ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1340

ตอนอิโตะ นานาโกะไปเยี่ยมยามาโมโตะ คาซึกิซึ่งเป็นอาจารย์ตน ได้ยินข่าวมาอย่างหนึ่งว่า นักแข่งVictoriaจากออสเตรเลียที่โดนฉินเอ้าเสวี่ยนเอาชนะไปในวันนี้ก็มารับการรักษาที่โรงพยาบาลชุมชนจินหลิงเหมือนกัน

ทานากะซังออกไปสืบดูสักหน่อย และมาบอกผลที่ทำให้เธอตกตะลึงไม่น้อย

ที่แท้Victoriaโดนฉินเอ้าเสวี่ยนถีบทีเดียวจนแขนหักทั้งสองข้าง ตอนนี้ใส่เฝือกแล้วเรียบร้อย และประกาศขอถอนตัวจากการแข่งชิงอันดับสามในวันมะรืน พร้อมทั้งยกอันดับที่สามของการแข่งครั้งนี้ให้กับMichaelที่พ่ายแพ้ให้กับอิโตะ นานาโกะไปเลย

Victoriaไม่เพียงต้องถอนตัวจากการแข่งครั้งนี้ ยังเป็นไปได้อย่างมากที่จะถอนตัวจากวงการด้วย

เพราะสำหรับนักกีฬาซานดาแล้ว สองแขนมีความสำคัญมาก หลังจากสองแขนหักลง ต่อให้ฟื้นฟูก็ยากที่จะฟื้นฟูได้เหมือนเดิม

สำหรับนักกีฬามืออาชีพแล้ว ผลกระทบน่ากลัวจะเป็นตลอดชีวิต

เป็นไปได้อย่างมากว่าเธอจะต้องจบชีวิตนักกีฬามืออาชีพไว้เพียงเท่านี้เลย

อิโตะ นานาโกะตะลึงพรึงเพริดกับข่าวนี้มาก

เธอรู้ว่าVictoriaได้รับบาดเจ็บที่แขนทั้งสองข้างในการแข่งขัน แต่เธอไม่รู้ว่า ที่แท้Victoriaเจ็บสาหัสขนาดนี้

Victoriaเองก็เป็นนักกีฬาซานดาระดับท็อป แต่กลับถูกฉินเอ้าเสวี่ยนถีบทีเดียวจนแขนสองข้างหัก เห็นได้ชัดว่า ความแข็งแกร่งและพลังของร่างกายฉินเอ้าเสวี่ยนไปไกลเกินกว่าระดับที่คนธรรมดาจะเทียบได้

ถึงอิโตะ นานาโกะจะเก่งกว่าVictoriaหน่อย แต่ที่เก่งกว่าคือเทคนิคและประสบการณ์ แต่ด้านพลังร่างกาย เธอถือว่าด้อยกว่าVictoriaที่เป็นพวกคนผิวขาวตัวโตอยู่หน่อย

ยามาโมโตะ คาซึกิถอนหายใจหนักหน่วงออกมาหนึ่งที “เฮ้อ! ถ้าเย่เฉินยอมรับคุณเป็นศิษย์ ทุกอย่างก็ยังพอคุยกันได้ แต่ว่าท่าทีเย่เฉินในตอนนี้ เห็นชัดว่าไม่ยอมรับคุณเป็นศิษย์นะ ต่อให้คุณแสดงฝีมือดีต่อหน้าเขาแค่ไหน แล้วยังไงล่ะ ในสายตาเขา คุณเป็นคนต่างชาติ เป็นคนละเผ่าพันธุ์กับเขา!”

“ไม่เป็นไรค่ะ” อิโตะ นานาโกะยิ้มน้อยๆบอกเสียงเบาว่า “เขายอมไม่ยอมรับฉันเป็นศิษย์ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ฉันแค่ไม่อยากโดนเขาดูถูกหรือมองไม่ดี!”

ยามาโมโตะ คาซึกิเข้าใจอิโตะ นานาโกะ รู้ว่าตอนนี้เธอมั่นคงมาก ตนไม่สามารถเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจของเธอได้เลย

ดังนั้นเขาเลยหันมองทานากะซังที่ยืนอยู่ด้านข้าง เอ่ยปากขึ้นว่า “ทานากะ ถึงเวลาแข่ง ถ้าคุณอิโตะได้รับบาดเจ็บ คุณต้องรีบโยนผ้าขาวให้กับกรรมการทันที เข้าใจไหม?”

ทานากะซังกำลังจะพยักหน้า อิโตะ นานาโกะตะคอกด้วยสีหน้าเย็นชาว่า “ทานากะ! ถึงเวลานั้นห้ามคุณโยนผ้าขาวโดยเด็ดขาด! การแข่งครั้งนี้ต่อให้ฉันจะแพ้ยังไงฉันก็ยอมรับได้ แต่จะไม่ยอมรับการยอมแพ้เองโดยเด็ดขาด!”