ฉินเอ้าเสวี่ยนรีบกล่าว “อาจารย์เย่ การแข่งขันในนัดวันมะรืนนี้ คุณต้องมาให้ได้นะ!”
“วางใจได้ ผมไปแน่นอน!”
……
ขณะนี้ ณ เย่นจิงซีบีดี
บริษัทเอ็นเตอร์เทรนเมนต์ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ YH Entertainment Group
กู้ชิวอี๋ศิลปินหญิงระดับท็อปที่สุดในสังกัดYH Entertainment Group กำลังถ่ายรูปในสตูดิโอของYH Entertainment Group เพื่อขึ้นปกนิตยสารสมัยใหม่อยู่
ครั้งนี้ เป็นครั้งที่สี่ที่เธอได้ขึ้นปกนิตยสารสมัยใหม่ สำหรับเธอแล้วเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยจนชินไปแล้ว
กู้ชิวอี๋ที่กำลังถ่ายรูปอยู่ในสตูดิโอ สวมใส่ชุดเดรสสีดำขาวปนกันที่ชาแนลตัดให้เธอโดยเฉพาะ ในความเย็นชาของเธอยังมีความทะนงแฝงเข้ามาด้วย เมื่อเห็นก็รู้ว่าเป็นสาวแกร่งที่ดูได้แต่ตาแต่แตะต้องไม่ได้
หลังจากที่ช่างกล้องถ่ายรูปติดๆกันหลายรูป และแล้วกู้ชิวอี๋ก็เสร็จสิ้นภารกิจ ผู้ช่วยข้างกายรีบเข้ามา ยื่นน้ำอุ่นและยากระเพาะเสี่ยวหลินให้หนึ่งถุง
กู้ชิวอี๋ขมวดคิ้ว ราวกับค่อนข้างเจ็บปวด หลังจากที่ดื่มน้ำอุ่นและทานยารักษากระเพาะไปแล้ว จึงค่อยๆบรรเทาลง
ขณะนี้ หยางอิงเฉิงเจ้าของYH Entertainment Groupเต็มไปด้วยรอยยิ้มแล้วเดินเข้าไป กล่าวอย่างชื่นชม “คุณชิวอี๋ วันนี้คุณโพสท่าได้สวยสุดจริงๆ! เป็นหน้าตาให้กับประเทศจริงๆ! ถ้านิตยสารฉบับนี้วางแผง จะต้องถูกแฟนคลับแย่งกันอย่างบ้าคลั่งแน่นอน ถึงขั้นอาจเหมือนกับนิตยสารฉบับที่แล้ว ราคาถูกอัพไปสิบกว่าเท่า”
กู้ชิวอี๋กล่าวอย่างสงบ “ประธานหยาง ช่วงนี้อย่าให้ฉันขึ้นปกนิตยสารอีก ฉันไม่ค่อยชอบความรู้สึกแบบนี้”
เมื่อหยางอิงเฉิงได้ยินดังนี้ จึงรีบกล่าวอย่างเอาใจ “แหมคุณหนูของผม ทางนิตยสารเชิญให้คุณขึ้นหน้าปกตลอด นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผมตัดสินใจได้สักหน่อย!”
กู้ชิวอี๋กล่าว “งั้นปฏิเสธบ้างได้มั้ย? ทุกครั้งที่ฉันขึ้นปกนิตยสาร คุณต้องร่วมมือกับนิตยสารแล้วอัพราคานิตยสารตลอดเลย นิตยสารราคา20หยวน ถูกคุณอัพไปมากกว่า200หยวนเข้าไปแล้ว เป็นการทำลายแฟนคลับอย่างหนึ่ง ฉันไม่อยากให้แฟนคลับต้องจ่ายเงินโดยไม่จำเป็น”
เธอชอบถ่ายหนัง ชอบร้องเพลง บวกกับเธอยังเป็นคุณหนูของตระกูลกู้อีก ดังนั้นจึงได้รับการสนับสนุนจากที่บ้านเป็นอย่างดี
แต่ในเมื่อเข้าวงการบันเทิงแล้ว ก็ต้องดำเนินการตามวงการบันเทิง กู้ชิวอี๋ต้องมีบริษัทนายหน้าเข้ามาช่วยเธอจัดการงานต่างๆ อีกทั้งการโปรโมท
ดังนั้น กู้ชิวอี๋จึงได้เซ็นสัญญากับYH Entertainment Groupของหยางอิงเฉิง
ทำไมถึงเลือกเซ็นสัญญากับYH Entertainment Group ความจริงแล้วเหตุผลก็คือ หยางอิงเฉิงเป็นเพื่อนและผู้ติดตามของพ่อของกู้ชิวอี๋ที่ตอนนั้นเรียนอยู่ที่ต่างประเทศ ที่หยางอิงเฉิงประสบความสำเร็จอย่างในวันนี้ได้ ผู้อุปถัมภ์ที่สำคัญที่สุดในชีวิต ก็คือพ่อของกู้ชิวอี๋
ดังนั้น ที่กู้ชิวอี๋มีตำแหน่งไม่เหมือนคนทั่วไปในYH Entertainment Group และในบรรดาศิลปินด้วยกันทั้งหมดของYH Entertainment Group เธอเป็นเพียงคนเดียว ที่สามารถทำให้หยางอิงเฉิงเจ้าของประจบประแจงได้
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...