ดังนั้น เขาต้องช่วยกู้เย้นจงแก้ปัญหาทั้งหมดก่อน เขาถึงจะออกจากเย่นจิง และกลับไปที่จินหลิงได้
เมื่อเห็นเย่เฉินตอบตกลง กู้เย้นจงก็ถอนหายใจ หยิบแก้วเหล้าขึ้นมาแล้วพูดว่า:"มา เฉินเอ๋อ ลุงดื่มคารวะนายหนึ่งแก้ว!"
เย่เฉินพยักหน้าและชนแก้วกับเขาอีกครั้ง
หลินหว่านชิวเห็นทั้งสองคนเมาอย่างมีความสุข และกระซิบกับกู้ชิวอี๋ข้างๆว่า:"พ่อของเธอไม่ได้มีความสุขแบบนี้มานานแล้ว"
กู้ชิวอี๋ก็พยักหน้ารัวๆ และพูดแนบหูของแม่ของเธอว่า:"ดูเหมือนว่าตั้งแต่ที่ลุงเย่ประสบอุบัติเหตุจนถึงตอนนี้ หนูก็ไม่เห็นเขามีความสุขขนาดนี้เลย"
หลิวหว่านชิวจับมือลูกสาวของเธอเบาๆใต้โต๊ะ และกระซิบว่า:"เฉินเอ๋อ เป็นคนดี เธอต้องจับไว้ให้ดีล่ะ!"
กู้ชิวอี๋รู้สึกอายเล็กน้อย และพูดอย่างอึดอัดใจว่า:"แม่…...ตอนนี้จะจับไว้ให้ดีได้ไง…..พี่เย่เฉินแต่งงานแล้ว และตอนนี้ยังไม่ได้หย่า…... "
หลินหว่านชิวพูดอย่างจริงจัง:"เด็กโง่ เขาเป็นคู่หมั้นของเธอตั้งแต่เด็ก นี่คนอื่นแย่งสามีของเธอไป ไม่ใช่เธอแย่งสามีจากคนอื่น!"
ชะงักเล็กน้อย หลินหว่านชิวก็พูดอีกว่า:"นอกจากนี้ ในจินหลิง แม่ไม่เชื่อว่าจะมีลูกสาวที่มีครอบครัวแล้วคู่ควรกับเฉินเอ๋อ และคนร่ำรวยที่สุดในพื้นที่นั้นก็ไม่มีคุณสมบัติพอ มองไปทั้งเย่นจิง คนที่คู่ควรกับเฉินเอ๋อ นอกจากเธอ ก็มีแต่ลูกสาวตระกูลซู"
"และเธอมีสัญญาการหมั้นกับเขา ทั้งสองครอบครัวยังคงเป็นเพื่อนกันมานานหลายปี เธอแต่งงานกับเฉินเอ๋อ มันเป็นเรื่องที่ถูกต้อง และฟ้าดินคู่กัน"
"ยิ่งกว่านั้น ถึงตอนนั้น ก็ถือว่าฉันกับพ่อเธอมีลูกชายเพิ่มมา! พ่อของเธอจะต้องมีความสุขไปทั้งวันอย่างแน่นอน!"
ใบหน้าสวยของกู้ชิวอี๋แดงระเรื่อด้วยความละอาย:"แม่ งั้นแม่บอกหน่อย หนูจะจับได้ยังไง…...หนูไม่มีประสบการณ์ในด้านนี้เลย......"
"หลังจากเสร็จสิ้น ตระกูลเย่ได้ย้ายสุสานบรรพบุรุษทั้งหมดไป ตอนนั้นที่ย้านสุสานของบรรพบุรุษ ได้กระทำใหญ่มาก และเสียงดังมาก ทุกคนในเย่นจิงต่างก็รู้ดี "
เย่เฉินขมวดคิ้ว:"ตระกูลเย่ อยู่ในเย่นจิงมาหลายร้อยปีแล้ว และบรรพบุรุษที่ถูกฝังอยู่ในสุสานของบรรพบุรุษมีมากกว่า 100 คน ขนาดที่ใหญ่เช่นนี้ตระกูลเย่ย้ายไปง่ายๆเลยเหรอ?"
กู้เย้นจงพยักหน้าและพูดว่า:"เรื่องนี้ ลุงได้ยินข่าวลือมาว่า ปู่ของนายป่วยกะทันหันเมื่อสี่ปีก่อน แต่ไม่เจอปัญหาใดๆเลย ขอคำแนะนำจากแพทย์มาทุกที่"
"ต่อมา ตระกูลเย่ก็ได้เดินทางไปทั่วประเทศในเทือกเขาเสฉวนและต้าซานอันโด่งดัง และไปเยี่ยมเยียนผู้สูงศักดิ์จำนวนมาก สุดท้ายหลังจากที่คนระดับสูงมาดู พวกเขาทั้งหมดก็จากไปโดยไม่บอกกล่าว ถามสาเหตุก็ไม่พูดสักคำ…..."
"คุณปู่ของนายเครียดมาก เขาไปสหรัฐอเมริกาด้วยตนเอง ไปเชื้อเชิญปรมาจารย์ฮวงจุ้ยจีนอายุร้อยปีกลับมา หลังจากที่ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยมา เขาก็ได้เห็นสุสานของตระกูลเย่ ก็บอกว่าแผนผังฮวงจุ้ยของตระกูลเย่มันมีอะไรซ่อนอยู่ และไม่ได้แก้ง่ายๆ ดังนั้นเขาจึงสั่งให้ตระกูลเย่ ย้ายสุสานของบรรพบุรุษไปที่ภูเขาเย่หลิง……"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...