ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1319
“คุณ....”
เซียวฉางควนโมโหจนตาแดงแล้ว
เขาต่อเล่ห์กลของหม่าหลันหญิงปากร้ายแบบนี้ ล้วนไม่มีแผนรับมือสักนิดเลย
ดังนั้น ในใจเขามีความรู้สึกที่ว่าบัณฑิตเจอทหารมีเหตุผลก็ใช้ไม่ได้แบบหนึ่ง
ในเวลานี้เย่เฉินเอ่ยปาก พูดว่า “เอาล่ะ เอาล่ะ ท่านทั้งสองคนอย่าทะเลาะกันแต่เช้าอีกเลย”
หม่าหลันพอเห็นเย่เฉินเอ่ยปาก ทันใดนั้นก็เงียบลง
ถ้าเป็นแต่ก่อน ตอนที่ตนเองด่าเซียวฉางควน เย่เฉินกล้าพูดแทรกขึ้นมา งั้นตนเองจะต้องชี้จมูกของเย่เฉินไว้ด่าเขาจนเละเทะ
แต่ว่าตอนนี้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวง ฮวงจุ้ยหมุนเปลี่ยนทิศทางแล้ว ตอนนี้ในบ้านไม่มีเงินแล้ว ทั้งคฤหาสน์นี้เป็นเย่เฉินที่หามาอีก ดังนั้นเย่เฉินอยู่ในบ้านหลังนี้ กลับกลายเป็นมีน้ำหนักที่สุดแล้ว
เพื่อที่จะไม่ถูกเย่เฉินไล่ออกไป เธอได้เพียงแต่เอาใจเย่เฉินสุดกำลัง ไม่ให้เย่เฉินโมโห
ดังนั้น เธอก็เหลือบมองเซียวฉางควนอย่างโหดร้ายหนึ่งที โมโหพูดว่า “ถ้าไม่ใช่ลูกเขยที่ดีพูดช่วยคุณ วันนี้ฉันย่อมไม่จบกับคุณอย่างแน่นอน! เห็นแก่หน้าของลูกเขยที่ดี ก็ปล่อยคุณไปสักครั้ง!”
พูดอยู่ เธอยิ้มแย้มแจ่มใสจ้องมองเย่เฉิน ถามว่า “ลูกเขยที่ดี เช้าวันนี้จะให้แม่ทำกับข้าวสักมื้อให้คุณหรือไม่?”
หม่าหลันหัวเราะ แฮ่ๆ หนึ่งที “แกล้วนไม่ต้องสนใจอะไร แม่ไปทำเดี๋ยวนี้ มากที่สุดยี่สิบนาทีก็เสร็จ!”
พูดจบ รีบส่ายก้นไปมาออกจากประตูทันที ไปเก็บมะเขือเทศในสวนผัก
เก็บมะเขือเทศเสร็จ หม่าหลันก็รีบทะลวงเข้าไปในห้องครัว เริ่มทำอาหาร
เซียวชูหรันล้างหน้าล้างตาเสร็จ ลงมาพบเห็นแม่ถึงขนาดทำอาหารอยู่ในครัว ประหลาดใจตกตะลึงจนอ้าปากค้าง
หลายปีที่ผ่านมา เธอก็ไม่เคยเห็นแม่ลงครัวอีกเลย วันนี้นี่ยังเป็นครั้งแรกตั้งแต่ตนเองแต่งงานกับเย่เฉินมาจริงๆ
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...