พอเห็นคลิปของหลิวกว่างหลิวหมิง อิโตะ นานาโกะกับยามาโมโตะ คาซึกิหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด
อิโตะ นานาโกะเข้าใจความหมายในคำพูดของโคบายา ชิจิโร่ที่ว่า ไม่กล้าหือกับเย่เฉินในที่สุด
ปีศาจร้ายแบบนี้ คนปกติไม่มีใครกล้าหือกับเขาหรอก จุดสำคัญคือ ตอนนี้ยังอยู่ในถิ่นเขาซะอีก
อิโตะ นานาโกะในตอนนี้น้ำตาไหลอาบแก้มทันที เธอโพล่งว่า “ให้ฉันโทรหาพ่อ ให้เขาคิดหาวิธีเถอะค่ะ!”
โคบายา ชิจิโร่พยายามเกลี้ยกล่อม “คุณนานาโกะ ต่อให้คุณโทรหาคุณอิโตะ คุณอิโตะก็ทำอะไรไม่ได้หรอกครับ ต่อให้คุณอิโตะรีบออกเดินทางมา จากโตเกียวบินมาจินหลิง อย่างน้อยก็ต้องสองสามชม. แต่นี่อย่างมากสุดอีกครึ่งชม. คนของเย่เฉินก็จะมาถึงแล้ว เขาไม่มีทางเลยจริงๆ...”
ตระกูลอิโตะถึงจะมีอำนาจมากในญี่ปุ่น แต่ในจินหลิง พวกเขาเรียกได้ว่าอำนาจน้อยมาก
อย่าว่าแต่อิโตะ นานาโกะเลย ต่อให้เป็นอิโตะ ทาเคฮิโกะพ่อของเธอมา ก็อาจจะโดนลูกน้องหงห้าฟันคอขาดเอาดื้อๆเลยก็ได้
นี่เป็นเหตุผลที่ถึงเขาจะมีอำนาจแค่ไหนก็ไม่หยามหน้าเจ้าถิ่น
ต่อให้เขามีลูกน้องเป็นหมื่นในญี่ปุ่น จะส่งคนมาจินหลิงได้ซักเท่าไหร่?
เครื่องบินลำหนึ่งจุได้อย่างมากก็สองสามร้อยคน พอสองสามร้อยคนนี้ลงพื้น อาจจะไม่ต้องรอเย่เฉินลงมือด้วยซ้ำ ลูกน้องของหงห้าก็สามารถฟันพวกเขาจนเละเป็นหมูสับได้เลย
ระหว่างพูด เจ้าหน้าที่เข้ามาเร่งอีก “คุณอิโตะครับ ยังเหลืออีกสามนาทีสุดท้าย ถ้าคุณยังไม่ลงสนามอีก กรรมการจะตัดสิทธิ์การแข่งของคุณทันทีนะครับ”
ยามาโมโตะ คาซึกิถอนหายใจยาวบอกว่า “ช่างเถอะช่างมัน มันอาจจะเป็นชะตากรรมของผมก็ได้ นานาโกะ คุณไม่ต้องสนใจเรื่องผมแล้วล่ะ รีบไปสนามแข่งเถอะ”
อิโตะ นานาโกะร่ำไห้พลางว่า “อาจารย์ คุณเป็นแบบนี้แล้ว ฉันยังจะไปแข่งได้ยังไงกันล่ะ!”
ยามาโมโตะ คาซึกิบอก “คุณอยู่เฝ้าผมตรงนี้ก็ไม่มีประโยชน์ คุณทำให้ผมลุกขึ้นมาใหม่ไม่ได้ และไม่สามารถยับยั้งเย่เฉินคนนั้นไม่ให้แกะสลักคำพูดบนหน้าผากผมได้ด้วย ตรงกันข้าม การที่คุณอยู่ที่นี่ยังจะโดนตัดสิทธิ์การแข่งขัน คุณเป็นลูกศิษย์ที่ผมภูมิใจมากที่สุด ผมไม่อยากให้คุณถอยทั้ง ๆที่ยังไม่ได้สู้!”
โคบายา ชิจิโร่เกลี้ยกล่อมไปด้วยอีกคนว่า “คุณอิโตะ คุณรีบไปแข่งเถอะ ถ้าคุณชนะการแข่ง คุณยามาโมโตะอาจจะยังพอภูมิใจได้บ้าง”
เธอรู้สึกว่า ฝีมือของฉินเอ้าเสวี่ยนคงไม่เท่าไหร่ ถ้าตนอยากรักษาระดับพลังและฝีมือเอาไว้ไปแสดงในการแข่งรอบต่อไป วิธีที่ดีที่สุดคือจัดการเอาชนะฉินเอ้าเสวี่ยนในเวลาสั้นที่สุด!
มีแต่แบบนี้เท่านั้น ถึงจะสามารถรักษาสภาพร่างกายตนเองส่วนใหญ่ไว้ได้
แต่ว่า เธอไม่คิดไม่ฝันเลยว่า ฉินเอ้าเสวี่ยนคนนี้ ความปราดเปรียวของร่างกายจะสูงถึงระดับเทพขนาดนี้
ตนออกหมัดเตะขาใส่เธอในเวลาสั้นๆแค่นี้ แต่การโจมตีที่รวดเร็วรุนแรงพวกนี้กลับโดนอีกฝ่ายหลบหลีกไปอย่างง่ายดาย
ในตอนที่เธอไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร ฉินเอ้าเสวี่ยนกลับตวัดขาฟาดใส่อย่างแรง!
เพราะร่างกายของฉินเอ้าเสวี่ยนพึ่งซึมซับยาวิเศษของเย่เฉินไป และเย่เฉินยังใช้เรกิช่วยส่งเสริมความแข็งแกร่งและการปรับเปลี่ยนบางจุดด้วย
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...