ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1363
เนื่องจากเด็กสาวใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไร ดังนั้นในตอนที่กรรมการประกาศเริ่มการแข่งขัน ทั้งสองคนจึงไม่เหมือนก่อนหน้านั้น ที่สามารถเข้าสู่สถานการณ์ปกติได้ในทันที
ดังนั้นภาพบนสังเวียน จึงดูแปลกประหลาดขึ้นมาเล็กน้อย
ผู้ตัดสินประกาศเริ่มแข่งขัน และรีบถอยห่างไปอย่างรวดเร็ว ตามหลักแล้วผู้เข้าแข่งขันทั้งสองคนจะต้องรีบเข้าสู่จังหวะต่อสู้ เริ่มเข้าสู่การลองเชิงคู่ต่อสู้ แต่ทั้งสองคนที่อยู่บนเวที กลับยืนอยู่บนเวทีไม่ขยับเขยื้อนหลายวินาที
เวลานี้เอง มีผู้ชายที่เป็นผู้ชมคนหนึ่งร้องตะโกนขึ้นมาว่า“ฉินเอ้าเสวี่ยน เธอยังเหม่ออะไรอยู่？รีบโจมตีสาวญี่ปุ่นคนนั้นให้แพ้ราบคาบเร็วเข้า！”
“ใช่แล้ว ฉินเอ้าเสวี่ยน เวลาสร้างชื่อเสียงของประเทศมาถึงแล้ว！”
“อั้ยหยา ฉินเอ้าเสวี่ยน สาวญี่ปุ่นคนนี้สวยมากจริงๆ สัญญากับผมนะ อย่าทำร้ายใบหน้าของเธอได้ไหม？”
ฉินเอ้าเสวี่ยนถึงกับรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย
ตั้งแต่เล็กจนโตนี่เป็นการแข่งขันครั้งแรก ที่เป็นการแข่งขันสูงสุด
แต่ ในขณะเดียวกันมันก็เป็นการแข่งขันที่บรรยากาศขาดหายไปมากที่สุด
ด้วยเหตุนี้ เธอจึงต้องพยายามที่จะขจัดสิ่งรบกวนเหล่านี้ออกไป พุ่งตรงเข้าไปส่งหมัดให้อิโตะ นานาโกะหลายหมัด แล้วพูดว่า“คุณอิโตะ ขอโทษนะคะ！”
พูดจบ ก็รีบพุ่งเข้าไปในทันที และส่งหมัดอันดุดันก็พุ่งตรงไปยังอิโตะ นานาโกะ
อิโตะ นานาโกะไม่กล้าประมาทเลินเล่อ รีบตั้งสติแล้วตั้งรับอย่างเต็มที่
เธอรู้ดีว่า ถึงตัวเองจะสู้สุดกำลังก็ไม่มีทางชนะฉินเอ้าเสวี่ยนได้ พละกำลังมากล้นจริงๆ ถึงจะจะฉลาดกว่าก็ยากพอสมควร เพราะฉะนั้นตอนนี้เธอจึงคิดได้ว่าพยายามตั้งรับป้องกันให้ดีที่สุด หลังจากนั้นหาโอกาสจู่โจมฝ่ายตรงข้าม ไม่ขอทำร้ายอีกฝ่ายได้ ขอแค่ผู้ตัดสินให้คะแนนด้านเทคนิค ถึงจะต้องพ่ายแพ้ จะต้องไม่แพ้อย่างราบคาบ
นี่เหมือนกับถุงลมนิรภัยที่ระเบิดออกมาจากตรงกลางของพวงมาลัยกับคน ในขณะที่รถพุ่งชนกระแทก
ถุงลมนิรภัยที่นุ่มและยืดหยุ่นสามารถปกป้องร่างกายได้ ในขณะเดียวกันยังสามารถขจัดแรงกระแทกได้ดี
จุดนี้เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง！
อิโตะ นานาโกะสามารถตัดสินสถานการณ์ทั้งหมดระหว่างแสงไฟฟ้ากับหินเหล็กไฟ อีกทั้งยังสามารถตอบสนองได้ในทันที ใช้ฝ่ามืออันอ่อนนุ่มเพื่อลดแรงกระแทก วิธีนี้ มันทำให้ฉินเอ้าเสวี่ยนรู้สึกนับถือในใจเป็นอย่างมาก！
สิ่งนี้คือ ความสำคัญของประสบการณ์และความเร็วในการตอบสนอง
เธอก็รู้ว่า ในสองจุดนี้ของอิโตะ นานาโกะ เหนือกว่าตัวเองโดยไม่ต้องสงสัย
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...