เย่เฉินได้ยินคำพูดของเฉินตัวตัว อดไม่ได้ที่จะยิ้มน้อยๆ:"เพราะว่ายากระเพาะเก้าเสวียนยังไม่ได้ออกสู่ตลาด เราจะมีมาตรการรักษาความลับไม่มากก็น้อย ปกติอุตสาหกรรมยาก็เป็นแบบนี้กัน ข้อปฏิบัติของอุตสาหกรรม"
กู้ชิวอี๋กล่าวขอโทษ:"ฉันขอโทษจริงๆค่ะคุณเย่ ฉันไม่ควรขอคำขอที่ไม่สมเหตุสมผลเช่นนี้ เพียงเพราะช่วงก่อนฉันไปถ่ายหนังที่ต่างประเทศ ทำให้ม้ามและกระเพาะของฉันป่วย กินยามาเยอะ แต่มันไม่สามารถรักษาได้ จนฉันกินยากระเพาะเก้าเสวียนของคุณไป ถึงจะดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แต่ผลของยาได้ผ่านไปแล้ว ดังนั้นฉันจึงอยากจะได้ยามากไปหน่อย"
เย่เฉินพยักหน้า หยิบยากระเพาะเก้าเสวียนที่เพิ่งบรรจุเสร็จจากไลน์การผลิต แล้วส่งให้กู้ชิวอี๋ เขายิ้มพูดว่า:"ในเมื่อคุณกู้ มีความต้องการนี้ งั้นเราก็ต้องตอบสนองความต้องการนี้อยู่แล้ว คุณกินห่อนี้ไปก่อนเถอะ"
"ขอบคุณค่ะ"กู้ชิวอี๋พูด แล้วเอื้อมมือไปหยิบยากระเพาะที่ยื่นมา และแทบรอไม่ไหวที่จะกินมันลงไปทันที
เกือบจะในทันทีหลังจากกินยา เธอรู้สึกว่ากระเพาะของเธอรู้สึกดีขึ้นมาก
ในขณะนี้ เย่เฉินถามเธอว่า:"คุณกู้ ไม่ทราบว่าคุณมีความประทับใจต่อบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนของเรายังไง?"
กู้ชิวอี๋พยักหน้าและพูดว่า:"ฉันคิดว่ามันค่อนข้างดี มันเป็นรูปลักษณ์และสไตล์ที่บริษัทใหญ่ควรมี"
เย่เฉินถามว่า:"แล้วเรื่องพรีเซนเตอร์ ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ?"
กู้ชิวอี๋กระแอม พยักหน้าเบา ๆ และพูดว่า:"พรีเซนเตอร์ไม่มีปัญหาค่ะ สามารถเซ็นสัญญาเมื่อไหร่ก็ได้ หลังจากเซ็นสัญญาแล้ว สามารถเริ่มถ่ายโฆษณาได้เลย"
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"งั้นก็ดีมากเลย ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เรามาจบขั้นตอนสัญญากันวันนี้เลย"
"ได้ค่ะคุณเย่"
กู้ชิวอี๋พูด แล้วพูดกับนายหน้าเฉินตัวตัวที่อยู่ข้างๆว่า:"ตัวตัว เธอไปทำสัญญากับประธานเว่ยเถอะ เธอเซ็นสัญญาในนามของฉันเลย"
แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทนี้แล้ว แต่เขาก็ไม่อยากยุ่งเรื่องในบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน
ที่สำคัญก็เพราะว่าเขารู้สึกว่า เรื่องที่เป็นมืออาชีพควรให้คนที่เป็นมืออาชีพมาทำ เขาไม่เคยเปิดบริษัทผลิตยาและ ไม่เคยทำธุรกิจเกี่ยวกับการผลิตและการขายยา
และเว่ยเลี่ยง ก็เป็นผู้เชี่ยวชาญหนึ่งในนั้น
ทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง คือเอาทุกอย่างให้เขามาทำ สิ่งที่ตัวเองต้องทำคือจัดหาใบสั่งยาที่ดีพอ ให้เขาทำการผลิตและการขายที่ดี
มีแต่แบบนี้เท่านั้น ถึงจะวิน-วินกันได้ดีที่สุด
หลังจากที่เย่เฉินพากู้ชิวอี๋มาที่ห้องทำงาน กู้ชิวอี๋ก็ปิดประตูเองเลย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...