พูดถึงตรงนี้ กู้ชิวอี๋ร้องไห้อีกครั้ง
เย่เฉินรีบยื่นทิชชู่ให้เธอ และพูดเบาๆว่า:"หนานหนาน อย่าร้องไห้เลย มีหลายๆอย่าง มันไม่ได้ง่ายเหมือนตอนเด็กๆที่เราเล่นเกมครอบครัว และแน่นอนฉันก็ยอมรับว่า ฉันลืมเรื่องนี้ไปแล้วจริงๆ ฉันคิดว่าเธอเป็นเหมือนกับฉัน คิดว่าจะหัวเราะแล้วปล่อยเรื่องสมัยเด็กผ่านไป ฉันไม่นึกเลยว่าเธอกับลุงกู้จะตามหาฉันมาหลายปีขนาดนี้"
กู้ชิวอี๋พูดอย่างโกรธเคือง:"เล่นพ่อแม่ลูก? หัวเราะแล้วปล่อยผ่านไป? ตอนนั้นพ่อของฉันสาบานกับลุงเย่และป้าเย่แล้ว!"
"นอกจากนี้ พี่อาศัยอยู่ในเย่นจิงมาแปดปีแล้ว พี่คงจะรู้ว่า สิ่งที่ตระกูลใหญ่เย่นจิงไม่ชอบมากที่สุดคือการปล่อยให้ลูกๆของพวกเขาเข้าสู่วงการบันเทิง ขนาดลูกชายของตระกูลใหญ่ก็ไม่ได้รับอนุญาตให้แต่งงานกับดาราหญิงในวงการบันเทิง เพราะในสายตาของพวกเขา ไม่ว่าดาราดังในวงการบันเทิงจะดังขนาดไหน พวกเขาก็เป็นแค่นักแสดงปาหี่ และเป็นพวกระดับล่าง!"
"แต่พี่รู้รึเปล่า ว่าทำไมฉันถึงอยากเข้าวงการบันเทิง?"
เย่เฉินส่ายหัว และถามโดยไม่รู้ตัวว่า:"เพราะอะไร?"
"ก็เพื่อจะหาพี่ไง!! ฉันอยากให้ตัวเองเป็นดารา แล้วถูกชาวจีนทั้งประเทศติดตาม แบบนี้ พี่ก็อาจจะเจอฉัน แล้วจำฉันได้ แล้วมาหาฉัน….."
เย่เฉินพูดอย่างอึดอัด:"เธอเปลี่ยนไปจากตอนเด็กๆมากอยู่นะ ถ้าเธอไม่บอกชื่อเล่นของเธอ ฉันอาจจะจำเธอไม่ได้เลย….."
กู้ชิวอี๋ถามกลับว่า:"พี่ไม่เคยเห็นการสัมภาษณ์ของฉันสักนิดเลยเหรอ? ทุกครั้งที่ฉันได้รับการสัมภาษณ์ ฉันจะบอกนักข่าวว่าชื่อเล่นของฉันคือกู้หนานหนาน แล้วยังจงใจบอกว่า เหตุผลที่ฉันไม่มีแฟน เป็นเพราะฉันกำลังตามหาคนที่ใช่ในวัยเด็ก เรื่องนี้เคยขึ้นในการค้นหายอดฮิตของเวยป๋อหลายครั้งแล้ว พี่ไม่เคยเห็นเลยสักครั้งเหรอ?"
เย่เฉินยิ้มอย่างลำบากใจ:"ฉันเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจข่าววงการบันเทิง และไม่ติ่งดารา ดังนั้นเลยไม่เคยติดตาม"
ยิ่งกว่านั้นเพราะว่า หลายปีมานี้ พ่อตามหาเย่เฉินมาตลอด ดังนั้นเธอจึงไม่เคยลืมเย่เฉินเลย
ยิ่งไปกว่านั้น หลายปีมานี้ เธอตั้งตารอที่จะหาเย่เฉินเจอ
นอกจากนี้ พ่อของกู้ชิวอี๋ ก็เตือนข้างๆหูเธอมาหลายปี ให้เธอห้ามลืมว่า เธอมีการหมั้นอยู่แล้ว
แล้วก็ หลังจากที่เธออายุ 20 ปี พ่อของเธอมักจะพูดว่า ขอแค่ที่หาเย่เฉินเจอ เธอจำเป็นต้องแต่งงานกับเย่เฉิน เพราะนี่เป็นคำสัญญาที่พ่อของเธอ ให้กับเพื่อนๆ ผู้มีพระคุณ และเพื่อนเมื่อหลายปีก่อน
กู้ชิวอี๋ก็ยอมรับข้อตกลงนี้โดยไม่ตัว เธอคิดอยู่ตลอดเวลาว่า เธอต้องหาเขาเจอแน่นอน แต่ไม่นึกเลยว่า เขาจะแต่งงานแล้ว!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...