ในขณะนี้เอง ฉินเอ้าเสวี่ยนอดไม่ได้ที่จะโมโหกับความประมาทเลินเล่อของเธอ!
ตัวเองเอาแต่สนใจเรื่องจู่โจมอิโตะ นานาโกะไม่หยุด แต่กลับมองข้ามว่าเธอคือยอดฝีมือเหนือคน เมื่อเทียบกับคู่ต่อสู้คนอื่นๆที่เธอเคยพบเจอ แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ดังนั้น การโจมตีกดขี่คุกคามเช่นนี้ สำหรับอิโตะ นานาโกะแล้ว ถึงแม้จะเป็นการข่มขู่ แต่ความจริงแล้วมันกลับเหลือช่องโหว่ให้เธอมากมาย
ในตอนนี้เอง อิโตะ นานาโกะใช้ความเร็วสูงสุด ใช้หมัดซ้ายในการโจมตีไปที่ด้านข้างเข่าของฉินเอ้าเสวี่ยน
เสียงดังปึ้ง อิโตะ นานาโกะรับรู้เพียงว่าหมัดของตนเองกระแทกเข้าแผ่นเหล็ก ทั้งข้อมือของเธอชาไปหมด!
และฉินเอ้าเสวี่ยน เมื่อถูกเธอโจมตี เดิมก็คิดว่าจะได้รับบาดเจ็บไม่ใช่น้อย แต่คิดไม่ถึงว่าบริเวณเข่าจะได้รับความเจ็บเพียงครู่เดียวเท่านั้น
ความเจ็บระดับนี้สำหรับเธอแล้ว มันเป็นแค่บาดเจ็บด้านนอกเท่านั้น นอกจากความเจ็บเพียงเล็กน้อย แทบจะไม่ทำให้มีผลกระทบอะไรกับพละกำลังของเธอได้เลย
เธอแอบตกใจเบาๆ“หลังจากที่อาจารย์เย่ช่วยฉันดูดซับยาวิเศษเม็ดนั้นแล้ว ไม่เพียงแต่พละกำลังเพิ่มขึ้น ความสามารถของร่างกายของฉันในการต้านทานการโจมตีก็ดีขึ้นมากเช่นกัน!”
“พละกำลังของอิโตะ นานาโกะฉันเคยทำความเข้าใจมาก่อน ถ้าหากเป็นฉันในก่อนหน้านี้ ถูกหมัดแบบนี้ต่อยเข้าให้ บริเวณเข่าจะต้องได้รับบาดเจ็บหนักแน่ กระดูกอาจจะแตกร้าวละเอียดด้วยซ้ำ”
แต่พอดูจากตอนนี้แล้ว หมัดของอิโตะ นานาโกะ สำหรับตัวเองแล้ว เหมือนการออกหมัดของเด็กอายุสี่ห้าขวบ
ไม่มีพลังทำลายล้างแม้แต่น้อย!
ตอนนี้อิโตะ นานาโกะรู้สึกตกเป็นอย่างมาก!
เธอรู้เพียงแค่ว่าตอนนี้ฉินเอ้าเสวี่ยนแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะพลังของเธอ!
เธอแอบคิดในใจ“เนื่องจากอาจารย์เย่เอาความได้เปรียบให้ฉันมากขนาดนี้ ฉันควรจะจะกดแล้วโจมตีอิโตะ นานาโกะไปเรื่อยๆ ไม่มีโอกาสให้เธอได้โจมตีคืน แต่ถ้าหากฉันปล่อยให้เธอมีโอกาสโจมตีกลับคืนได้ต่อไป อาจารย์เย่จะต้องผิดหวังในตัวฉันมากแน่ๆ!”
พอคิดมาถึงตรงนี้ เธอจึงพุ่งตัวเข้าไปจู่โจมอิโตะ นานาโกะอย่างเต็มที่!
อิโตะ นานาโกะมีภาวะจิตใจที่สงบนิ่ง และจะไม่ได้รับผลกระทบจากอิทธิพลภายนอกทางอารมณ์มาแต่ไหนแต่ไรนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าสยดสยองอย่างไม่ตั้งใจ
เธอรีบวิ่งถอยหลัง อีกด้านก็คอยจ้องร่างของฉินเอ้าเสวี่ยนไว้ พยายามลองหาจุดบกพร่องของการเคลื่อนไหวของฉินเอ้าเสวี่ยน
ในจังหวะนี้เอง เธอพบว่า การจู่โจมของฉินเอ้าเสวี่ยนรวบรวมอยู่ด้านบนทั้งหมด ด้านล่างแทบดูเหมือนจะมีการคลายลงในระดับหนึ่ง
ด้วยเหตุนี้ เธอจึงตัดสินใจ ต่อสู้แบบตั้งรับต่อไป คราวนี้ เธอเล็งไปที่ด้านล่างของฉินเอ้าเสวี่ยน!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...