ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1375

เมื่อได้ยินว่าสุขภาพร่างกายของกู้เย้นจงช่วงนี้ไม่ค่อยดี เย่เฉินรีบถามเธอทันที：“หนานหนาน สุขภาพร่างกายของลุงกู้เป็นอะไรเหรอ？”

กู้ชิวอี๋พูดด้วยความเศร้า：“เป็นเรื่องของมะเร็งตับอ่อน ไม่นานมานี้หลังจากที่กลับมาจากต่างประเทศ อาการไม่ค่อยคงที่ หลายวันมานี้มีสัญญาณว่ามะเร็งจะแพร่กระจายเพิ่ม โรงพยาบาลที่เย่นจิงกำลังช่วยรักษาพ่อย่างสุดความสามารถ ใช้รังสีบำบัดและใช้เคมีบำบัดรักษา และใช้ยายับยั้งการแพร่กระจายของมะเร็ง แต่ผลลัพธ์ที่ได้ไม่ค่อยดีเลย...”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ กู้ชิวอี๋อดไม่ได้ที่จะสะอื้นและพูด：“พี่เย่เฉิน คุณหมอพูดกับฉัน ให้ฉันเตรียมใจได้แล้ว ถ้าไม่มีวิธีการรักษาที่ดีกว่านี้ พ่อของฉันอาจจะมีชีวิตอยู่ได้เพียงแค่สามถึงสี่เดือนเท่านั้น...”

เย่เฉินรีบพูดปลอบใจทันที：“หนานหนาน ตอนนี้คุณไม่ต้องเสียใจ ฉันแน่ใจว่าตัวเองสามารถรักษาลุงกู้ได้ เธอรอฉันก่อน เดี๋ยวฉันรีบไปเย่นจิง ฉันจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อรักษาลุงกู้ให้หายจากโรคมะเร็ง”

กู้ชิวอี๋ร้องไห้และถามว่า：“พี่เย่เฉิน คุณจะมาที่เย่นจิงเมื่อไหร่？”

เย่เฉินครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่

ตอนนี้การแข่งขันของฉินเอ้าเสวี่ยนก็สิ้นสุดลงแล้ว มีเรื่องเดียวที่เขาต้องจัดการคือเรื่องของโคบายาชิจิโร่กับบริษัทผลิตยาโคบายา

หากดำเนินตามแผนการของตัวเอง เขาจะจับตัวโคบายาชิจิโร่ไปไว้ในโรงเลี้ยงสุนัขและปล่อยตัวโคบายาชิอิจิโร่กลับไปสืบทอดธุรกิจของบริษัทผลิตยาโคบายา ถ้างั้นตัวเองคงต้องไปญี่ปุ่นอีกครั้ง เพื่อไปควบคุมโคบายาชิอิจิโร่ และเปลี่ยนหุ้นของบริษัทผลิตยาโคบายามาเป็นชื่อของตัวเอง

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสุขภาพร่างกายของกู้เย้นจงในตอนนี้แย่ลงเรื่อยๆ ถ้าอย่างงั้นตัวเองก็คงให้เขารอต่อไปไม่ไหวแล้ว เรื่องที่จะไปญี่ปุ่น คงต้องรอไปก่อน รอให้ตัวเองกลับมาจากเย่นจิงแล้วค่อยไป

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขารีบตอบกู้ชิวอี๋ว่า：“หนานหนาน ฉันยังมีเรื่องเล็กน้อยต้องไปจัดการ ใช้เวลาหนึ่งถึงสองวัน รอให้ฉันจัดการเรื่องพวกนี้เสร็จ ฉันจะรีบไปเย่นจิงทันที！”

กู้ชิวอี๋ได้ยินคำพูดนี้ก็โล่งอกทันที เธอพูดด้วยเสียงสะอื้น：“พี่เย่เฉิน ฉันจะรอพี่อยู่ที่เย่นจิง พี่ต้องรีบมาที่นี่เร็วๆหน่อย ฉันกลัวอาการของพ่อจะเลวร้ายไปมากกว่านี้...”

เย่เฉินพูดปลอบใจ：“คุณวางใจได้ ฉันจะรีบจัดการเรื่องทั้งหมด ใช้เวลาไม่เกินสองวัน！”

“อืม ！ ฉันจะรอพี่อยู่ที่นี่！”

เย่เฉินหัวเราะเบาๆ：“คุณช่วยฉันจับตาดูคนพวกนั้นให้ดีๆ ถ้าพวกเขามีการเคลื่อนไหวอะไรก็รีบโทรมาบอกฉัน”

“ได้ครับ คุณชาย！”

...

เมื่อเย่เฉินกลับมาถึงบ้าน หม่าหลันที่เป็นแม่ยายของเขากำลังทำอาหารกลางวันอยู่

ส่วนเซียวฉางควนที่เป็นพ่อตากับเซียวชูหรันที่เป็นภรรยาของเขา ตอนนี้ยังไม่กลับบ้านเลย

เมื่อเห็นเย่เฉินกลับมาถึงบ้าน หม่าหลันรีบเดินเข้ามาและพูดด้วยรอยยิ้ม：“ลูกเขย ผลิตภัณฑ์ดูแลผิวที่ผลิตจากคาเวียร์ที่คุณให้ฉัน มันได้ผลมากๆเลย！ทั้งชีวิตนี้ฉันไม่เคยใช้ผลิตภัณฑ์ที่ดีขนาดนี้มาก่อน！”