ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1381
เย่เฉินพึ่งเดินออกจากประตูของTomson Riviera รถบัสก็เปิดประตูให้เขาทันที
เฉินจื๋อข่ายรีบเดินลงมาจากรถบัส พูดกับเย่เฉินด้วยความเคารพ：“คุณชาย พวกเราเตรียมพร้อมแล้ว พวกเรากำลังรอคุณอยู่”
เย่เฉินพยักหน้าและเดินขึ้นรถบัสไป เมื่อขึ้นไปบนรถบัส ก็เห็นวัยรุ่นชายสี่สิบกว่าคนนั่งอยู่บนรถบัส คนพวกนี้มีสีหน้าที่เด็ดเดี่ยวและหนักแน่น ร่างกายแข็งแรง แค่มองก็รู้ว่าทุกคนเคยฝึกศิลปะการต่อสู้
คนพวกนี้เมื่อเห็นหน้าเย่เฉิน ทุกคนก็รีบลุกขึ้นทันที ทำความเคารพและพูด：“ สวัสดีครับคุณชาย！”
เฉินจื๋อข่ายที่อยู่ข้างๆรีบพูดทันที：“คุณชาย ฉันฝึกฝนคนพวกนี้มาหลายปีและพวกเขาไม่กลัวตาย ทั้งหมดเป็นคนของฉัน คุณวางใจได้！”
เย่เฉินพยักหน้าด้วยความพอใจและพูดกับทุกคนว่า：“ทุกคนเชิญนั่ง เรื่องของคืนนี้ ทุกคนต้องสู้อย่างสุดกำลัง ต้องทำให้สำเร็จ ห้ามล้มเหลวเด็ดขาด！”
ทุกคนตะโกนพร้อมกัน：“คุณชายโปรดวางใจ！พวกเราทั้งหมดจะสู้อย่างสุดกำลัง！”
เย่เฉินหันหน้าไปพูดกับเฉินจื๋อข่ายว่า：“บอกคนขับให้ขับรถเร็วๆ พวกเราต้องรีบตามไป！”
“ได้ครับคุณชาย！”
ที่อยู่ของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน ตั้งอยู่อุตสาหกรรมในเขตชานเมืองของจินหลิง
ถ้าเดินทางจากในตัวเมือง มีระยะทางยี่สิบถึงสามสิบกิโลเมตร
ระยะทางเป็นทางด่วนเกือบทั้งหมด มีรถยนต์สัญจรหนาแน่น ดังนั้นฉันคิดว่าโคบายาชิจิโร่คงไม่ลงมือบนทางด่วนอย่างแน่นอน
แต่ว่า หลังจากลงจากทางด่วน แล้วเดินทางไปโรงยามีระยะทางช่วงหนึ่ง มีรถยนต์สัญจรน้อยมากๆ เป็นสถานที่ซุ่มโจมตีที่ดี
ดังนั้นในเวลานี้ ทุกคำพูดของเย่เฉิน เขาจะเชื่อฟังทุกอย่าง
ในขณะนี้ โคบายาชิจิโร่กำลังนั่งอยู่ในรถโตโยต้าอัลพาร์ดสุดหรู
รถกำลังเข้าโค้งเก้าสิบองศาบนทางด่วน
สถานที่นี้ รถที่กำลังเข้าโค้ง จะมองไม่เห็นรถที่อยู่อีกด้านของทางโค้ง ทำให้สถานที่นี้เหมาะสำหรับการซุ่มโจมตี
เมื่อเลี้ยวโค้งเสร็จ แล้วเห็นด้านหน้ามีสิ่งกีดขวางบนถนนอยู่ จะกลับรถก็คงเป็นไปไม่ได้
เพราะสถานที่นี้มันพิเศษกว่าที่อื่น ในวันหยุดสุดสัปดาห์ ตำรวจจราจรชอบมาที่นี่เพื่อตรวจคนที่เมาแล้วขับ ถ้ามีรถเลี้ยวโค้งจนเสร็จแล้วเห็นตำรวจกำลังตรวจคนที่เมาแล้วขับ ถึงเวลานั้นก็ไม่มีทางให้หลบหนีแล้ว และหลบหนียากด้วย
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...