ณ เวลานี้
โคบายา ชิจิโร่กำลังนั่งอยู่ในห้องรับแขกของจิ่วเสวนเภสัชกรรม
เพราะยากระเพาะเก้าเสวียนเมื่อถูกเผยแพร่ออกไปจะเป็นที่ต้องการในตลาดและถูกแย่งชิงทันที เพราะฉะนั้นจึงทำให้ทางด้านเว่ยฉางเลี่ยงได้รับความกดดันเป็นอย่างมาก!
เริ่มตั้งแต่เมื่อคืน ฤทธิ์อันน่ามหัศจรรย์ของยากระเพาะเก้าเสวี่ยน ถูกชาวเน็ตโพสต์วีแชทโมเมนต์ แพลตฟอร์มเวยป๋อและอื่นๆ ได้ทำการแชร์อย่างบ้าคลั่ง บวกกับได้รับอิทธิพลจากกู้ชิวอี๋ เพราะฉะนั้นมันจึงเป็นอะไรที่ร้อนแรงมากในตอนนี้
ความนิยมของยาตัวนี้จึงสูงมาก แรงกดดันโดยตรงที่สุดคือผลผลิตไม่เพียงพอ
ดังนั้น เว่ยฉางเลี่ยงตัดสินใจแล้วว่า จะเพิ่มค่าแรงให้กับพนักงานสองเท่า เพื่อให้ทุกคนทำงานล่วงเวลา ใช้เวลาที่รวดเร็วที่สุดในการผลิตยากระเพาะเก้าเสวียน
และด้วยเหตุนี้เอง วันนี้เขาจึงตื่นแต่เช้าเพื่อไปสั่งการด้วยตัวเองที่ห้องปฏิบัติงานของโรงงาน ยังจะประชุมกับพนักงานทุกคนที่ห้องปฏิบัติงานของโรงงาน ปลุกจิตวิญญาณของเหล่าพนักงานให้ฮึดสู้
เพราะฉะนั้น เขาจึงไม่มีเวลาไปต้อนรับโคบายา ชิจิโร่ที่มาเข้าพบตั้งแต่เช้า
ทำได้เพียงแค่ให้เลขาคอยต้อนรับโคบายา ชิจิโร่ ให้รอที่ห้องรับแขกไปก่อน
โคบายา ชิจิโร่ตอนนี้ยิ่งรอยิ่งหงุดหงิด
เดิมทีวันนี้ตัวเองควรจะไปที่สนามแข่ง เพื่อเชียร์อิโตะ นานาโกะ
แต่ว่า เพื่ออนาคตของบริษัทผลิตยาโคบายา เขาจึงทำได้เพียงแค่ละทิ้งความคิดนี้ แล้วรีบมาที่จิ่วเสวนเภสัชกรรม
เดิมทีถ้าหากการเจรจาเป็นไปได้ด้วยดี ตนเองอาจจะมีเวลากลับที่สนามยิม
แต่คิดไม่ถึงว่า เว่ยฉางเลี่ยงจะทิ้งตัวเองที่ห้องรับแขกสองชั่วโมงเต็มๆ!
“ใช่ครับ ผมเอง!”โคบายา ชิจิโร่ยิ้มอย่างเคารพนอบน้อม แล้วพูดว่า“ผู้จัดการเว่ยครับ เจอกันครั้งแรก ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”
เว่ยฉางเลี่ยงรู้เรื่องที่พี่ชายของโคบายา ชิจิโร่ โคบายา ชิอิจิโร่เคยทำทั้งหมดแล้ว
ดังนั้น เขาจึงระมัดระวังโคบายา ชิจิโร่เป็นอย่างมาก
เขาจึงขมวดคิ้วถามไปว่า“คุณโคบายา ไม่ทราบว่ามาพบผมครั้งนี้มีอะไรรึเปล่าครับ?”
โคบายา ชิจิโร่จึงหัวเราะฮ่าๆ แล้วกล่าวชมเชย“ผมได้ข่าวมาว่าบริษัทของคุณจะเปิดตัวยากระเพาะเก้าเสวียนตัวหนึ่ง พอดีกับที่บริษัทผลิตยาโคบายาของเราก็มียากระเพาะเสี่ยวหลินที่มีการจำหน่ายทั่วทั้งเอเชีย เพราะฉะนั้น ผมจึงอยากมาคุยเรื่องการร่วมงานของเรากับผู้จัดการเว่ย”
“ร่วมงาน?”เว่ยฉางเลี่ยงพูดอย่างไม่ลังเล“ขอโทษด้วยครับคุณโคบายา จิ่วเสวนเภสัชกรรมของเรา กับบริษัทผลิตยาโคบายาไม่มีอะไรให้ร่วมงานกันครับ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...