เมื่อเทพสงครามและเจ้าถิ่นที่คุกเข่าอยู่บนพื้นได้ยินเช่นนี้ ก็รีบคลานไปนั่งข้างๆ ไม่กล้าสร้างปัญหาใดๆ
สำหรับกู้เย้นเจิ้งและกู้เย้นกาง พอได้ยินเย่เฉินบอกว่าจะพูดคุยกับพวกเขา สีหน้าของสองพี่น้องนั้นแย่มาก และตื่นตระหนักสุดๆ
พวกเขาไม่นึกเลยว่า ในบ้านพี่ใหญ่จะมีดาวร้ายเช่นนี้อยู่
จากที่พวกเขารู้จักกู้เย้นจงมา ครอบครัวนี้เป็นเพียงบอดี้การ์ดสองสามคนที่ดูแลบ้าน แม้ว่าความสามารถของพวกเขาจะดี แต่ก็ต่างกับบอดี้การ์ดสองคนที่ตนพามามากจริงๆ เข้ามาเท่าไหร่ก็ร่วงทุกคน
แต่ว่า ใครจะไปรู้ว่าจะมีชายหนุ่มอีกคนในบ้านเขา ที่มีท่าทางน่ากลัวและดูเหมือนชูร่า!
เมื่อเห็นว่าเย่เฉินกำลังจะหาเรื่องพวกเขา ทั้งสองก็ถอยหลังทันที และกู้เย้นเจิ้งถามด้วยความตื่นตระหนก:"นาย…..นายจะทำอะไร?"
"ฉัน?" เย่เฉินยิ้ม:"คุณแกล้งทำเป็นอวดดีคนเดียวมาเป็นเวลานานแล้ว ควรให้ฉันแสร้งบ้างเถอะ? มา พูดมา เรื่องวันนี้ คุณจะแก้ปัญหายังไง?"
"แก้ยังไงอะไร!"กู้เย้นเจิ้งกัดฟันพูด:"นี่คือเรื่องครอบครัวของตระกูลกู้ ไม่เกี่ยวอะไรกับคนนอก! นายอย่ามายุ่ง!"
พูดจบ ก็เตือนด้วยสีหน้าบูดบึ้ง:"ไอ้หนู ฉันยอมรับว่านายสู้เก่ง แต่สู้เก่งก็ไม่มีประโยชน์ ถ้านายยั่วโมโหฉัน ฉันจะไม่ปล่อยนายไปแน่นอน!"
กู้เย้นจงตะโกนอย่างโกรธเคือง:"น้องสอง นายลองแตะต้องเย่เฉินสักนิดดู! นายคิดว่าฉันซึ่งเป็นพี่ใหญ่ตระกูลกู้นั้นไร้ประโยชน์เหรอ?"
กู้เย้นเจิ้งตื่นตระหนกมาก แต่ปากก็ยังอยากหาเรื่อง เขาพูดอย่างโกรธเคืองว่า:"ต่อให้พี่ไม่ไร้ประโยชน์ไม่ แล้วพี่จะอยู่ได้นานแค่ไหนกัน?"
พูดไป เขาก็พูดเสริมว่า:"แม้ว่าวันนี้ผมจะแพ้ แล้วพรุ่งนี้ล่ะ? วันมะรืนนี้ล่ะ? ผมว่านะ เรื่องวันนี้ช่างมันเถอะ ต่อไปพวกเราก็ต่างคนต่างอยู่ ถ้าพี่ยอมรับข้อเสนอก่อนหน้านี้ของผม ต่อไปเรายังเป็นพี่น้องที่ดีกัน พอพี่จากไป ผมกับน้องสามจะจัดงานศพที่ยิ่งใหญ่ให้พี่ ถ้าพี่ไม่เห็นตกลง พอพี่จากไป ก็อย่าโทษผมกับน้องสามไม่เห็นแก่หน้าพี่ เมื่อถึงเวลาพี่สะใภ้กับหนานหนานก็จะ……"
คำขู่ของกู้เย้นเจิ้งยังพูดไม่จบ จู่ๆเย่เฉินก็ยกมือขึ้น แล้วตบหน้าของเขาแรงๆ ทำให้เขาร่วงไปข้างๆด้วยความงุนงง!
เย่เฉินกลับเอาตนไปเปรียบเทียบกับเขา นี่มันเป็นการดูถูกบุคลิกภาพของเขาเหรอ? !
เขารีบตะโกนในเทพสงครามและเจ้าถิ่นที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้นทันทีว่า:"แม่งเอ้ย ฆ่าเขาซะ! ฆ่าเขา ฉันจะให้พวกนายหนึ่งพันล้าน!"
ทั้งสองคนมองหน้ากัน
หนึ่งพันล้าน?
ฟังดูก็น่าดึงดูดจริงๆ
แต่ว่า พวกเขากล้าเข้าไปหาเรื่องเย่เฉินสักที่ไหนกันล่ะ? เย่เฉินสามารถยกพวกเขาสองคนขึ้นเหมือนลูกไก่ทันที เกือบจะบีบจนตาย ทั้งสองคนไม่มีอะไรไปสู้เย่เฉินได้เลย ในกรณีนี้ แม้ว่าหนึ่งร้อยล้านนี้จะวางไว้ข้างหน้าพวกเขา พวกเขาก็ไม่มีความสามารถที่จะหามาได้…...

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...