ตอนนี้โคบายา ชิจิโร่ ไม่สามารถหยุดความโกรธนี้ได้
ยากระเพาะเก้าเสวียน มีขอบเขตการรักษาเหมือนกับยากระเพาะเสี่ยวหลินไม่มีผิด เป็นผลิตภัณฑ์มาตรฐานที่สมบูรณ์แบบในตัวเอง
แต่ ฤทธิ์ของยากระเพาะเก้าเสวียน กลับแกร่งกว่ายากระเพาะเสี่ยวหลินมาก!
อีกทั้ง สิ่งที่น่าโมโหยิ่งกว่านั้นคือ ข้อกำหนดในห่อบรรจุภัณฑ์ของยากระเพาะเก้าเสวียน ปริมาณสุทธิและราคาขาย ก็เหมือนกับยากระเพาะเสี่ยวหลินทุกอย่าง!
นี่มันน่าอึดอัดมากจริงๆ!
ใช้งานง่ายกว่ายากระเพาะเสี่ยวหลินมาก แต่ปริมาณน้ำหนัก ราคาเหมือนกันทั้งหมด
นี่มันคือการบีบบังคับยากระเพาะเสี่ยวหลินไม่ใช่เหรอ?!
เมื่อบวกกับยากระเพาะเก้าเสวียนมีกู้ชิวอี๋เป็นพรีเซนเตอร์ และใช้เวลาเพียงไม่นานก็จะกลายเป็นสิ่งที่นิยมในตลาดท้องถิ่นของจีน นี่เท่ากับเป็นการบั่นทอนความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ของยากระเพาะเสี่ยวหลินที่จะขยายสู่ตลาดจีนโดยสิ้นเชิง!
อีกทั้ง นี่เป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้นที่ถูกยากระเพาะเก้าเสวียนทำให้พ่ายแพ้ในตลาดท้องถิ่นจีน!
ไม่ต้องคิดก็รู้ได้ว่า ยากระเพาะเก้าเสวียนที่เป็นยาดีขนาดนี้ จิ่วเสวนเภสัชกรรมของบริษัทนี้ไม่เพียงแต่ทำให้ตลาดของจีนพึงพอใจ พวกเขาจะต้องคงจะใช้เวลาที่รวดเร็วที่สุดในการส่งออกไปยังประเทศรอบข้าง กระทั่งส่งออกไปยังยุโรป!
ถ้าหากยากระเพาะเก้าเสวียนเข้าสู่ตลาดญี่ปุ่นได้ นั่นมันก็เป็นการแย่งฐานของยากระเพาะเสี่ยวหลินไปน่ะสิ?!
ถ้าหากยากระเพาะเสี่ยวหลินสูญเสียตลาดต่างประเทศ และสูญเสียตลาดภายในประเทศญี่ปุ่นงั้นอนาคตของบริษัทผลิตยาโคบายาก็จะเจอวิกฤติน่ะสิ!
พอคิดมาถึงตรงนี้ โคบายา ชิจิโร่จึงรีบพูดกับผู้ช่วยที่อยู่ข้างๆว่า“ไปตรวจสอบภูมิหลังของจิ่วเสวนเภสัชกรรมมา เร็วเข้า!”
ผู้ช่วยรีบพยักหน้าอย่างไว“ทราบแล้วครับท่านประธาน ผมจะส่งคนไปตรวจสอบเดี๋ยวนี้แหละครับ!”
โคบายา ชิจิโร่จึงถามไปว่า“ติดต่อผู้จัดการของกู้ชิวอี๋รึยัง?ฝ่ายนั้นว่าอย่างไร?”
“ติดต่อแล้วครับ”ผู้ช่วยพูดอย่างโมโหเล็กน้อย“คนที่ติดต่อมีชื่อว่าเฉินตัวตัว บัดซบ ผู้หญิงคนนั้นสามหาวมากเลยครับ ผมบอกว่าหวังว่าจะสามารถเชิญคุณกู้มาเป็นพรีเซนเตอร์ให้ผลิตภัณฑ์ของเราได้ แต่หล่อนกลับบอกว่าคุณกู้จะไม่รับงานพรีเซนเตอร์ที่เป็นสินค้าจริงอีก เธอจะเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับยากระเพาะเก้าเสวียนเท่านั้น……”
“เยสเข้!”
โคบายา ชิจิโร่อ้าปากตาค้าง แล้วพูดออกไปว่า“ตกลงจิ่วเสวนเภสัชกรรมให้ค่าพรีเซนเตอร์กับกู้ชิวอี๋ไปเท่าไรกันแน่?!หรือค่าพรีเซนเตอร์ผลิตภัณฑ์จริงของกู้ชิวอี๋จะถูกซื้อขาดแล้ว?!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...