ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1367

แต่ ร่างกายของอิโตะ นานาโกะในตอนนี้ ไม่มีแรงเพียงพอที่จะทำให้เธอลุกขึ้นได้อีก

เธอพยายามทำเต็มที่อย่างไม่ยอมแพ้ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ผู้ตัดสินที่อยู่ข้างๆนับถอยหลังไม่หยุด

อิโตะ นานาโกะฝืนอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่สามารถทำได้ตามปรารถนา จนกระทั่งผู้ตัดสินนับจนถึงวินาทีสุดท้าย และเป่านกหวีดประกาศจบการแข่งขันอย่างเป็นทางการ เรี่ยวแรงของเธอราวกับถูกดูดออกไปจนหมด ร่างของเธอนอนราบกับสังเวียน เสียงดังปึ้ง

เสียงเชียร์ของฝูงชนดังสนั่น

เพราะพวกเขารู้ว่า ฉินเอ้าเสวี่ยนได้ชนะการแข่งขันรอบตัดเชือก ได้รับรางวัลเหรียญทองการแข่งระดับนานาชาติในนัดนี้

ตอนนี้ผู้ตัดสินชูแขนของฉินเอ้าเสวี่ยนขึ้นสูง แล้วพูดเสียงดัง“ตอนนี้ผมขอประกาศชื่อผู้ที่ได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งขันซานดาวิทยาลัยนานาชาติ นั่นก็คือฉินเอ้าเสวี่ยนผู้เข้าแข่งขันจากประเทศจีน！”

เสียงเชียร์ดังสนั่นจนถึงสุดขีดในทันที ทุกคนต่างพากันลุกขึ้นและปรบมือพร้อมกัน

เย่เฉินลุกขึ้นปรบมือเช่นกัน แต่ในใจของเขากลับเป็นห่วงอิโตะ นานาโกะ

ในเวลานี้ ทีมแพทย์ของตระกูลอิโตะนำเปลขึ้นไปบนสังเวียน หลังจากที่แพทย์หญิงวัยกลางคนที่เป็นคนนำทีมตรวจสอบอาการของอิโตะ นานาโกะเบื้องต้นเสร็จ ก็รีบพูดกับคนข้างๆ“คุณหนูได้รับบาดเจ็บสาหัส เราต้องรีบไปที่สนามบินให้เร็วที่สุด！”

อิโตะ นานาโกะพูดด้วยน้ำเสียงอันอ่อนแรงอย่างยากลำบาก“รออีกเดี๋ยวได้ไหมคะ？”

หมอส่ายหัวไปมา พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง และเคร่งเครียด“คุณหนูคะ ตอนนี้คุณได้รับบาดเจ็บสาหัส ไม่เพียงแค่ซี่โครงหักหลายซี่ อวัยวะภายในยังได้รับบาดเจ็บหนักด้วย เราต้องพาคุณไปที่รถพยาบาลตอนนี้และเริ่มการปฐมพยาบาล！”

“ก่อนที่จะมาเราได้วางอุปกรณ์ปฐมพยาบาลขนาดใหญ่ไว้บนเครื่องบิน ระหว่างเดินทางกลับญี่ปุ่น เราจะทำการรักษาเพิ่มเติมให้กับคุณ หลังจากที่กลับถึงญี่ปุ่น เราจะส่งคุณไปที่โรงพยาบาลที่ดีที่สุด เพื่อรับการรักษาที่ดีที่สุด！”

เมื่อพูดจบ เธอก็รีบสั่งการ“เร็วเข้า เราต้องออกเดินทางตอนนี้！”

ภายในใจของอิโตะ นานาโกะเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม แต่ในตอนนี้เธอไม่สามารถควบคุมได้แล้ว นี่เป็นแพทย์ของตระกูลทั้งหมด ทุกคนฟังแค่คำสั่งของคุณพ่อเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ อิโตะ นานาโกะจึงถูกหมอวางบนเปล หลังจากนั้นก็รีบเดินทางออกจากสนามแข่งทันที

ในขณะเดียวกัน เธอรู้สึกสะอื้นไห้ในใจ“ลาก่อนนะคะ เย่เฉินซัง……ถึงแม้ ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้เจอกับคุณอีกไหม……”

เย่เฉินมองเห็นรถพยาบาลค่อยๆเคลื่อนตัวออกจากสนามยิม ถึงได้หยุดฝีเท้า แล้วถอนหายใจอย่างยืดยาวไม่รู้จะทำอย่างไร

ไม่อาจปฏิเสธได้ ภายในใจของเขาเป็นห่วงอิโตะ นานาโกะมาก

แต่ว่า ตอนนี้ตนเองไม่มีวิธีอื่นเช่นกัน

ได้แต่ภาวนาว่าอิโตะ นานาโกะจะสามารถอยู่รอดได้ด้วยตัวเอง

ส่วนตัวเองจะมีโอกาสได้พบเจอกับเธออีกครั้งหรือไม่ ทำได้เพียงแค่ปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตาแล้วล่ะ

……