ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1264
ดังนั้นท่าฟาดขาของเธอครั้งนี้ เร็วมากแถมยังแรงมากด้วย!
เดิมเฉียนอานน่าไม่เห็นท่าฟาดขาของฉินเอ้าเสวี่ยนอยู่ในสายตาเลย เพราะเธอวิเคราะห์ฝีมือฉินเอ้าเสวี่ยนมาก่อน รู้ว่าฉินเอ้าเสวี่ยนไม่มีวี่แววจะเอาชนะตนได้ เธอเลยยื่นสองมือออกไปสกัดโดยอัตโนมัติ!
ในเวลาเดียวกัน ในใจเธอคิดแผนรับมือไว้เรียบร้อยแล้ว
สองมือจับขาของฉินเอ้าเสวี่ยนไว้ และออกหมัดขวาไปโจมตีที่หน้าแข้งขวาของเธอ ขอเพียงการโจมตีครั้งนี้มีผล จากนั้นก็ตวัดขาซ้ายกวาดพื้น มังกรสะบัดหางไปอีกหน่อย แบบนี้ต้องทำให้ฉินเอ้าเสวี่ยนล้มกองกับพื้นได้แน่!
แต่ว่า เธอไม่คิดไม่ฝันเลยว่า ท่าฟาดขาท่านี้ของฉินเอ้าเสวี่ยนจะทำให้เฉียนอานน่าเกิดความหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!
สองฝ่ามือ สองแขนของเฉียนอานน่ารู้สึกถึงแรงมหาศาลที่ถาโถมเข้ามาฉับพลัน จากนั้นเสียงสะท้านดังขึ้น ตัวเธอลอยกระเด็นออกไป จนออกนอกเวทีแข่งขัน!
ผู้ชมในสนามแข่งต่างพากันมองตาค้าง!
ใครๆต่างคิดไม่ถึงว่า ฉินเอ้าเสวี่ยนที่ไม่มีชื่ออะไรกลับโจมตีจนนักแข่งตัวเก่งเบอร์สามกระเด็นออกนอกเวทีแข่งขันเลย!
แถมเฉียนอานน่าในตอนนี้ยังบาดเจ็บไม่เบาเลย เธอนอนนิ่งบนพื้นนอกเวทีแข่ง พยายามอยู่หลายครั้งก็ยังไม่สามารถลุกขึ้นมาได้
โค้ชของเธอรีบเข้ามาดู และคุยกับเธอสองสามคำ จากนั้นหันไปบอกกรรมการทันทีว่า “พวกเรายอมแพ้!”
“ยอมแพ้?!”
ทุกคนในที่นั้นพากันตกตะลึง!
นี่คือ...ยอมแพ้แล้ว?!
ทุกคนยังไม่เคยเห็นการแข่งที่เร็วขนาดนี้มาก่อนเลย ฉินเอ้าเสวี่ยนใช้แค่กระบวนท่าเดียว การแข่งก็จบลงแล้ว
ฉินกางยังทำหน้างงเลย
เธอโชคดีมาก คู่ต่อสู้ในครั้งนี้ไม่ติดอันดับท็อปห้าของรายชื่อนักแข่งตัวเก่งด้วยซ้ำ ฝีมืออ่อนกว่าเธอมากนัก
แต่เพราะเธอเอาแต่ครุ่นคิดเรื่องอาการบาดเจ็บของยามาโมโตะ คาซึกิซึ่งเป็นอาจารย์ตน ทำให้ใจลอยเล็กน้อย ฝีมือเลยลดทอนลงไปเหมือนกัน
แถมในใจเธอยังผุดภาพเย่เฉินเป็นระยะๆ
ถึงเย่เฉินจะทำร้ายอาจารย์เธอจนได้รับบาดเจ็บ และยังจะสลักคำพูดกลางหน้าผากเขาอีก ทำให้เธอโกรธแค้นมาก แต่เธอก็ยังอดคิดถึงฝ่ามือนั้นของเย่เฉินที่เอาชนะอาจารย์ตนไม่ได้!
นั่นเป็นวิชาอะไรกันนะ?!
ทำไมถึงมีพลังแข็งแกร่งอย่างน่าประหลาดแบบนี้?!
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...