ในเวลานี้ นักแข่งทั้งสี่ แยกกันขึ้นเวทีประลองทั้งสอง
เวทีประลองสองที่ ซ้ายหนึ่ง ขวาหนึ่ง บริเวณของเวทีประลองทุกที่ล้วนถูกที่นั่งผู้ชมล้อมรอบไว้
ที่นั่งของสนามในวันนี้เต็มหมดทุกที่ การแข่งขันยังไม่ทันเริ่มเสียงปรบมือเสียงผิวปาก และเสียงร้องว่า ดี อยู่ใต้เวที ก็ดังก้องอยู่ในหูไม่ขาดสายเลย
เย่เฉินก็ยืนอยู่ข้างใต้เวทีประลองข้างหลังฉินเอ้าเสวี่ยน นี่ก็เป็นตำแหน่งที่อยู่ของครูฝึกในการแข่งขันการต่อสู้แบบฟรีสไตล์
ในเวลานี้ครูฝึกของฝ่ายตรงข้ามตื่นเต้นเต็มใบหน้าจ้องมองเขา ทั้งจ้องมองฉินเอ้าเสวี่ยนที่อยู่บนเวทีประลองอยู่บ่อยๆ ผ้าเช็ดหน้าในมือเตรียมพร้อมไว้ทุกเวลาแล้ว ทันทีที่ลูกศิษย์ของตนเองอยู่บนเวทีค้ำจนไม่ไหว ก็อยู่ในเวลาตนเองโยนผ้าเช็ดหน้ายอมแพ้เร็วที่สุด
และบนเวทีประลอง สีหน้าฉินเอ้าเสวี่ยนเย็นชากวดขันจ้องมอง Victoriaคู่แข่งของตนเอง
ก่อนที่เย่เฉินยังไม่ได้ช่วยปรับสมรรถภาพทางกายให้เธอ เธอไม่ใช่คู่แข่งของVictoriaเลย ถึงยังไงผู้หญิงที่มาจากออสเตรเลียคนนี้ รูปร่างสูงใหญ่ การทำงานของร่างกายแข็งแกร่งกว่าฉินเอ้าเสวี่ยนเหนือกว่าแต่ก่อนขั้นหนึ่ง
แต่ตอนนี้ เธอต่อการทำให้Victoriaพ่ายแพ้ มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม
เธอเพียงแค่พิจารณาอยู่ว่า ตนเองควรจะใช้วิธีอะไร จะบรรลุหนึ่งท่าเอาชนะVictoriaให้เป็นจริง
ในเวลาเดียวกัน อยู่บนเวทีประลองอีกที่หนึ่ง อิโตะนานาโกะก็พิจารณาปัญหาเดียวกันอยู่เช่นกัน
สายตาของเธอไม่อยู่บนกายของMichaelคู่แข่ง แต่อยู่บนกายของเย่เฉินที่อยู่ข้างเวทีประลองอีกที่หนึ่ง
แม้ว่าในเวลานี้เย่เฉินไม่ได้มองเธอเลย แต่ว่าเธอเชื่อมั่นว่า ถ้าหากตนเองแสดงให้เห็นว่ายอดเยี่ยมพอ เย่เฉินจะมองเห็นตนเองอย่างแน่นอน!
ยังไงจึงถือว่ายอดเยี่ยมพอล่ะ?
อิโตะนานาโกะในเวลานี้ไม่กล้าโต้กลับ เพราะว่าในใจเธอมีความยึดติดไว้ อยากจะท่าเดียวเอาชนะMichaelให้เย่เฉินเห็น ดังนั้นจะลงมือไม่มีหลักการไม่ได้อย่างเด็ดขาด จะต้องหาโอกาสที่เหมาะสมที่สุดให้แม่นยำ ครั้งเดียวจบการต่อสู้!
ในเวลานี้ฉินเอ้าเสวี่ยนเริ่มประชิดใกล้กับVictoriaแล้ว เธอทั้งขยับร่างกายเตรียมท่าที่จะหลบได้อย่างรวดเร็ว ทั้งย่นระยะห่างกับVictoriaให้สั้นลงเรื่อยๆ กำลังหาโอกาสที่เหมาะสมที่สุดเช่นกัน
แต่ว่าVictoriaระวังตัวกับเธออย่างมาก ถอยหลังอย่างรุนแรงทันที หวังว่าจะยืดระยะห่างให้ปลอดภัยกับเธอ
ก็อยู่ตอนที่Victoriaถูกฉินเอ้าเสวี่ยนเบียดถึงเวทีประลอง อยู่ดีๆฉินเอ้าเสวี่ยนจับโอกาสไว้ได้ ขยับว่องไวดั่งกระต่ายพุ่งไปยังVictoriaฉับพลันในทันที
Victoriaตื่นเต้นเหลือเกิน ทั้งสองมืออยู่หน้ากายตั้งมั่นพร้อมรับมือ เตรียมพร้อมที่จะต้านทานการบุกโจมตีชุดแรกของฉินเอ้าเสวี่ยนให้ทัน
ฉินเอ้าเสวี่ยนก้าวเร็วพุ่งโจมตี หลังจากขาซ้ายก้าวออกไป อยู่ดีๆกระโดดลอยขึ้นสูงครึ่งเมตร ร่างกายหมุนหนึ่งรอบกลางอากาศ ขาขวาเตะไปยังVictoriaอย่างรวดเร็ว!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...