ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1356
ในตอนที่ใช้ยากระเพาะเก้าเสวียน โคบายา ชิจิโร่ไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น
เขารู้สึกว่า ยาตัวนี้ต้องแย่กว่ายากระเพาะเสี่ยวหลินของบริษัทเขาเยอะแน่ แต่ต่างกันมากเท่าไร ต้องดูหลังจากที่ทานลงไปแล้ว ว่ามีปฏิกิริยาอะไรหรือไม่
แต่แล้ว วินาทีต่อมา เขาก็ขมวดคิ้วขึ้นมาในทันที
หลังจากที่ใช้ยากระเพาะเก้าเสวียนไป โคบายา ชิจิโร่ก็รับรู้ได้ถึง กระแสน้ำอุ่นจากกระเพาะของเขาอย่างชัดเจน
กระแสน้ำอุ่นนี้เปรียบเสมือนฝนฤดูใบไม้ผลิที่หล่อเลี้ยงสิ่งของต่างๆ ห่อหุ้มท้องของเขาอย่างรวดเร็ว และนำการดูแลที่มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลมาสู่ยาแก้ปวด และทำให้เขารู้สึกอบอุ่นมาก
และที่เขารู้สึกไม่สบายท้อง เพราะกระแสน้ำอุ่นที่มีอยู่มันได้หายไป ร่างกายของเขาเปลี่ยนเป็นสบายในทันที！
ในตอนที่ตนเองใช้ยากระเพาะเสี่ยวหลิน ถึงแม้จะมีความรู้สึกนี้เช่นกัน แต่ เมื่อพูดถึงประสิทธิภาพ อย่างห่างไกลกันมากจริงๆ！
“ยากระเพาะเก้าเสวียน ทำไมถึงได้ผลขนาดนี้？นี่มันน่าทึ่งมากจริงๆ？แม้ว่าปกติฉันจะกินยากระเพาะเสี่ยวหลินสองห่อ แต่ก็ยังห่างไกลจากความรู้สึกสบายขนาดนี้มาก！ยาตัวนี้ ทำไมถึงอัศจรรย์ขนาดนี้？ตกลงใช้ยาสูตรตำรับอะไรกันแน่？！”
พอคิดมาถึงตรงนี้ โคบายา ชิจิโร่จึงสะอื้นหนึ่งครั้ง เหงื่อเย็นก็ไหลออกมาจากหน้าผาก
ยากระเพาะเสี่ยวหลิน ต่อไปบริษัทผลิตยาโคบายาจะเป็นไพ่ตายเพื่อเข้าสู่ระดับโลก！
เขาไม่อยากให้ไพ่ตายที่พึ่งเข้าสู่ตลาดได้ไม่นาน ถูกคู่แข่งที่มีอำนาจบดขยี้ในทันที！
หากไม่ใช่วิธีหรือมาตรการบางอย่าง ถ้าเป็นเช่นนั้นยากระเพาะเสี่ยวหลิน เมื่อต้องเผชิญกับผลกระทบทางยาของยากระเพาะเก้าเสวียน การประกาศแทบจะสามารถพูดได้เลยว่าล้มเหลว！
โคบายา ชิจิโร่รู้สึกกระสับกระส่าย ในขณะเดียวกันก็คอยปลอบใจตัวเองไม่ขาด และคาดเดา“เป็นไปได้ไหมที่ฤทธิ์ของยาตัวนี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และสลายหายไปอย่างรวดเร็ว？หากฤทธิ์ของยากระเพาะเก้าเสวียนสลายหายไปอย่างรวดเร็วนั้น ถ้าอย่างนั้นยากระเพาะเสี่ยวหลินของตนก็มีโอกาสรอดแล้ว！”
เป็นใคร ไม่มีทางยอมได้หรอก！
เขาจึงรีบเรียกผู้ช่วยของตนเองมา แล้วเอ่ยปากพูด“ไอ้ยากระเพาะเก้าเสวียนบ้านี่ ราคาในท้องตลาดเท่าไร？”
ผู้ช่วยบอกว่า“ราคาปลีกเท่ากับยากระเพาะเสี่ยวหลินของเรา……”
“เยสเข้！”
โคบายา ชิจิโร่รู้สึกเจ็บแปลบในหัวใจ！
เขาอดที่จะตำหนิอย่างเคืองไม่ได้“นะ……นี่มันแม่งชัดเจนมากที่พวกมันตั้งใจโจมตียากระเพาะเสี่ยวหลินของเราด้วยเฉพาะ……จิ่วเสวนเภสัชกรรม มันควรตาย！！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...