ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1277
กู้ชิวอี๋ไม่เข้าใจสุดๆ
เธอคิดว่า พ่อของเธอตามหาเย่เฉินมานานหลายปีแล้ว และกินนอนไม่หลับเพราะหาเย่เฉินไม่เจอมาโดยตลอด และในใจลึกๆก็รู้สึกผิดกับเรื่องนี้มาก
ตอนนี้ตนได้พบกับเย่เฉินโดยบังเอิญ ก็ควรจะบอกข่าวดีกับพ่อ ซึ่งเป็นความปรารถนาที่เขามีมานานหลายปี
ดังนั้น เธอจึงรีบถามว่า:"พี่เย่เฉิน ทำไมฉันถึงบอกเรื่องที่เจอพี่กับคนอื่นไม่ได้ล่ะ?"
เย่เฉินถอนหายใจเบา ๆ และพูดว่า:"เฮ้อ ไม่ว่าเรื่องเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว มันมีความลับคืออะไร อย่างน้อยตอนนี้ฉันก็มีความสุขมากที่ได้อยู่ในจินหลิง ดังนั้นฉันจึงไม่ต้องการมีความสัมพันธ์กับเย่นจิงมากเกินไป"
กู้ชิวอี๋พูดอย่างดีใจว่า:"พี่เย่เฉิน พี่เป็นนายน้อยของตระกูลเย่ ทำไมพี่ถึงเลือกที่จะอยู่ที่จินหลิงล่ะ? ถ้าพี่เลือกที่จะกลับไปที่เย่นจิง ทรัพย์สินนับล้านของตระกูลเย่ อย่างน้อยก็มีของพี่สัก20-30%?"
เย่เฉินปัดมือ:"ตอนนี้ฉันไม่ได้ขาดแคลนเงิน และฉันก็ไม่ได้สนใจทรัพย์สินของตระกูลเย่มากนัก ฉันแค่ต้องการมีชีวิตที่มั่นคงในจินหลิงกับภรรยาของฉัน"
"ภรรยา?"กู้ชิวอี๋อุทาน:"พี่เย่เฉิน พี่…พี่แต่งงานแล้วเหรอ?"
"ใช่"เย่เฉินพลั้งปาก:"แต่งงานมาสามปีกว่าแล้ว….."
กู้ชิวอี๋ตกตะลึงทันที เธอโพล่งออกมาว่า:"พี่เย่เฉิน! พี่ลืมไปแล้วว่าพี่มีการหมั้นอยู่แล้ว?"
กู้ชิวอี๋ทั้งโกรธทั้งเป็นห่วง ถามด้วยน้ำตาว่า:"ตอนที่พี่แต่งงานกับเธอ พี่ไม่เคยนึกถึงการหมั้นระหว่างเราสองคนเลยเหรอ?"
"ฉันขอโทษ"เย่เฉินพูดอย่างตรงไปตรงมา:"ฉันไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้จริงๆ เหตุผลหลักคือตอนนั้นฉันถูกขังอยู่ และมีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ"
กู้ชิวอี๋ถามอีกครั้ง:"แล้วภรรยาคนปัจจุบันของพี่ทำงานอะไร? เธอเป็นลูกสาวของตระกูลใหญ่ไหน?"
"ไม่ถือว่าตระกูลใหญ่อะไร"เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"ถือว่าเป็นเด็กผู้หญิงจากครอบครัวธรรมดา"
"คนธรรมดา!?"กู้ชิงอี๋ตะลึง และใบหน้าสวยเต็มไปด้วยความโกรธทันที หลุดโพล่งออกมาว่า:"ทั้งๆที่พี่เป็นนายน้อยของตระกูลเย่ เป็นคู่หมั้นของฉันกู้ชิวอี๋ พ่อของฉันและฉันตามหาพี่มาหลายปี พี่ไปแต่งงานกับผู้หญิงอื่นได้ยังไง!?!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...