ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1377
เย่เฉินพูดแล้วก็ทำทันที เขาโอนเงินสี่หมื่นหยวนให้หม่าหลันผ่านทางวีแชท
เขาโอนเงินอย่างรวดเร็ว ยิ่งทำให้หม่าหลันมั่นใจมากขึ้น เรื่องที่ลูกเขยบอกตัวเองมันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นอย่างแน่นอน ！
ถ้าเซียวชูหรันมีลูกจริงๆ ถึงตอนนั้นเย่เฉินก็คงโอนเงินให้เธอเหมือนตอนนี้แน่นอน
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เธอจึงตัดสินใจอย่างแน่วแน่：“ไม่ได้แล้ว คืนนี้ยังไงก็ต้องหาโอกาสคุยกับชูหรันให้ได้ เธอก็อายุไม่น้อยแล้ว ถึงเวลามีลูกได้แล้ว เธอกำลังคิดอะไรอยู่？ยิ่งมีลูกเร็วๆก็ยิ่งดี มีลูกคนแรกแล้ว ก็วางแผนมีลูกคนที่สองและสาม！ถ้ารอจนอายุสามสิบปีแล้วค่อยมีลูกคนแรก คิดจะมีลูกคนที่สองก็คงยากแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงลูกคนที่สามและคนที่สี่？”
“ในความคิดของเธอ ให้ลูกสาวมีลูกยิ่งเยอะยิ่งดี เพราะถ้ามีลูกเยอะๆ เธอก็จะได้เงินมากขึ้น”
ในตอนบ่าย หม่าหลันตั้งใจออกไปซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อซื้อวัตถุดิบราคาแพง
มีตะพาบป่า มีเนื้อวัวนำเข้า และมีปูเซี่ยงไฮ้สดๆ
ค่าปรุงอาหารวันละหนึ่งพันหยวน หม่าหลันไม่กล้ายักยอกเงินแม้แต่บาทเดียว
เธอรู้ตัวดี ตอนนี้เธอควรทำตัวดีๆ ให้เย่เฉินพอใจ อย่าคิดเอาเล็กขโมยน้อยเพราะมันได้ไม่คุ้มเสีย
เมื่อเซียวชูหรันเลิกงานและกลับมาถึงบ้านในตอนเย็น เขาก็เห็นอาหารอันโอชาเต็มโต๊ะ ทำให้เขาตกตะลึงทันที
เธอไม่คาดคิดว่าก่อน แม่ของเธอจะซื้อวัตถุดิบราคาแพงขนาดนี้ และทำอาหารอย่างพิถีพิถัน
แม้แต่เซียวฉางควนก็ตกตะลึงเหมือนกัน
เซียวชูหรันพูดอย่างจำใจว่า：“เรื่องนี้แม่ไม่ต้องเป็นห่วง”
เซียวฉางควนที่อยู่ข้างๆก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ：“ชูหรัน ถึงแม้คำพูดส่วนใหญ่ที่แม่พูดออกมา พ่อจะไม่ค่อยเห็นด้วย แต่คำพูดที่แม่พูดในวันนี้ พ่อสนับสนุนมากๆ เธอกับเย่เฉินก็อายุไม่น้อยแล้ว ถึงเวลามีลูกได้แล้ว”
ใบหน้าของเซียวชูหรันแดงก่ำและเธอก็พูดว่า：“โอ๊ย พวกท่านสองคนอย่าเป็นห่วงเรื่องนี้เลย ตอนนี้เรื่องของบริษัทก็ยุ่งมากๆแล้ว มีหลายโครงการกำลังรอให้ฉันจัดการ ถ้าฉันตั้งครรภ์ในเวลานี้ ฉันไม่รู้จะอธิบายกับหุ้นส่วนธุรกิจยังไง และบริษัทก็ขยายใหญ่โตมากขึ้น มีพนักงานสิบกว่าคน ฉันคงทิ้งพวกเขาไม่ได้แน่นอน？”
เย่เฉินก็เอ่ยปากพูด：“พ่อ แม่ เรื่องนี้ฉันกับชูหรันจะวางแผนกันเอง พวกท่านสองคนไม่ต้องเป็นห่วง”
เซียวฉางควนพยักหน้า ถอนหายใจและพูด：“ตอนนี้พวกคุณสองคนคิดถึงเรื่องสร้างธุรกิจ มันเป็นเรื่องที่ดี แต่พวกคุณก็อย่าหักโหมและเหนื่อยมากจนเกินไป ต้องระวังเรื่องสุขภาพและเรื่องพักผ่อนด้วย”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...