เย่เฉินรู้ดีว่า พ่อตาไม่พอใจหม่าหลันมากมายนัก
ความไม่พอใจพวกนี้เก็บสะสมมาหลายปีในความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยานี่
โดยเฉพาะหลังจากหานเหม่ยฉิงกลับประเทศแล้ว พ่อตาเห็นหานเหม่ยฉิงดีกว่าหม่าหลันไม่รู้กี่เท่า ความไม่พอใจในใจยิ่งเพิ่มขึ้นอย่างรุนแรง
เขาแทบจะวิ่งไปขอหย่ากับหม่าหลัน แต่หม่าหลันไม่ยอมให้โอกาสเขา ตอนนี้เขาเลยไม่ชอบขี้หน้าหม่าหลันสุดๆ
แต่ว่า ในสายตาเย่เฉินแล้ว ความคิดเล็กคิดน้อยของเขานั้นเป็นอะไรที่พูดไม่ออกจริงๆ
แค่สกินแคร์ชุดเดียวเท่านั้น ถ้าตนหาของปลอมเอาไปให้หม่าหลันจริงๆ ก็ดูจะขายขี้หน้าไปหน่อย
โดนหม่าหลันจับได้น่ะไม่เท่าไหร่ ถ้าเกิดให้เซียวชูหรันเมียเขารู้เรื่องว่า ตัวเองเอาสกินแคร์ของปลอมให้แม่เธอ งั้นเธอต้องไม่พอใจเขาแน่
ดังนั้นเขาเลยบอกเซียวฉางควนว่า “พ่อครับ เรื่องนี้พ่ออย่ายุ่งเลย รีบเอาสกินแคร์ชุดนี้ไปให้คุณน้าหานเถอะ”
เซียวฉางควนพยักหน้าบอก “จริงสิเย่เฉิน คืนนี้พ่อไม่กลับไปกินข้าวบ้านนะ พอดีที่มหาวิทยาลัยผู้สูงอายุนี่มีกินเลี้ยง”
เย่เฉินรับคำ “ครับ งั้นผมไปก่อนนะ”
จากนั้น เย่เฉินก็ขับรถกลับไปบ้านที่Tomson Rivieraคนเดียว
เขาพึ่งเอารถเข้าที่จอดรถ ก็เห็นรถของเมียตนเซียวชูหรันจอดอยู่ที่บ้านเรียบร้อย
ดูท่าเมียจะเลิกงานแล้ว
เย่เฉินจอดรถเสร็จ หยิบชุดสกินแคร์ทั้งสองเดินเข้าบ้าน หม่าหลันกำลังนั่งขัดสมาธิบนโซฟาดูทีวี เซียวชูหรันพึ่งล้างสตอเบอร์รี่จากสวนบ้านตนเสร็จ และยกออกมาจากห้องครัว
พอเห็นเย่เฉิน เซียวชูหรันถามเขา “ที่รักไปไหนมาน่ะ? ออกไปจากบ้านตั้งแต่เช้า พึ่งกลับเอาป่านนี้”
หม่าหลันรับมา ไม่พูดพร่ำทำเพลง และนั่งลงกับพื้นเปิดกล่องออกอย่างตื่นเต้นดีใจ
หลังจากเปิดออก พอเห็นสกินแคร์หลากหลายในกล่องด้านในเยอะแยะมากมาย เธอตื่นเต้นดีใจมาก “แม่เจ้า! เยอะขนาดนี้เลย? นี่...นี่เป็นชุดสกินแคร์ที่แพงที่สุดของบ้านพวกเขาล่ะมั้งเนี่ย?”
เย่เฉินยิ้มพยักหน้า “แม่นี่ตาแหลมนะครับ นี่เป็นชุดที่แพงที่สุดของพวกเขาแล้วครับ”
หม่าหลันดวงตาเป็นประกายดุจดวงดาว เธอพูดเสียงสั่นเทาเล็กน้อย “ไอ้หยา สุดที่รักของแม่ นี่มันเซต Genaissanceระดับท็อปสุดเลยนี่นา?! พระเจ้า! ชุดนี้ราคาเกือบสี่แสนเลยนี่นา!?”
เซียวชูหรันที่ยืนอยู่ข้างๆเบิกตากว้างถามขึ้น “สี่แสน?! กล่องนี่แพงขนาดนี้เลย?!”
หม่าหลันรีบบอก “ลูกนี่ไม่รู้อะไร! แบรนด์นี้น่ะชุดปกติก็แสนกว่าแล้ว ที่แพงที่สุดคือเซต Genaissanceนี่แหละ! ไม่ได้ แม่ต้องถ่ายไปอวดเพื่อนสักหน่อย!”
พูดจบ หม่าหลันกระโดดกลับไปที่โซฟา หยิบมือถือตนมา

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...