ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1251
อิโตะนานาโกะเห็นโคบายา ชิจิโร่เข้ามา คิ้วสวยขมวดเล็กน้อย
หลังจากที่รับประทานข้าวเที่ยงกับโคบายา ชิจิโร่ โคบายา ชิจิโร่ก็มาที่บ้านครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้อิโตะนานาโกะรำคาญ
อันที่จริง ตอนที่อิโตะนานาโกะทานข้าววันนั้น ได้จงใจพูดการเลือกคู่ของเธอ และบอกว่าการเป็นคู่ของเธอ สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องแข็งแกร่งกว่าตัวเอง เพื่อจะทำให้โคบายา ชิจิโร่รู้จักถอยออกไป
แต่ว่าดูเหมือนโคบายา ชิจิโร่ จะกรองคำพูดของเธอโดยสัญชาตญาณ
ยิ่งไปกว่านั้น หมอนี้ได้ยกเลิกห้องที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง และย้ายไปที่โรงแรมสากลจินหลิง อาศัยอยู่ตรงข้ามกับอิโตะนานาโกะไปเลย ซึ่งทำให้อิโตะนานาโกะไม่พอใจอย่างมาก
แต่ว่า พ่อของเธออิโตะทาเคฮิโกะก็ขอร้องเธอไม่หยุด บอกให้เธอทำดีต่อโคบายา ชิจิโร่หน่อย นี่ทำให้อิโตะนานาโกะกลุ้มใจมากๆ
รู้สึกขยะแขยงในใจ แต่ไม่สามารถโกรธ หรือขับไล่ออกไปได้ เหมือนกับแมลงวันตัวใหญ่ที่ส่งเสียงดังข้างหู ซึ่งทำให้หงุดหงิด
แม้ว่าทานากะ โคอิจิจะรู้ดีว่า คุณหนูของเขาเกลียดโคบายา ชิจิโร่คนนี้มาก แต่ว่า เนื่องจากประธานเคยสั่งไว้ เขาจึงเอื้อมมือไปรับดอกไม้ที่โคบายา ชิจิโร่มอบให้ และกล่าวด้วยความเคารพ:"คุณโคบายาคุณมีใจแล้วครับ ผมขอขอบคุณแทนคุณหนูของเราด้วยครับ!"
โคบายา ชิจิโร่พยักหน้า แล้วเดินไปตรงหน้าอิโตะนานาโกะ ยิ้มอย่างสุภาพบุรุษและพูดว่า:"คุณนานาโกะ เดี๋ยวผมจะเป็นกำลังใจให้คุณอยู่ล่างเวทีนะครับ"
อิโตะนานาโกะพูดหน้านิ่งว่า:"คุณโคบายา ก่อนแข่งฉันชอบอยู่เงียบๆ ดังนั้นได้โปรดขอให้คุณออกไปก่อน"
โคบายา ชิจิโร่ยิ้มพูดว่า:"ผมจะไม่พูด แค่มองคุณนานาโกะอย่างเงียบๆก็พอได้ครับ!"
อิโตะนานาโกะไม่นึกเลยว่าโคบายา ชิจิโร่จะหน้าด้านขนาดนี้ เลยพูดเฉยๆว่า:"คุณโคบายาตามสบายเลยค่ะ ฉันอยากพักสายตาสักหน่อยค่ะ"
…...
สิบนาทีต่อมา เจ้าหน้าที่ของคณะกรรมการจัดการแข่งขันเคาะประตูแล้วพูดว่า:"คุณอิโตะ นานาโกะเชิญเตรียมเข้าสถานที่ สถานที่จัดการแข่งขันของคุณอยู่เวทีประลองหมายเลขสอง"
อิโตะ นานาโกะลุกขึ้น โค้งเล็กน้อยแล้วพูดว่า"ขอบคุณค่ะ!"
ยามาโมโตะคาซึกิที่อยู่ข้างๆมีสีหน้าเย็นชา และถามว่า:"ผู้เล่นชาวจีนฉินเอ้าเสวี่ยนอยู่เวทีประลองไหน?"
พนักงานพูดว่า:"หมายเลขสี่"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...