ที่ป้าหลี่พูดก็ถูก
เย่เฉินได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ตั้งแต่ยังเด็ก เขาเคยผ่านวันที่ดีที่สุดในโลก และเคยผ่านวันที่ยากที่สุดแล้วด้วย จึงเฉยๆกับทุกอย่างไปแล้ว
แม้ว่าตอนนั้นเขาจะไม่ได้แต่งงานกับเซียวชูหรัน แม้ว่าตอนนี้เขาจะยังทำงานอยู่ในสถานที่ก่อสร้าง เขาก็ไม่มีอะไรที่ไม่พอใจ
เพราะในความเห็นของเขา หลังจากพ่อแม่ตายไป เขาพยายามเพื่อให้มีชีวิตอยู่ ก็เป็นการปลอบโยนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับพวกเขา
ส่วนเรื่องเงินและสถานะเขาลืมไปหมดแล้ว
ในช่วงหลายปีที่เขาแต่งงานกับเซียวชูหรัน เขาได้รับความอับอายขายหน้า แต่เขาไม่เคยคิดที่จะกลับไป ขอความช่วยเหลือจากตระกูลเย่
แม้ว่าศักดิ์ศรีของเขา จะถูกตระกูลเซียวเหยียบบนพื้นซ้ำๆ เขาก็สามารถยอมรับมันอย่างใจเย็น
ชีวิตแห่งความอัปยศผ่านไป3ปีแล้ว แต่ว่า ถึงแม้ตัวเขาเองจะอยู่ในใจกลางของกระแสน้ำวนนี้ กลับเป็นคนที่สงบที่สุด
แต่ความสงบของจิตใจของเขานั้น เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเพราะ "อาการป่วยหนัก" ของป้าหลี่
เขาในตอนนั้น กลัวป้าหลี่จะตายไปมากๆ
เพราะในสายตาของเขา ป้าหลี่เป็นผู้ช่วยชีวิตเขา เป็นพ่อแม่ที่เกิดใหม่ของเขา พ่อแม่แท้ๆ ของเขาตายไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถมองดูเธอตายไปได้
เขาเคยไปโรงพยาบาล อยากทำการจับคู่กับป้าหลี่ ดูว่าไตของเขา จะสามารถจับคู่กับป้าหลี่ได้สำเร็จหรือไม่
หากจับคู่สำเร็จ เขาก็จะบริจาคไตให้ป้าลี่
แต่ว่า ตอนนั้นทางโรงพยาบาลบอกตัวเองว่าจับคู่ล้มเหลว
ดังนั้น เขาทำได้แต่หาทุกวิธี เพื่อหาเงินให้ป้าหลี่หาไต มาทำการผ่าตัดปลูกถ่ายไต
แต่ว่า เมื่อถังซื่อไห่บอกเขาว่า อาการป่วยของป้าหลี่ยังต้องการเงินอีก2 ล้านเพื่อรักษาชีวิตเธอ เขาก็เลยยอม
เขารู้ว่า เขาไม่มีทางอื่นที่จะช่วยป้าหลี่ได้ นอกจากการรับเงินของตระกูลเย่
ดังนั้นเขาจึงยอมรับตี้เหากรุ๊ป และเงินสด 10 พันล้านที่ตระกูลเย่ที่มอบให้เขา
ตั้งแต่นั้นมา เส้นทางชีวิตของเย่เฉิน ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
แต่ว่า เขาไม่เคยคิดเลยว่า ทั้งหมดนี้เป็นแค่กลยุทธ์ทุกข์กายของถังซื่อไห่และป้าหลี่
การบังคับตัวเอง ให้ยอมรับ "ของขวัญ" หรือ "การชดเชย" กลอุบายทุกข์กายของตระกูลเย่
ในเวลานี้ เขามีความขุ่นเคืองที่จะถูกหลอกและถึงกับทรยศในหัวใจของเขา

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...