โคบายาชิจิโร่ยืนขึ้นมาด้วยความโกรธ พูดอย่างเย็นชา:“ผู้จัดการเว่ย พวกคุณอย่าคิดว่ามียาดีชนิดหนึ่งแล้วพวกคุณก็สามารถทำได้ทุกอย่างและไม่มีใครสามารถขัดขวางพวกคุณได้ ฉันจะบอกให้พวกคุณทราบ ถ้าพวกคุณบีบคั้นบริษัทผลิตยาโคบายามากเกินไป บริษัทผลิตยาโคบายาของเราสามารถทำสงครามราคากับพวกคุณอย่างแน่นอน คุณเชื่อไหม ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ยากระเพาะเสี่ยวหลินจะลดราคาลง50% ?ถึงแม้ยาของพวกคุณจะให้ประสิทธิภาพที่ดีกว่าก็ตาม?เมื่อสงครามราคาเริ่มขึ้น กำไรของพวกคุณก็จะลดลงอย่างแน่นอน!”
เว่ยเลี่ยงพูด:“คุณชิอิจิโร่ ถ้าคุณอยากทำสงครามราคา พวกเราก็ไม่กลัวอยู่แล้ว พูดตามตรง ในเมื่อเถ้าแก่ของพวกเราไม่อยากร่วมมือกับคุณ ฉันก็ไม่อยากเสียเวลามาคุยกับคุณต่อ ถ้าคุณไม่พอใจหรือมีแผนการและความคิดอะไร คุณก็กลับไปแล้วลงมือได้เลย ฉันมีธุระต้องขอตัวก่อน”
เมื่อพูดจบ เขาก็พูดกับเลขาว่า:“ส่งแขก!”
โคบายาชิจิโร่โกรธมากๆ
อันที่จริงเขาไม่อยากทำสงครามราคากับยากระเพาะเก้าเสวียนเลย
เพราะการทำสงครามราคา มันเป็นทางเลือกสุดท้าย
หากว่าประสิทธิภาพของยาทั้งสองชนิดใกล้เคียงกัน ถ้าทำสงครามราคากันในเวลานี้ มันก็แทบจะเสมอตัวและมันได้ไม่คุ้มเสีย
ถ้าหากว่าประสิทธิภาพของยาทั้งสองชนิดต่างกันมาก ถ้าเขายังกล้าทำสงครามราคาในเวลานี้อีก เขาคงขาดทุนย่อยยับ
ถึงแม้ว่าประสิทธิภาพของยากระเพาะเสี่ยวหลินจะไม่ค่อยดี แต่ต้นทุนการผลิตไม่ได้น้อยไปกว่ายากระเพาะเก้าเสวียนเลย!
ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากค่าแรงของคนญี่ปุ่นค่อนข้างสูง มีต้นทุนการขนส่งและมีภาษีนำเข้าส่งออก ทำให้ต้นทุนการผลิตของยากระเพาะเสี่ยวหลินสูงกว่ายากระเพาะเก้าเสวียน แต่ยากระเพาะเก้าเสวียนมีประสิทธิภาพของยาดีกว่า
ถ้าพวกเขาลดราคาลงมาเหลือกล่องละหนึ่งร้อยหยวน ยากระเพาะเสี่ยวหลินคงขายอย่างขาดทุนแน่นอน แต่ยากระเพาะเก้าเสวียนอาจจะกำไรกล่องละสิบถึงยี่สิบหยวน
ดังนั้นเรื่องที่โคบายาชิจิโร่บอกว่าจะทำสงครามราคานั้น เขาแค่พูดอย่างอวดเก่งเท่านั้น ถ้าให้เขาทำสงครามราคาจริงๆ เขาไม่กล้าอยู่แล้ว
คิดไปคิดมา วิธีที่เขาจะแก้ปัญหาเรื่องนี้ได้ก็มีอยู่ทางเดียว นั้นก็คือขโมยสูตรยานั้นมา
ถ้าอาศัยการคาดเดาและการทดลองเพียงอย่างเดียว ใช้เวลาหลายปี ก็ไม่แน่ว่าจะทำยาตัวนั้นออกมาได้สำเร็จ
ถ้ายาตัวนี้มียาสมุนไพรเยอะมากๆ ใช้เวลา10 ถึง 20 ปี ก็ไม่แน่ว่าจะทำได้สำเร็จ
สำหรับสูตรปรุงยามันเกี่ยวข้องกับกระบวนการผลิตยา
การผลิตยาจีนในปัจจุบันนั้นโดยทั่วไปจะผ่านกรรมวิธีและการสกัดด้วยวิธีการสมัยใหม่ ยาสมุนไพรบางชนิดต้องผ่านการหมัก ยาสมุนไพรบางตัวจำเป็นต้องทำปฏิกิริยากับยาสมุทรไพรบางชนิด และมียาสมุนไพรบางตัวต้องเพิ่มก่อนหรือหลังยาสมุนไพรบางชนิดถึงจะได้ผล เช่นเดียวกับแนวคิดของกระสายยาที่พูดกันในแพทย์แผนจีน
มันก็เหมือนกับสูตรของยาเคมีที่ยุ่งยาก นอกจากวัตถุดิบหลักแล้ว ยังมีตัวเร่งทำปฏิกิริยาด้วย เมื่อไหร่ที่ต้องเพิ่มตัวเร่งปฏิกิริยา?ต้องเพิ่มเท่าไหร่?มันสำคัญมากๆ ถ้าหากมีข้อผิดพลาดเล็กน้อย ผลลัพธ์ที่ได้อาจจะแตกต่างกันมากๆ
ดังนั้นวิธีที่ปลอดภัยและรวดเร็วที่สุด คือได้สูตรยาและสูตรปรุงยามาไว้ในมือ!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...