ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1343
เซียวชูหรันไม่คิดเลยว่า เย่เฉินจะใช้มาตรการเงินรางวัลกับแม่
และยิ่งไม่คิดว่า ผลลัพธ์ของมาตรการเงินรางวัลนี่จะได้ผลดีมากอีกด้วย!
ฉับพลัน เธออายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี
ตอนนี้หม่าหลันเห็นเธอไม่พูดอะไร ก็เกลี้ยกล่อมไม่หยุดว่า “ลูกสาว ถ้าไงพรุ่งนี้แม่พาลูกไปหาหมอแผนจีนคนนั้น สั่งยาซักหลายชุด?”
เซียวชูหรันเหนื่อยใจขั้นสุด พูดอย่างเขินอายว่า “แม่คะ อย่าพูดจาซี้ซั้วงี้สิ!”
หม่าหลันพูดอย่างจริงจังว่า “จะเรียกพูดจาซี้ซั้วได้ไงล่ะ? แม่เองก็อยากอุ้มหลานไวๆนะ”
เซียวชูหรันรู้ดีว่า ถ้าตนยังไม่ไปอีก แม่ต้องพูดไม่จบไม่สิ้นแน่ เลยรีบดันเย่เฉินพลางว่า “พวกเราไปกันเถอะ ไปรับพ่อกลับบ้าน”
เย่เฉินพยักหน้ายิ้มๆพลางว่า “งั้นก็ไปรับพ่อก่อน เรื่องลูกแฝดค่อยว่ากัน”
หม่าหลันเออออไปด้วย “โอเคได้! เดี๋ยวค่อยว่ากัน แม่ว่าพรุ่งนี้นี่แหละ!”
เซียวชูหรันหน่ายใจ ลากเย่เฉินออกไปจากบ้าน
พอออกจากบ้าน เซียวชูหรันก็แกล้งโมโหใส่เย่เฉินว่า “เย่เฉิน ทำไมต้องพูดเรื่องพวกนั้นกับแม่ฉันด้วยล่ะ....”
เย่เฉินหัวเราะบอก “ก็มันพูดไปแล้วนี่?”
เซียวชูหรันค้อนเขาหนึ่งที “อย่านึกว่าฉันไม่รู้ความคิดคุณนะ! บอกไว้เลย อยากเลื่อนระดับขั้นก็ทำตัวดีๆค่อยๆเลื่อนขึ้นไป แต่อย่าหวังว่าเกลี้ยกล่อมแม่ฉันแล้วจะได้เพิ่มระดับขึ้นไปนะ!”
เย่เฉินหัวเราะร่วนว่า “ผมเปล่าซะหน่อย! ผมแค่รู้สึกว่าพ่อกับแม่อายุมากแล้ว พวกเขาต้องอยากอุ้มหลานไวๆแน่”
เซียวชูหรันพูดอย่างตื่นเต้นว่า “แต่คุณอย่าลืมสิว่าพวกเขาเป็นคนรักเก่ากันนะ! ต่างคนต่างเป็นรักแรกของกันและกัน แบบนี้น่ะนอกใจได้ง่ายจะตายไป”
เย่เฉินบอก “เอาล่ะเมียจ๋า เรื่องแบบนี้ไม่ใช่อะไรที่คนรุ่นลูกอย่างเราจะไปควบคุมได้หรอกนะ พ่อแม่เขามีกฎและการจัดการของเขาเอง พวกเราอย่าเข้าไปยุ่งจะดีกว่า”
ในตอนนี้เอง รถ Buick GL8คันหนึ่งจอดลงที่ด้านหน้าพวกคนแก่ มีชายหนุ่มคนหนึ่งลงมาจากรถ เย่เฉินมองแวบเดียวก็จำได้ นั่นคือพอล ลูกชายของหานเหม่ยฉิง
พอพอลลงรถ ก็ทักทายคนแก่พวกนั้นอย่างมีมารยาท
ในเวลาเดียวกันก็ยื่นถุงของขวัญให้กับหานเหม่ยฉิง
หานเหม่ยฉิงรับของขวัญมา หมุนตัวยื่นของขวัญให้กับเซียวฉางควนทันที
เห็นได้ชัดว่าเซียวฉางควนอึ้งไปเล็กน้อย ดูเหมือนลังเลที่จะรับด้วย แต่ท่าทางหานเหม่ยฉิงหนักแน่นมาก เขาเลยได้แต่จำใจรับมา
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...