่วงสภาพแบบนี้ จะทำให้เกิดปฏิกิริยาอย่างรุนแรง ดูดซึมไม่ได้
ถ้าเอาร่างกายคนเป็นกับฟองน้ำอันหนึ่ง ร่างกายของวัยกลางคนวัยสูงอายุจะเสียการซับน้ำไปมหาศาล ถึงขั้นเป็นฟองน้ำที่แห้งขอด
ถ้าตอนนี้ ให้น้ำพวกเขามากมากพอ จะทำให้การซับน้ำของพวกเขามีสมรรถภาพเพิ่มขึ้นอย่างเร็ว และกลับไปสภาวะของวัยรุ่นได้อีกครั้ง
แต่ถ้าร่างกายของวัยรุ่นไม่ได้มีการบาดเจ็บ มันก็คือฟองน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำ ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้ายังให้น้ำไปโดยไม่ดูตาม้าตาเรือ งั้นเขาก็จะไม่ค่อยดูดซับอะไรแล้ว
ไม่แน่ อาจถึงขั้นถูกฤทธิ์ยาที่รุนแรงและไม่สามารถดูดซึมเข้าไปได้ ทำลายร่างกายได้เลยทีเดียว
ตอนแรกที่เย่เฉินเอายาให้ ก็เพื่อให้เธอเผื่อไว้ เมื่อยามที่ร่างกายได้รับบาดเจ็บหรือเป็นโรคร้ายแรง ให้ใช้ยาตัวนี้
แต่ตอนนี้ตนจะใช้ยาตัวนี้เพื่อเพิ่มสมรรถภาพของเธอ ดังนั้นจึงต้องช่วยกำกับเธอในการดูดซึมตัวยา
ฉินเอ้าเสวี่ยนได้ยินคำพูดของเขา จึงได้เอายาออกจากในห่อนั้น จากนั้นก็มองเย่เฉิน แล้วถามอย่างเชื่อฟังว่า “อาจารย์เย่ ฉันกินยาลงไปก็โอเคแล้วใช่มั้ยคะ？”
เย่เฉินใช้ปราณทิพย์ที่อยู่ในร่างตัวเอง มาช่วยฉินเอ้าเสวี่ยนดูดซึมยาเหล่านี้ทันที
ฤทธิ์ยาอันแข็งแกร่งถูกเย่เฉินซึมเข้าไปในร่างกายของฉินเอ้าเสวี่ยน ทำให้ร่างหายของเธอ เปลี่ยนแปลงราวกับฟ้าและเหว
ช่วงแรกฉินเอ้าเสวี่ยนยังรู้สึกเจ็บปวดเกินกว่าจะทนได้ แต่เมื่อถึงช่วงท้าย รู้สึกว่าในร่างกายสบายอย่างบอกไม่ถูก เหมือนได้ถอดรกเปลี่ยนกระดูกใหม่ก็มิปาน！
สิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดคือ เธอรู้สึกสบายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เหมือนกับเย่เฉินกอดเธอไว้ในอ้อมกอดอย่างไรอย่างนั้น อบอุ่น สบาย จนในใจกระดี๊กระด๊า
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...