ทันทีที่ฉินเอ้าเสวี่ยนได้ยิน น้ำตาของเธอก็ไหลออกมาเพราะความตื่นเต้นดีใจ
แม้แต่ฉินกางก็ตัวสั่นเพราะตื่นเต้นดีใจเหมือนกัน!
ถึงแม้เขาจะมีทรัพย์สินมากกว่าหมื่นล้าน เขาเป็นมหาเศรษฐีผู้มั่งคั่ง สามารถให้ชีวิตที่สุขสบายแก่ฉินเอ้าเสวี่ยนไปตลอดชีวิต
แต่ในฐานะที่ตัวเองเป็นพ่อ ฉินกางก็คาดหวังให้ลูกสาวของตัวเองจะประสบความสำเร็จในสิ่งที่เธอปรารถนา
เป็นตัวแทนของประเทศไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและคว้าเหรียญทองโอลิมปิก นี่เป็นความสำเร็จที่สูงสุดของลูกสาวตัวเอง!
ในเวลานี้ฉินเอ้าเสวี่ยนรีบพยักหน้าทันที น้ำตาของเธอก็ร่วงหล่นในอากาศ และเธอก็พูดอย่างตื่นเต้นและหนักแน่น:“ฉันเต็มใจที่จะเป็นตัวแทนของประเทศ!”
ประธานโล๋พูดด้วยความปลาบปลื้ม:“มันเป็นเรื่องที่ดีมากๆที่เธอรับปากเป็นตัวแทนของประเทศ ฉันจะเป็นคนติดต่อกับเย่นจิงให้เอง ถ้าหากมีการเรียกตัวนักกีฬาทีมชาติเข้าไปฝึกซ้อม ฉันจะไปบ้านของคุณเพื่อแจ้งให้คุณทราบ ฉันเชื่อว่าด้วยความสามารถของคุณ คุณสามารถคว้าเหรียญทองจากการแข่งขันโอลิมปิกสำเร็จแน่นอน!”
หลังจากที่ประธานโล๋จากไป ฉินเอ้าเสวี่ยนและพ่อนั่งร้องไห้ด้วยกันในห้องรับรองหลังเวที
ฉินกางดีใจมากๆ เพราะวันนี้เอ้าเสวี่ยนสามารถชนะการแข่งขันในครั้งนี้ มันเป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของวงศ์ตระกูล แต่ไม่คาดคิดเลยว่าลูกสาวของเธอจะมีโอกาสได้รับการคัดเลือกเข้าทีมชาติ และเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งต่อไป
ฉินกางร้องไห้ไปสักพักแล้วเช็ดน้ำตาของตัวเอง มองไปที่เย่เฉิน คุกเข่าข้างเดียวและกำมือคารวะแบบจีนและพูด:“อาจารย์เย่! ลูกสาวของฉันประสบความสำเร็จในวันนี้ เพราะได้รับการช่วยเหลือทุกอย่างจากอาจารย์เย่ อาจารย์เย่เป็นผู้มีพระคุณที่สุดของตระกูลฉิน ขอให้อาจารย์เย่โปรดรับการคารวะจากฉันด้วย!”
ฉินเอ้าเสวี่ยนก็รีบเดินตามหลังพ่อของตัวเอง เธอคุกเข่าข้างเดียวและพูด:“อาจารย์เย่ โปรดรับการคารวะจากเอ้าเสวี่ยนด้วย!”
ฉินเอ้าตงเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เขาก็รีบคุกเข่าทันทีโดยไม่ลังเล:“อาจารย์เย่ โปรดรับการคารวะจากเอ้าตงด้วย!”
เย่เฉินพูดกับฉินเอ้าเสวี่ยนด้วยรอยยิ้ม:“เอ้าเสวี่ยน ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เธอต้องพยายามให้มากๆ ต้องสร้างชื่อเสียงให้ประเทศในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกให้ได้”
ฉินเอ้าเสวี่ยนพยักหน้าและร้องไห้ พูดด้วยความหนักแน่น:“อาจารย์เย่โปรดวางใจ ฉันจะไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกอย่างสุดความสามารถ!”
...
เดิมทีฉินกางอยากจะจัดงานเลี้ยงฉลองให้ลูกสาวที่เทียนเซียงฝู่ ในขณะเดียวกันเขาก็อยากจะเชิญเย่เฉินมาร่วมงานด้วย
ในเวลานี้ จู่ๆกู้ชิวอี๋ก็โทรศัพท์มาหาเขา
ในสายโทรศัพท์ กู้ชิวอี๋รีบถามทันที:“พี่เย่เฉิน ยากระเพาะเก้าเสวียนของพี่ออกสู่ตลาดก็ขายดีมากๆ ฉันขอแสดงความยินดีกับพี่ด้วย”
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม:“มีดาราชั้นแนวหน้าอย่างเธอเป็นพรีเซนเตอร์ มันก็ต้องขายดีอยู่แล้ว!”
กู้ชิวอี๋พูด:“ในเย่นจิงมีร้านขายยาหลายแห่งขายหมดสต็อกไปแล้ว หวงหนิวเพิ่มราคาจากกล่องละหนึ่งร้อยหยวนเป็นห้าร้อยหยวน แต่มันก็มีคนต้องการเยอะจนตอนนี้ขาดตลาดไปแล้ว!”
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม:“ดูเหมือนว่าดาราชั้นแนวหน้าอย่างเธอมีอิทธิพลมากจริงๆ!”
“ไม่เกี่ยวกับฉันเลย” กู้ชิวอี๋พูดอย่างจริงจัง:“เป็นเพราะยาของคุณมีประสิทธิภาพและผลลัพธ์ที่มันยอดเยี่ยมมากๆ ยาตัวนี้มันดีมากๆ ถึงไม่มีพรีเซนเตอร์ก็คงได้รับการยอมรับจากลูกค้าอย่างแน่นอน”
ขณะพูด เธอก็ถามด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ:“พี่เย่เฉิน พี่จะมาเย่นจิงเมื่อไหร่?สุขภาพร่างกายของพ่อฉัน ช่วงนี้ไม่ค่อยดีเลย...”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...