บทที่126 ทำธุรกิจเอง(2)
เซียวชูหรันถอนหายใจ แล้วกล่าวว่า “ตอนนี้งานมันหายาก แต่ก็ต้องหาไปเรื่อย ๆ ก็แล้วแต่ดวง”
เย่เฉินถามเธอ “คุณอยากไปทำงานที่ตี้เหากรุ๊ปหรือไม่? ”
เซียวชูหรันส่ายหัว แล้วกล่าวว่า “ตี้เหากรุ๊ปไม่ใช่ว่าอยากเข้าไปทำงานแล้วจะเข้าไปได้ และอีกอย่างที่ตี้เหากรุ๊ปเข้มงวดตรวจสอบรับพนักงานและแบ่งเกรด ถ้าหากให้ฉันไปเริ่มจากพนักงานทั่วไป มันจะรู้สึกอึดอัดใจ”
เย่เฉินถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “คุณ ผมรู้สึกว่า คุณควรจะทำธุรกิจเองน่ะ”
“ทำธุรกิจเอง?” เซียวชูหรันถามอย่างประหลาดใจ “ทำธุระยังไง? ”
เย่เฉินกล่าวว่า “คุณอยู่ในแวดวงนี้มาหลายปีแล้ว และคุณก็รู้จักคนตั้งมากมาย ดูเหมือนว่าหวังตงเสวี่ยนของตี้เหากรุ๊ปก็สนิทกับคุณ ตอนนี้หวังเจิ้งกางอยากให้ผมช่วยดูฮวงจุ้ยให้เขา ผมว่าเขาสามารถช่วยเหลือเราได้แน่”
เซียวชูหรันหัวเราะเยาะและกล่าวว่า “การเปิดบริษัทต้องใช้เงินทุนอย่างน้อยสองถึงสามล้าน และภายหลังจะต้องลงทุนตามมาอีกมากมาย เราไม่มีเงินลงทุนเยอะแยะขนาดนั้นได้หรอก”
เย่เฉินกล่าวว่า “เรื่องเงินลงทุนผมจะช่วยคุณหาวิธี ผมยังพอรู้จักคนอยู่บ้าง! ”
เย่เฉินยิ้มแล้วกล่าวต่อ “ถ้าหากคุณมีความคิดที่จะเปิดบริษัทจริง ๆ เงินทุนจดทะเบียนเปิดบริษัทก็ไม่ใช่ปัญหา”
เซียวชูหรันเงยหน้าขึ้น และพูดว่า “เย่เฉิน ฉันรู้ว่าคุณรู้จักเพื่อนทางธุรกิจมากมาย เช่นประธานฉิน การกู้ยืมเงินไม่ใช่ปัญหา แต่การยืมเงินเพื่อเริ่มต้นทำธุรกิจ พูดตามตรงมันทำให้ฉันรู้สึกกดดันมาก ดังนั้นฉันคิดว่าลงทุนน้อยลง เปิดออฟฟิศสำหรับเป็นห้องทำงานส่วนตัวของฉัน จากนั้นรับงานออกแบบให้กับบริษัทรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่”
“เย่เฉินกล่าวทันทีว่า ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจยังไง ผมก็จะสนับสนุนคุณ!”
เซียวชูหรันพยักหน้าอย่างตื้นตันและกล่าวว่า “ฉันอยากใช้ความสามารถของตัวเอง เปิดออฟฟิศก่อน แล้วจะทำให้ดีที่สุด เพราะคนตระกูลเซียวคิดว่า เมื่อฉันออกจากบริษัทเซียวซื่อก็จะทำอะไรไม่ได้ ฉันจะทำให้พวกเขาดูว่า ฉันทำได้หรือทำไม่ได้”
ในใจของเซียวชูหรัน ไม่สามารถพูดว่าไม่ตื้นตัน
เธออยู่ในอารมณ์ที่สับสน ก็ได้ยินประโยคหนึ่งของเย่เฉิน
“ที่รัก คุณทำให้มันเต็มที่ หากไม่ไหวจริง ๆ ผมจะหางานทำและเลี้ยงคุณเอง”
ช่วงเวลานี้ เซียวชูหรันกลั้นหายใจ เหมือนมีความเปรี้ยวพุ่งขึ้นผ่านจมูก ดวงตาของเธอเกือบจะแดง
เมื่อชีวิตของเธอสับสน เหมือนสูญเสียจิตวิญญาณไป เธอไม่คาดคิดว่าสามีของเธอที่เธอคิดว่า “ไร้ค่า”จะยังคงเชื่อมั่นและสนับสนุนตัวเองอย่างไม่หวั่นไหว!
……

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...