เย่เฉินตกใจกับคำพูดของกู้ชิวอี๋
แต่งงานกับชายที่หย่าร้างแล้ว นี่กำลังพูดถึงเขาเหรอ?
ลูกสาวตระกูลกู้นี้โง่เกินไปไหม? มันเป็นแค่ข้อตกลงกับปากระหว่างพ่อแม่ตอนยังเป็นเด็ก นี่มันสมัยไหนแล้ว ใครยังจะสนอีก?
เห็นว่าเธอยังเด็กและสวย เย็นชาและหยิ่งผยอง ต้องเป็นเด็กผู้หญิงที่มีความคิดสุดๆอย่างแน่นอน ทำไมความคิดของเธอถึงยึดมั่นประเพณีเก่าแก่เช่นนี้?
คิดอย่างนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า:"หนานหนานฟังฉันนะ เรื่องตอนเด็กๆของพวกเรานั้น อย่าไปจริงจัง เธอห้ามคิดสั้นเด็ดขาด แล้วเสียเวลาหาความสุขให้ตัวเอง!"
กู้ชิวอี๋พูดอย่างจริงจัง:"เย่เฉิน! พี่มันผู้ชายเลวที่ไร้จิตสำนึก
"ฉันรอมาสิบกว่าปีแล้ว ตอนนี้พี่มาบอกฉันว่าอย่าไปจริงจัง? เชื่อรึเปล่าพรุ่งนี้ฉันจะจัดงานแถลงข่าว แล้วเอาการหมั้นของเราประกาศออกไปเลย?"
ขณะที่พูด กู้ชิวอี๋ย่นจมูกใส่เขาเพื่อขู่ว่า:"บอกให้นะ ฉันมีแฟนคลับเยอะ ถึงเวลาอย่ามาโทษฉันที่ยั่วยุให้แฟนๆพุ่งเป้าหมายไปที่พี่! ทำให้พี่กลายเป็นผู้ชายที่ชอบล้อเล่นกับความรู้สึกของผู้หญิงอันดับหนึ่งของโลก และปล่อยให้พี่ถูกคนเป็นหมื่นเป็นพันชี้หน้าด่ากราด!"
เย่เฉินแพ้แล้ว
เขารู้ว่า กู้ชิวอี๋ทำจริงแน่นอน ไม่อย่างนั้นเธอกับพ่อของเธอคงไม่ตามหาตัวเองมาหลายปี
หากเขายังพูดว่าไม่ต้องจริงจังแบบนี้ต่อไป มันคือการลบล้างและปฏิเสธความพากเพียรและความพยายามเป็นเวลานานกว่าสิบปีของอีกฝ่าย
ดังนั้น ด้วยความเคารพกู้ชิวอี๋ เขาจึงพูดอย่างจริงจังว่า:"หนานหนาน เธอกับฉันเพิ่งกลับมาพบกันอีกครั้งหลังจากแยกทางกันมานานหลายปี หลายๆเรื่องควรค่อยๆคิดค่อยๆไป ถือว่าเธอไว้หน้าพี่สักหน่อย วันนี้เรามาจัดการเรื่องร่วมมือกัน และทานอาหารเย็นกับภรรยาของฉัน หรือพี่สะใภ้ของเธอก่อน! "
"แล้วเรื่องที่เหลือ เราสองคนสามารถค่อยๆคุย คุยช้าๆ อีกอย่าง ฉันสัญญากับเธอแล้วนี่ อีกไม่กี่วันฉันจะไปเยี่ยมลุงกู้ที่เย่นจิงไม่ใช่เหรอ?"
สีหน้าของกู้ชิวอี๋ผ่อนคลายลงเล็กน้อย และเธอก็พึมพำว่า:"ก็ได้! ฉันจะไว้หน้าพี่! เรื่องที่พี่แต่งงาน รอพี่ไปเย่นจิง และอธิบายให้พ่อของฉันฟังด้วยตัวเองแล้วกัน! จากนั้นก็รอดูว่าพ่อของฉันจะทุบพี่ไหม!"
พูดจบ เธอมองเย่เฉินอย่างชั่วร้าย แล้วพูดว่า:"ไปล่ะๆ รีบเตรียมอาหารให้ฉันสิ หิวจะแย่แล้ว"
เว่ยเลี่ยงพูดด้วยความเคารพ:"ครับอาจารย์เย่!"
…...
หลังจากให้เว่ยเลี่ยงพากู้ชิวอี๋และเฉินตัวตัวไปที่ป๋ายจินฮ่านกงก่อน เย่เฉินขี่จักรยานไฟฟ้า และไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจินหลิงเพียงลำพัง
ในตอนนี้ในใจของเขา มีคำถามมากมายที่อยากจะรู้
เขารู้สึกว่าคนแรกที่เขาจะหา ก็คือป้าหลี่จากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ในเมื่อในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ามีคนจงใจปกปิดตัวตนของเขา งั้นป้าหลี่คงจะควรทราบรายละเอียดบางอย่าง
เมื่อเขามาถึงสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เย่เฉินก็ตรงไปที่ห้องทำงานของป้าหลี่

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...