ตอนที่เฉินจื๋อข่ายรีบร้อนไปช่วยเย่เฉินซื้อเครื่องสำอาง เย่เฉินเร่งไปถึงสนามยิมเนเซียมจินหลิงแล้ว
วันนี้ การแข่งขันเข้าสู่รอบรองชนะเลิศแล้ว
การแข่งขันครั้งก่อน ฉินเอ้าเสวี่ยนที่แสดงให้เห็นว่าท่าเดียว เอาชนะเฉียนอานน่า ก่อให้เกิดความสนใจขนาดใหญ่อยู่บนอินเทอร์เน็ต ช่วงเวลาสั้นๆก็ผลักดันระดับความสนใจในการแข่งขันรอบนี้ถึงจุดสุดยอด
ดังนั้น รอบรองชนะเลิศในวันนี้ดึงดูดสายตาของผู้ชมทั้งประเทศ ทำให้นอกสนามยิมเนเซียมจินหลิง มีผู้ชมมากมายซื้อตั๋วในราคาสูง เพียงเพื่อที่จะมาเป็นประจักษ์พยานว่าฉินเอ้าเสวี่ยน บุกเข้ารอบชิงชนะเลิศได้กับตา
และนอกสนามยิมเนเซียม โฆษณาของยากระเพาะเสี่ยวหลินอวดโก้ฉายออกมาแล้ว เนื่องด้วยเป็นสปอนเซอร์ดังนั้นการโฆษณาของพวกเขาอยู่ทั่วทุกที่ ใช้กล้องสะเปะสะปะถ่ายภาพสักแผ่น ในภาพนี้ล้วนจะมีโฆษณาของยากระเพาะเสี่ยวหลินอย่างแน่นอน
อีกทั้ง สถานีโทรทัศน์ที่ถ่ายทอดการแข่งขันของรอบนี้ ก็แสดงLogoของยากระเพาะเสี่ยวหลินอยู่ใต้มุมขวาของหน้าจอทีวีทุกเวลาเช่นกัน
ยิ่งร้ายกาจกว่านี้คือ ผู้ประกาศหลักบนอินเทอร์เน็ตมากมายที่อยู่ในสนามแข่ง ใช้มือถืออยู่แพลตฟอร์มถ่ายทอดสดทำการถ่ายทอดสดให้กับเพื่อนบนเน็ต กระบวนการนี้ก็ทำให้แรงกระทบของยากระเพาะเสี่ยวหลินยิ่งกว้างใหญ่ต่อไป
พูดได้ว่า ช่วงเวลาสั้นๆยากระเพาะเสี่ยวหลินก็ได้เงินมากมายเต็มตา
โคบายา ชิจิโร่ เนื่องเพราะเหตุนี้ดีใจจนหุบปากไม่ได้
เริ่มแรกเพียงแค่รู้สึกว่าการแข่งขันรอบนี้จะไม่ค่อยมีคนให้ความสนใจ แต่โชคดีว่าสิทธิ์ในการใส่ชื่อซื้อมาถูกมาก แต่นึกไม่ถึง ฉินเอ้าเสวี่ยนคนหนึ่ง ก็ทำให้การแข่งขันรอบนี้ระเบิดเถิดเทิงขึ้นมาโดยสิ้นเชิง คราวนี้ตนเองได้เงินจนรวยแล้วจริงๆ
หลังจากเย่เฉินมาถึงสนามยิมเนเซียม ก็เลยไปถึงห้องพักผ่อนนักแข่งที่อยู่ข้างหลัง พอเข้าไปในห้องฉินเอ้าเสวี่ยนกำลังกระโดดโลดเต้นวอมร่างกายอยู่กับที่ ฉินกางกับฉินเอ้าตงก็ล้วนอยู่ด้วยเช่นกัน
เห็นเย่เฉินเข้ามา ฉินเอ้าเสวี่ยนรีบเข้าไป พูดอย่างสนิทกันมากว่า “อาจารย์เย่ท่านมาแล้วหรือ!”
เย่เฉินพยักหน้าต่อๆกัน ยิ้มถามว่า “เอ้าเสวี่ยน รู้สึกว่าสภาพวันนี้เป็นเช่นไรล่ะ?”
ในใจฉินเอ้าเสวี่ยนมากน้อยไม่มีความมั่นใจเล็กน้อย แต่เห็นเย่เฉินเชื่อมั่นตนเองขนาดนี้ ทันใดนั้นก็เลยพยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก พูดหัวชนฝาว่า “ครูฝึกวางใจเถอะ ฉันย่อมทุ่มพลังทั้งหมดอย่างแน่นอน!”
ในเวลานี้ยามนี้ อยู่ห้องพักผ่อนอีกห้องหนึ่ง
อิโตะนานาโกะกำลังห่มผ้าขนหนูผืนหนึ่งไว้หลับตาพักผ่อนอยู่
ทานากะโคอิจิกับโคบายา ชิจิโร่ล้วนยืนอยู่ข้างๆ อยู่ในมือของทานากะโคอิจิยังถือมือถือเครื่องหนึ่งไว้ มือถือกำลังวิดีโอคอลกับยามาโมโตะ คาซึกิที่กำลังนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย
แต่ว่ายามาโมโตะ คาซึกิที่อยู่ในโทรศัพท์ฝั่งโน้น ไม่ได้เปล่งเสียงอะไรเลย เขาแค่อ่านหน้าจอของทานากะโคอิจิ จ้องมองลูกศิษย์ที่รักของตนเองอย่างเงียบๆ
ยามาโมโตะ คาซึกิ เป็นห่วงมากกับสภาวะจิตของอิโตะนานาโกะว่าจะพังทลาย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...