วันถัดไป
โคบายา ชิจิโร่ออกเดินทางไปจิ่วเสวนเภสัชกรรม
หลังจากที่เย่เฉินทานอาหารเช้าของหม่าหลันผู้ซึ่งเป็นแม่ยายเสร็จ จึงยืมรถของพ่อตา ขับมุ่งหน้าไปยังสนามยิมเนเซียมจินหลิง
ไม่พูดไม่ได้ หลังจากที่หม่าหลันเริ่มอ่อนลง ชีวิตของเย่เฉินที่บ้าน จึงสบายขึ้น
นับตั้งแต่หม่าหลันฟังเย่เฉิน ถ้าเซียวชูหรันคลอดลูก จะให้ค่าเหนื่อยราคาสูงกับเธอ และให้เธอช่วยดูแลลูก เธอจึงเปลี่ยนวิธีการเลียเย่เฉิน ในขณะเดียวกันก็เกลี้ยกล่อมให้เซียวชูหรันมีลูกเร็วๆ
หม่าหลันแต่งงานกับเซียวฉางควนมานานหลายปี แต่ฝีมือการทำอาหารไม่มีความคืบหน้าเลย เธอใช้วิธีสารพัดในการหลอกสามีและลูกสาว
แต่ตอนนี้ เธอกลับเริ่มจับมือถือแล้วศึกษาสูตรอาหาร และมุ่งมั่นจะดูแลเย่เฉินลูกเขยคนนี้ให้ดี แบบนี้ในอนาคตเธอถึงจะมีชีวิตที่สุขสบายได้
ถือว่าเธอตาสว่างแล้ว
ถึงแม้เย่เฉินจะเป็นเด็กกำพร้าไม่มีภูมิหลังอะไร แต่เขายังมีความเชี่ยวชาญด้านศาสตร์ฮวงจุ้ย ในอนาคตครอบครัวนี้จะต้องมีเงินไม่ขาดแน่ บวกกับเธอยังอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังหนึ่งราคามากกว่าหนึ่งร้อยล้านในTomson Riviera ไม่ต้องพูดว่าในใจของพึงพอใจแค่ไหน
เพราะฉะนั้น ตอนนี้สำหรับเย่เฉินแล้ว เธออยากแค่เอาใจ ไม่คิดอย่างอื่น
จุดนี้ ทำให้เซียวชูหรันกับเซียวฉางควนรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก
พวกเขาสองคนก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่า หม่าหลันที่ไม่เคยก้มหัวในบ้านมาก่อน กลับเริ่มก้มหัวให้กับเย่เฉิน
แน่นอนว่า พวกเขาสองคนรู้ดี หม่าหลันมุ่งไปหาเงิน เนื่องจากไม่มีใครเข้าใจหม่าหลันมากกว่าพวกเขาแล้ว
แต่แบบนี้ก็ไม่ได้แย่อะไรนัก อย่างน้อยบ้านนี้ก็ไม่ต้องมีเรื่องวุ่นวายอีก
ความแข็งแกร่งของอิโตะ นานาโกะ สูงกว่าฉินเอ้าเสวี่ยนในเมื่อก่อนมาก แต่ตอนนี้ฉินเอ้าเสวี่ยน ความแข็งแกร่งของเธอได้เหนือกว่าอิโตะ นานาโกะเป็นโยชน์แล้ว
ดังนั้น เย่เฉินจึงไม่เป็นห่วงเรื่องชัยชนะของฉินเอ้าเสวี่ยน
แต่ เขาแอบเป็นกังวลว่า ระหว่างการแข่งขันฉินเอ้าเสวี่ยน จะไม่ระวังตัว ทำให้อิโตะ นานาโกะได้รับบาดเจ็บสาหัส
พูดตามตรง เขามีความประทับใจต่อ เด็กสาวที่ชื่ออิโตะ นานาโกะ
ถึงแม้เธอเป็นผู้หญิงญี่ปุ่น แต่ไม่ยอมรับคงไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นรูปลักษณ์ภายนอกของเธอ รูปร่าง นิสัย เจตคติหรือการอบรมในครอบครัว ความรู้ความสามารถพื้นฐานติดตัว พูดได้เลยว่าเธอเป็นผู้หญิงสวยนอกฉลาดในและเป็นผู้หญิงแบบฉบับในอุดมคติ
เงียบเหมือนสาวพรหมจารี เคลื่อนไหวเหมือนกระต่าย สำนวนแปดคำนี้ เป็นสิ่งที่อธิบายตัวเธอได้ดีที่สุด
ไม่ว่าผู้ชายปกติคนไหน เผชิญหน้ากับผู้หญิงที่อ่อนโยนดุจสายน้ำ ต่างต้องหวั่นไหวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...