ขณะนี้ ในมือของโคบายาชิจิโร่กำลังจับยากระเพาะเก้าเสวียนอยู่
ตั้งแต่เมื่อวานที่เขาปวดท้องและทานยากระเพาะเก้าเสวียนเข้าไปหนึ่งห่อจนถึงตอนนี้ อาการปวดท้องของเขาก็ดีขึ้นมากๆ
เห็นได้อย่างชัดเจน ประสิทธิภาพของยากระเพาะเก้าเสวียน ดีกว่ายากระเพาะเสี่ยวหลินหลายเท่า
สิ่งที่ทำให้โคบายาชิจิโร่รู้สึกกลัวมากๆคือ ตั้งแต่ตัวเองกินยากระเพาะเก้าเสวียนไปแล้วครั้งหนึ่ง เขาก็รู้สึกว่าประสิทธิภาพของยาดีจริงๆ และเมื่อสักครู่เขารู้สึกไม่สบายท้องเล็กน้อย เขาหยิบยากระเพาะเก้าเสวียนห่อหนึ่งขึ้นมาทันทีโดยไม่รู้ตัว แทนที่เขาจะหยิบยากระเพาะเสี่ยวหลินที่เป็นของบริษัทตัวเอง
ยากระเพาะเสี่ยวหลินเป็นยาที่เขาค้นคว้าตำราแพทย์แผนจีนโบราณจำนวนมากและทดลองจากสูตรยาจำนวนมากกว่าจะทำได้สำเร็จ เรื่องนี้ทำให้เขาภูมิใจในตัวเองมากๆ ดังนั้นเขาจึงรักยากระเพาะเสี่ยวหลินมากๆเหมือนลูกชายคนหนึ่งของเขา
สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ หลังจากที่เขากินยากระเพาะเก้าเสวียนเพียงครั้งเดียว เขาก็ลืมยากระเพาะเสี่ยวหลินที่เปรียบเสมือนลูกชายของเขาไปเลย เห็นได้อย่างชัดเจน ร่างกายของตัวเองไม่สามารถปฏิเสธประสิทธิภาพของยากระเพาะเก้าเสวียนได้
แม้แต่ตัวเองก็ปฏิเสธไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้บริโภคทั่วไปเลย หลังจากที่พวกเขาใช้ยากระเพาะเก้าเสวียน พวกเขาต้องโยนยากระเพาะเสี่ยวหลินทิ้งไปโดยไม่ลังเลแน่นอน
ดังนั้น ไม่ว่าตัวเองจะต้องใช้วิธีไหน ก็ต้องเอาสูตรยากระเพาะเก้าเสวียนมาให้ได้!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็รู้สึกแสบร้อนในกระเพาะเล็กน้อยทันที ดังนั้นเขาจึงฉีกห่อยากระเพาะเก้าเสวียนโดยไม่ลังเล เงยหน้าและกลืนยาลงไป
ในเวลานี้ เขาทั้งตื่นเต้นและดีใจ แต่ในเวลาเดียวกันก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย
ดังนั้น เขารีบหันหน้าไปพูดกับเลขาที่อยู่ข้างๆทันที :“เทวิสกี้ให้ฉันหนึ่งแก้วและเติมน้ำแข็งด้วย!”
เลขาพยักหน้าและหยิบขวดวิสกี้ Hibiki 17 ที่ผลิตในญี่ปุ่นขึ้นมาทันที เลขารีบเทวิสกี้ครึ่งแก้วแล้วใส่น้ำแข็งหลายก้อนลงไป
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ สายตาของโคบายาชิจิโร่เย็นชาขึ้นมาทันที
ตอนนี้ บริษัทผลิตยาเก้าเสวียนผลัดการผลิตยากระเพาะเก้าเสวียนตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เขารู้ดีอยู่แก่ใจ ถ้าจุดไฟเผาอาจจะทำให้พนักงานโรงผลิตยาหลายร้อยถึงพันคนต้องเสียชีวิต
แต่สำหรับเขา เขาไม่สนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว
เพราะคนที่เสียชีวิตเป็นพนักงานของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน ไม่มีความเกี่ยวข้องกับเขา?
สิ่งที่เขาอยากได้ มีเพียงสูตรยากระเพาะเก้าเสวียนเท่านั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...