“อะไรนะ?!”โคบายาชิอิจิโร่กับโคบายาชิจิโร่อึ้งไปเลย
เย่เฉินต้องการหุ้น 80% ของบริษัทผลิตยาโคบายา?!
ความต้องการของเขามากเกินไปหรือเปล่า!
เขาไม่ได้โลภแบบธรรมดา!
แต่เขาโลภมากจริงๆ
สีหน้าของโคบายาชิอิจิโร่แย่มากๆ
เมื่อสักครู่เขายังคิดอยู่ว่า เย่เฉินอาจจะต้องการแค่เงินเท่านั้น เขากัดฟันสักหน่อย เงินหลายพันล้านเขาก็ให้ได้ เพราะบริษัทผลิตยาโคบายาสามารถทำเงินได้อย่างรวดเร็ว
แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่า เย่เฉินต้องการหุ้น 80% ของบริษัทผลิตยาโคบายา
เมื่อโคบายาชิจิโร่ที่อยู่ข้างๆได้ยินเรื่องนี้ เขาก็ครุ่นคิดทันที
ทำไมเย่เฉินถึงต้องการหุ้นของบริษัทผลิตยาโคบายา?
ต้องเป็นเพราะเขาต้องการผลิตยากระเพาะเก้าเสวียนอย่างเต็มรูปแบบ
ตัวอย่างเช่น ถ้าหากมูลค่าตลาดปัจจุบันของบริษัทผลิตยาโคบายาอยู่ที่หนึ่งแสนล้านหยวน ถ้าให้หุ้น 80% กับเย่เฉิน ดูเหมือนว่าพวกเขาต้องให้เงินเย่เฉินไปแปดหมื่นล้านหยวน
เพราะช่วงนี้พี่ชายของเขาอยู่โรงเลี้ยงสุนัข เขาคงไม่รู้แน่ว่ายากระเพาะเก้าเสวียนที่เพิ่งเปิดตัวในตลาด ประสิทธิภาพของยาตัวใหม่นี้วิเศษแค่ไหน!
ถ้าปล่อยให้บริษัทผลิตยาเก้าเสวียนยังคงพัฒนาต่อไป คงส่งผลกระทบอย่างมากกับรายได้ของบริษัทผลิตยาโคบายา
ถ้ารายได้ของบริษัทผลิตยาโคบายาลดลง มูลค่าตลาดก็จะลดลง
เพราะตอนนี้ผลิตภัณฑ์ชั้นนำของบริษัทผลิตยาโคบายากำลังถูกผลิตภัณฑ์ของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนแซงหน้าไปแล้ว ผลประกอบการของบริษัทผลิตยาโคบายาจะต้องลดลงรวดเร็วอย่างแน่นอน!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ โคบายาชิจิโร่รีบอาเจียนเลือดที่อยู่ในปากออกมา ยกมือขึ้นแล้วพูดว่า:“คุณเย่ ฉันยินดี!ฉันยินดียกหุ้น 80% ของบริษัทผลิตยาโคบายาให้คุณ !ขอแค่คุณปล่อยฉันไป มีอีกเรื่องคือ ห้ามปล่อยพี่ชายฉันออกไป!”
เมื่อโคบายาชิอิจิโร่ได้ยินคำพูดนี้ เขาไม่ลังเลและรีบพูดทันที:“คุณเย่ อย่าฟังคำพูดของไอ้เดรัจฉานคนนี้!ฉันรับปากข้อเสนอและเงื่อนไขของคุณ!มอบหุ้น 80% ของบริษัทผลิตยาโคบายาให้คุณ!”
โคบายาชิจิโร่รีบพูด:“คุณเย่ ฉันยกหุ้นให้คุณ 85%!!!”
โคบายาชิจิโร่ในตอนนี้รู้ดีแก่ใจ ครั้งนี้ถ้าตัวเองล้มเหลวและไม่ฉวยโอกาสไว้ เขาคงต้องอยู่ตรงนี้ไปตลอดชีวิต ไม่มีทางออกจากที่นี่ได้อย่างแน่นอน
เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น โคบายาชิอิจิโร่ที่อยู่ข้างๆก็ด่าด้วยความโกรธ:“ชิจิโร่!ไอ้เดรัจฉานอย่างแกยังพยายามคิดจะทำร้ายฉันอีก?!จิตสำนึกของแกถูกสุนัขกินไปแล้วเหรอ!”
เมื่อพูดจบ เขาก็หันหน้าไปที่เย่เฉิน กัดฟันและพูดว่า“คุณเย่ ฉันยินดีมอบหุ้น90% ให้คุณ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...