ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1366

ฉินเอ้าเสวี่ยนออกหมัดติดต่อกันสองครั้ง แต่อิโตะ นานาโกะกลับหลบไปตลอด อิโตะ นานาโกะที่เห็นโอกาสอันดี เธอจึงย่อตัวลง ฝ่าวงล้อมเฉียดร่างกายของฉินเอ้าเสวี่ยนออกไป ในขณะเดียวกันมือซ้ายก็รุดไปด้านหน้า เอามือขวาที่ได้รับบาดเจ็บวางไว้ด้านหลัง สองมือประสานแรงแล้วฟาดลงไปที่บริเวณเอวของฉินเอ้าเสวี่ยน

ผู้ชมชาวจีนต่างพากันอุทานออกมา เพราะว่าในความเห็นของพวกเขา ฝ่ายตรงข้ามกำลังได้โอกาสในการโต้ตอบกลับฉินเอ้าเสวี่ยนได้สำเร็จ

ในขณะที่กำลังฝ่าวิกฤติอันตรายอย่างใหญ่หลวงอยู่นั้น มือข้างซ้ายของฉินเอ้าเสวี่ยนเปลี่ยนเป็นฝ่ามือ มือข้างขวาเปลี่ยนเป็นหมัด ฝ่ามือซ้ายดันหมัดขวาอย่างแรง จากนั้นก็ส่งแรงมหาศาลไปที่ข้อศอกข้างขวา แล้วจู่โจมตรงเข้าไปที่หน้าอกของอิโตะ นานาโกะอย่างรวดเร็ว！

การจู่โจมของฉินเอ้าเสวี่ยน สามารถกล่าวได้ว่าเป็นสุดยอดความแข็งแกร่งและความเร็ว！

ลำพังแค่แขนขวาของเธอก็มีพลังมากมายมหาศาลอยู่แล้ว แต่การจู่โจมครั้งนี้ของเธอ ไม่เพียงแต่ใช้พลังทั้งหมดของแขนขวา กระทั่งยังใช้แขนข้างซ้ายเพิ่มพลังเข้าไปอีกด้วย！

อิโตะ นานาโกะไม่เคยนึกไม่เคยฝันว่า ฉินเอ้าเสวี่ยนจะจงใจเผยช่องโหว่ ความจริงแล้วเพื่อหลอกล่อศัตรูให้ติดกับดักเท่านั้น！

ฝ่ามือของเธอยังไม่ทันได้แตะซี่โครงของฉินเอ้าเสวี่ยน ศอกข้างขวาของฉินเอ้าเสวี่ยน ก็กระแทกเข้าไปที่หน้าของเธออย่างจังแล้ว！

เดิมทีพละกำลังของข้อศอกไม่ธรรมดาอยู่แล้ว ยิ่งไปไม่ต้องพูดถึงพลังจากแขนสองข้างรวมกัน อิโตะ นานาโกะรู้สึกว่า เหมือนถูกระเบิดลูกใหญ่กระแทกเข้าตรงหน้าอกอย่างจัง แรงมหาศาลนั่นจู่โจมเข้ามาจนทำให้ซี่โครงของเธอหักไปหลายซี่ แต่พลังอันมหาศาลกลับถูกขจัดไปเพียงแค่30% แรงมหาศาลที่เหลือ ทำให้เธอถูกกระแทกจนปลิวออกไป ทำให้คนปลิวไปไกลเป็นเมตร

หลังจากนั้น ร่างของอิโตะ นานาโกะก็ปลิวขึ้นไปบนอากาศเป็นเส้นโค้ง แล้วตกลงมาสู่พื้น

เสียงดังปึ้ง ในวินาทีที่อิโตะ นานาโกะร่วงลงสู่พื้น เธอกระอักเลือดออกมา สีหน้าเปลี่ยนเป็นขาวซีดทันที！

เย่เฉินคิดไม่ถึงว่า การจู่โจมของฉินเอ้าเสวี่ยน เธอจะใช้แรงมากขนาดนี้！

จากพละกำลังของเธอในตอนนี้ อย่าว่าแต่อิโตะ นานาโกะเลย ถึงจะเป็นผู้เข้าแข่งขันชายน้ำหนัก100กิโล เกรงว่าไม่อาจต้านทานได้ด้วยซ้ำ！

พละกำลังมากขนาดนี้ ซึ่งจู่โจมอิโตะ นานาโกะที่น้ำหนักไม่ถึง50กิโลกรัม ไม่เพียงแต่ทำให้ซี่โครงของเธอได้รับบาดเจ็บ ยังทำให้หัก กระทั่งทำให้อวัยวะภายในของเธอได้รับบาดเจ็บสาหัส！

“สิบ！”

“เก้า！”

อิโตะ นานาโกะที่ได้ยินผู้ตัดสินนับถอยหลัง เธอยังคงพยายามลองลุกขึ้นมาใหม่

แต่ว่า บริเวณทั่วทั้งหน้าอกของเธอ เจ็บปวดรวดร้าวไปถึงกระดูก！

เธอไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองได้รับบาดเจ็บหนักขนาดไหน เธอได้เพียงแต่มองเย่เฉินที่อยู่ไกลๆ แต่ว่า เธอมองเห็นสีหน้าของเย่เฉินไม่ชัด เธอไม่รู้ว่าสายตาของเย่เฉินในตอนนี้ที่มองตัวเองอยู่ ตกลงคือความปวดใจ หรือผิดหวัง

เพราะฉะนั้น เธออยากลุกขึ้นยืนใหม่ ลุกขึ้นยืนอีกครั้งเพื่อดูให้ชัดยิ่งขึ้น……