ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 132
บทที่132คุณล้มละลายแล้ว(2)
เหมยผิงจับที่ใบหน้าพร้อมกับตกตะลึง จากนั้นเขาก็ตะโกนด้วยความโกรธ
“ไอ้ขยะ แกกล้าตบกูได้ยังไง?”
เย่เฉินยิ้มเยือกเย็นแล้วกล่าวว่า “ตบแกแล้วยังไง ตบแก แกก็ต้องทนสิ! ”
พูดจบ ก็ฟาดไปอีกครั้ง ทำให้ใบหน้าของเหมยผิงบวมเฉ่งขึ้นมา
แม้ว่าเซียวชูหรันจะรู้สึกรังเกียจเหมยผิง แต่เมื่อเห็นเย่เฉินตบเขาสองครั้งติดต่อกัน ในใจก็รู้สึกกังวลเล็กน้อย และรีบพูดว่า “เย่เฉิน คุณกำลังทำอะไรนี่..... ฉันเคยบอกคุณแล้วว่า อย่าลงมือทำร้ายคนอื่นโดยพลการ?”
สิ่งที่เธอกังวลไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องการร่วมลงทุน แต่เป็นเรื่องที่เย่เฉินจะถูกเหมยผิงแก้แค้น เพราะถึงยังไงเหมยผิงก็เป็นเจ้าของธุรกิจที่มีชื่อเสียง ความแค้นที่โดนตบคงจะไม่ยอมกล้ำกลืนฝืนทนแน่นอน?
เป็นดั่งที่ว่า เหมยผิงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เปิดเผยธาตุแท้ ชี้ไปที่เซียวชูหรันแล้วกล่าวว่า “คนแซ่เซียว ความแค้นของสามีคุณในวันนี้ ถ้าหากคุณไม่ชดใช้ด้วยร่างกายของคุณล่ะก็ ผมจะฆ่ามันให้ตาย ให้มันหายไปจากโลกนี้เลย!”
เมื่อเซียวชูหรันได้ยินคำว่า ชดใช้ด้วยร่างกาย ทันใดนั้นเธอก็กล่าวด้วยความโกรธ “คุณมันไร้ยางอาย! ”
“ไร้ยางอาย?” เหมยผิงกล่าวด้วยเสียงเยือกเย็น “อย่าคิดว่าผมไม่รู้ว่า คุณถูกตระกูลเซียวไล่ออกจากตระกูลนานแล้ว คุณยังนึกว่าตนเองยังเป็นคนหนูใหญ่ตระกูลเซียวอยู่อีกเหรอ? ผมจะพูดกับคุณตรง ๆ ผมเหมยผิงเป็นคนมีอำนาจในเมืองจินหลิง แค่ผมใช้เท้าเหยียบ พวกคุณทั้งครอบครัวก็ตายกันหมด ถ้าหากคุณไม่อยากให้คนในครอบครัวเกิดเรื่อง ทางที่ดีที่สุดคือปืนขึ้นเตียงผมด้วยตนเอง ถ้าหากทำให้ผมพอใจ ก็จะให้อภัยคุณ!”
เซียวชูหรันโกรธจนตัวสั่น กล่าวย่างเจ็บแสบว่า “เหมยผิง คุณมันสารเลว!”
“ผมมีอำนาจมีอิทธิพล ไร้ยางอายแล้วยังไงล่ะ?” เหมยผิงกล่าวอย่างไม่อาย
เย่เฉินยืนขึ้นมา แล้วพูดกับเหมยผิงว่า “คนแซ่เหมย คุณล้มละลายแล้ว อำนาจกับอิทธิพลที่คุณมีอยู่ คุณใช้อย่างประหยัดหน่อยน่ะ”
“แกพูดว่าอะไรน่ะ”
เหมยผิงตะลึง ยังอยู่ในภวังค์
เขากำลังจะตะโกน ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เหมยผิงไม่อยากจะรับโทรศัพท์ แต่เสียงโทรศัพท์ดังถี่เหมือนจะเกิดเรื่องอะไรร้ายแรงขึ้น
เหมยผิงเหงื่อแตกพลั่ก ใบหน้าขาวซีดเผือด เหงื่อออกชุ่มตัวจนเสื้อเปียกไปทั้งตัว
โลกมันบ้าไปแล้วใช่ไหม?
เขากำลังฝันร้ายอยู่ใช่ไหม?
ทำไมจู่ ๆ เรื่องซวยทุกอย่างประดังประเดเข้ามาพร้อมกัน?
ทุกบริษัทเหมือนถูกนัดหมายไว้!
มันเกิดอะไรขึ้น?
นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?
……
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...