ทันทีที่ประตูปิดลง เทพธิดาที่ทำให้ผู้ชายนับไม่ถ้วนหลงใหล กลับตาสีแดง และถามเย่เฉินเสียงสะอื้นว่า:"พี่เย่เฉิน พี่จำฉันไม่ได้จริงๆเหรอ?"
เย่เฉินส่ายหัวเล็กน้อย และพูดอย่างจริงจังว่า:"ขอโทษด้วยนะ ฉันออกจากเย่นจิงตั้งแต่อายุ 8 ขวบ ไม่ได้กลับมาหลายปีแล้ว เลยจำผู้คนและสิ่งต่าง ๆ ในเย่นจิงได้ไม่มากนัก"
ดวงตาของกู้ชิวอี๋เต็มไปด้วยน้ำตาทันที เธอพูดเบาว่า:"พี่เย่เฉิน ฉันคือหนานหนานไง พี่จำฉันไม่ได้เหรอ? กู้หนานหนานไง!"
"หนานหนาน?"เย่เฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย และถามว่า:"หนานไหน?"
กู้ชิวอี๋รีบพูดว่า:"ข้างนอกเป็นโค่ว ข้างในเป็นคำว่าหนู่"
ผู้หญิงที่มีชื่อว่าหนานมีหลายคน เช่น หนานในหนานมู่ หนานในหนานเป่ย และอีกหนานหนึ่ง ถ้าบอกว่าชื่อหนานหนาน เย่เฉินนึกไม่ออกจริงๆ
แต่ว่า พอบอกว่าหนานตัวนี้ เย่เฉินก็นึกได้ทันที
ในหัวของเขา นึกถึงรูปร่างหน้าตาของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งทันที
กู้หนานหนาน ลูกสาวของตระกูลกู้แห่งเย่นจิง และแม่ของเธอเป็นกุลสตรีที่มาจากตระกูลใหญ่มีฐานะในเมืองจงไห่ ตั้งชื่อเล่นให้กับเธอโดยมีโค่วอยู่ด้านนอก และด้านในเป็นหนู่ เพราะในภาษาถิ่นของมณฑลเจียงซู เจ้อเจียง และเซี่ยงไฮ้ ชื่อนี้มีความหมายว่าเด็กสาว
และพ่อของกู้หนานหนาน ชื่อกู้เย่นจง เป็นคนที่สามในบรรดาลูกหลานของตระกูลกู้ ที่รู้จักกันในชื่อท่านชายกู้สาม
ตอนนั้น กู้เย่นจงและพ่อของเย่เฉินเป็นเพื่อนร่วมสาบานที่ดีที่สุด และพูดได้ว่ามีมิตรภาพที่เคยผ่านความตามมาด้วยกัน
ในเวลานั้น ตระกูลกู้ ไม่อยู่ในสามอันดับแรกในเย่นจิง และอาจจะอยู่นอกสิบอันดับแรก
ตอนนั้นพ่อของเย่เฉินช่วยกู้เย้นจงเยอะมาก ช่วยเขาโต้กลับในฐานะทายาทคนแรกของตระกูลกู้ และช่วยให้เขากลายเป็นผู้นำตระกูลกู้ แล้วยังสนับสนุนตระกูลกู้ ทำให้ตระกูลกู้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
และในความทรงจำของเขา เด็กหญิงคนนี้ชอบร้องไห้มาก ทุกครั้งที่ตนอยากสะบัดเธออก เธอจะร้องไห้อย่างรุนแรง สร้างความรำคาญให้กับเย่เฉินที่อายุน้อยและขี้เล่นมาก
แล้วก็
เมื่อไหร่ก็ตามที่กู้หนานหนานร้องไห้ แม่ของเย่เฉินมักจะบอกเขาอย่างจริงจังว่า:"เฉินเฉิน ต่อไปหนานหนานจะเป็นภรรยาของนายแล้ว นายห้ามแกล้งเธอ เข้าใจไหม?"
เย่เฉินรู้สึกไม่สบายใจทันทีที่ได้ยินคำนี้ เขาในตอนนั้น จะเล่นปืนของเล่นทุกชนิดทุกวัน จะเคยคิดเรื่องแต่งงานได้ยังไง? และพอคิดว่าจะต้องแต่งงานกับคนที่ตามหลังต้อยๆที่ชอบร้องไห้ เขาก็ต่อต้านมากขึ้น
แต่นั่นเป็นช่วงในวัยเด็ก หลังจากที่เขาออกจากเย่นจิง และมาถึงจินหลิง เขาก็คิดหาวิธีเอาตัวรอดทุกวัน ไม่เคยคิดเกี่ยวกับกู้หนานหนานที่ทำให้เขาน่ารำคาญเลยสักนิด
แต่ว่า ไม่เคยคิดฝันเลยว่า เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่ชอบร้องไห้ในตอนนั้น จะกลายเป็นดาราที่มีเสน่ห์และสวยงาม ถ้าเธอไม่พูดชื่อเล่นของเธอ เขาคงไม่สามารถเชื่อมโยงคนสองคนนี้เข้าด้วยกันได้!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...