ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1282
จิตใจของกู้ชิวอี๋เล็กน้อย มองตาของเขาและถามอย่างโกรธเคืองว่า:"พี่ไม่กลัวฉันจะบอกเธอว่า ฉันเป็นคู่หมั้นของพี่ต่างหาก และเธอเป็นมือที่สามที่จะเข้ามาแทรกเหรอ?"
เย่เฉินอึดอัดใจมาก:"ดังนั้นฉันเลยมีเรื่องจะขอเพิ่ม"
กู้ชิวอี๋ถอนหายใจเบาๆและพูดอย่างโกรธเคืองว่า:"พี่อยากให้ฉันปิดบังภรรยาพี่ เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพี่ใช่ไหม?"
เย่เฉินพูดว่า:"เธอคิดว่าฉันเป็นเด็กกำพร้า เธอไม่รู้ตัวตนและภูมิหลังครอบครัวของฉัน และฉันไม่อยากให้เธอรู้ด้วย"
กู้ชิวอี๋ถามอย่างไม่เข้าใจ:"เธอเป็นภรรยาของพี่ ขนาดตัวตนที่แท้จริงของพี่พี่ยังไม่บอกกับเธอเลย คิดจะปิดบังเธอไปตลอดเหรอ?"
เย่เฉินพูดว่า:"ไม่บอกเธอ ไม่ใช่ว่าอยากจะปิดบังไปตลอด แต่ยังไม่ถึงเวลา เมื่อถึงเวลาก็ค่อยว่ากัน"
กู้ชิวอี๋ย่นจมูก และพูดว่า:"ฉันอยากจะรู้ว่า เมื่อพี่เจอพ่อของฉัน จะบอกเรื่องที่พี่แต่งงานแล้วกับเขายังไง!"
เย่เฉินพูดอย่างจริงจัง:"ถึงเวลาฉันจะไปขอโทษด้วยตัวเอง!"
กูชิวอี๋มีความโกรธในใจเล็กน้อย เลยจงใจไม่คุยกับเขาต่อ
เย่เฉินพูดต่อ:"จริงสิ หนานหนาน พอเธอเจอกับภรรยาของฉัน อย่าเปิดเผยว่าฉันเป็นเจ้านายของบริษัทนี้เด็ดขาด ฉันมักจะบอกเธอว่าฉันมาดูฮวงจุ้ยให้คนอื่น ตอนนั้นเธอก็บอกหล่อนตอนทานอาหารเย็น ว่าฮวงจุ้ยที่บ้านของเธอไม่ค่อยดี อยากให้ฉันไปช่วยดูสักหน่อย แบบนี้ฉันจะได้ตอบตกลงต่อหน้าภรรยาฉันตอนกินข้าวได้เลย จากนั้นเตรียมตัวไปเย่นจิงได้เลย"
กู้ชิวอี๋ถามกลับว่า:"พี่รักภรรยาของพี่รึเปล่า?"
"รักสิ ถามทำไม?"
ดังนั้น เธอถอนหายใจ และพูดเบาๆว่า:"ขอโทษนะพี่เย่เฉิน ฉันไม่ได้ตั้งใจไร้เหตุผล แค่จู่ๆก็ควบคุมอารมณ์ไม่ได้นิดหน่อย พี่ไม่ต้องใส่ใจ"
เย่เฉินรีบพูดว่า:"ไม่หรอก ฉันไม่ใส่ใจหรอก"
"ก็ดีแล้ว"
กู้ชิวอี๋ชะงักเล็กน้อย แล้วถามเขาอีกว่า:"พี่เย่เฉิน ตอนนี้พี่มีลูกยัง?"
"เอ่อ……" เย่เฉินพูดอย่างอึดอัดใจ:"ตอยนี้ยังไม่มี……"
กู้ชิวอี๋ถอนหายใจด้วยความโล่งอก:"ดีแล้ว ยังไงซะฉันก็คือคุณหนูใหญ่ตระกูลกู้ และยังเป็นดาราดังนิดๆ อนาคตต้องแต่งงานกับชายที่หย่าร้างแล้ว เดิมทีมันก็น่าอายอยู่แล้ว ถ้าต้องเป็นแม่เลี้ยงให้คนอื่น คงจะถูกไอ้พวกบ้าที่จิงเฉิงหัวเราะเยาะตายเลย!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...