กับต่งรั่งหลิน เย่เฉินพอจะมีความเคารพรักอยู่ห่างๆ มาโดยตลอด
เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับต่งรั่งหลิน มิหนำซ้ำต่งรั่งหลินยังเป็นเพื่อนสนิทของภรรยาตัวเอง เขายิ่งต้องรักษาระยะห่างกับเธอมากขึ้น
เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าคนทั้งสองจะถึงกลับมาเจอกันบนเครื่องบินได้
ต่งรั่งหลินอารมณ์ดีอย่างมาก ร่างกายจึงอดไม่ได้ที่จะเข้าใกล้เย่เฉินโดยอัตโนมัติ ก่อนจะเอ่ยปากถามว่า “อ้อ จริงสิเย่เฉิน ครั้งนี้คุณเตรียมไปพักที่เย่นจิงกี่วันคะ?”
เย่เฉินกล่าวว่า “ไม่แน่ใจ ต้องดูว่าจะจัดการธุระได้ช้าเร็วแค่ไหน เร็วสุดก็สองสามวัน ช้าสุดก็สี่ห้าวัน”
ต่งรั่งหลินพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ตายจริง ฉันจองตั๋วเครื่องบินอีกสี่วันให้หลังไว้แล้ว คุณล่ะ? จองตั๋วไว้ตอนไหน? ถึงเวลาพวกเราจะได้กลับพร้อมกันไหม?”
เย่เฉินกล่าวไปตามความจริงว่า “ผมยังไม่ได้จองตั๋วขากลับไว้เลย รอหลังจากจัดการธุระเสร็จแล้วค่อยว่ากันเถอะ ตอนนี้ยังตัดสินใจไม่ได้”
ต่งรั่งหลินรีบกล่าวว่า “งั้นเอาอย่างนี้เถอะ พอคุณจัดการธุระเสร็จแล้วก็มาบอกกับฉัน ฉันจะดูว่าสามารถเลื่อนเวลาได้ไหม หากเลื่อนได้ อย่างนั้นเราสองคนก็กลับพร้อมกัน”
เย่เฉินแม้ภายในใจจะรู้สึกหนีห่างมากแค่ไหน แต่ภายนอกยังคงกล่าวขึ้นเสียงเรียบว่า “เรื่องนี้ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยว่ากันเถอะ ตอนนี้ยังมีความไม่แน่นอนมากมาย”
ต่งรั่งหลินฟังไม่ออกว่าเย่เฉินกำลังตอบตนเองไปอย่างนั้นเอง จึงรีบร้อนพยักหน้าตกลงทันที
จากนั้นเธอก็ถามด้วยความแปลกใจว่า “คุณกำลังทำอะไรอยู่? ที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้าง?”
เย่เฉินกล่าวว่า “ก็ไม่ได้ทำอะไร ก็แค่ดูฮวงจุ้ยให้คนอื่นบ้างเป็นครั้งคราว เวลาที่เหลือก็อยู่ที่บ้านเฉยๆ”
ต่งรั่งหลินถามอย่างระมัดระวังว่า “หลังจากแม่ของชูหรันกลับมา ไม่ได้สร้างความลำบากใจให้คุณใช่ไหม?”
กู้ชิวอี๋กล่าวว่า “ไม่! ฉันจะไปรับพี่! แต่พี่สบายใจได้ ฉันจะปลอมตัวไป ไม่มีทางถูกคนจำได้แน่”
“ช่างเถอะ” เย่เฉินพูด “พวกปาปารัสซีร้ายกาจจะตาย ดาราที่เกิดเรื่องทำนองชู้สาวตั้งเท่าไหร่ ที่นึกว่าปกปิดดีมากแล้ว แต่ก็ถูกปาปารัสซีถ่ายได้”
กู้ชิวอี๋เอ่ยอย่างจนปัญญาว่า “งั้นก็ได้ เดี๋ยวฉันส่งตำแหน่งไปให้พี่ในวีแชท พี่ถึงตอนเที่ยงหรือเปล่า? ฉันจะให้ที่บ้านเตรียมอาหารเที่ยงเอาไว้ให้”
เย่เฉินนิ่งคิด “น่าจะประมาณนั้น งั้นก็รบกวนพวกเธอแล้ว”
กู้ชิวอี๋กล่าวยิ้มๆ “ฉันไม่บอกเรื่องนี้กับพ่อแม่ก่อนดีกว่า แต่จะบอกว่ามีเพื่อนเก่ามาเป็นแขกที่บ้านแทน เชื่อว่าพอพวกเขาเห็นว่าเป็นพี่จะต้องตื่นเต้นมากแน่!”
เย่เฉินส่งเสียงตอบรับ ในใจเจือความอบอุ่นสายหนึ่ง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...